Powtórne Przyjście
Powtórne Przyjście
- Jezus wyraźnie zapowiedział swoje Powtórne Przyjście (Mt 16:27). Zaznaczył jednak, że nikt nie zna dnia ani godziny tego powrotu, nawet aniołowie oraz on sam (Mt 24:36).
- Jednakże ze słów Jezusa „Lecz o dniu owym ani godzinie nikt nie wie... tylko sam Ojciec” (Mt 24:36), jak również z wersetu „Bo Pan Bóg nie uczyni niczego, jeśli nie objawi swego zamiaru sługom swym, prorokom” (Am 3:7) możemy wyciągnąć wniosek.
- Że Bóg, który zna ten dzień, z pewnością objawi tajemnice związane z Powtórnym Przyjściem swoim prorokom, zanim przystąpi do realizacji zamierzenia.
- Powtórne Przyjście nastąpi w czasie, który jest określany mianem Dni Ostatnich. We wcześniejszych rozdziałach zostało wyjaśnione, że tymi Dniami Ostatnimi są nasze czasy (patrz Eschatologia 4).
- Powinniśmy być więc świadomi, że są to również czasy powrotu Chrystusa.
- Powrót Chrystusa powinien nastąpić pod koniec trwającej dwa tysiące lat Epoki Nowego Testamentu, będącej także Epoką Przedłużonej Opatrzności Odnowy, której zadaniem było zrekompensować poprzednią epokę poprzez tożsame warunki odszkodowania.
- Możemy więc stwierdzić, że czas Powtórnego Przyjścia rozpoczął się wkrótce po zakończeniu I Wojny Światowej.
- Bóg objawia z wyprzedzeniem Swą Wolę w przypowieściach i symbolach.
- Aby żyjący w poszczególnych epokach ludzie (o różnym intelektualnym i duchowym poziomie) zrozumieli, jakie wymagania stawia przed nimi opatrzność odnośnie teraźniejszości i przyszłości.
- Podczas interpretacji Pisma Świętego najtrudniejsze zadanie polega na znalezieniu właściwej perspektywy.
- Jezus wielokrotnie mówił, co spotka Pana, kiedy powróci: Wpierw jednak musi wiele wycierpieć i być odrzuconym przez to pokolenie (Łk 17:25).
- Gdyby Jezus miał rzeczywiście powrócić na obłokach z mocą i chwałą, przy dźwiękach trąb archanielskich (Mt 24:30-31), czy nie zostałby od razu przyjęty i uwielbiony, nawet przez pogrążony w grzechu świat?
- Mogą uważać go za heretyka i potępiać, tak samo jak za pierwszym razem.
- Dlatego Jezus przepowiadał, że Pan będzie cierpiał i zostanie odrzucony przez swoje pokolenie.
- Przepowiednia ta może się spełnić jedynie w przypadku, kiedy Chrystus powróci w ciele; powrót na obłokach wyklucza taką możliwość.
- Jezus powiedział: Powiadam wam, że prędko weźmie ich w obronę. Czy jednak Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie? (Łk 18:8).
- Można by przypuszczać, że gdyby Pan zstąpił z obłoków niebieskich, wszyscy chrześcijanie mieliby wiarę.
- W przypadku gdyby Chrystus powrócił na ziemię jako człowiek skromnego pochodzenia, może nie znaleźć wiary, tak jak nie znalazł jej Jezus.
- To proroctwo z Ewangelii Łukasza także jest bezpodstawne, jeżeli Chrystus przyjdzie w nadprzyrodzony sposób.
- Kiedyś Jezus powiedział: Wielu powie mi w owym dniu: „Panie, Panie, czy nie prorokowaliśmy mocą Twego imienia i nie wyrzucaliśmy złych duchów mocą Twego imienia, i nie czyniliśmy wielu cudów mocą Twego imienia?”.
- Wtedy oświadczę im: „Nigdy was nie znałem, odejdźcie ode mnie wy, którzy dopuszczacie się nieprawości!” (Mt 7:22–23).
- Podobnie będzie w dniach Powtórnego Przyjścia. Ci chrześcijanie, którzy oczekują cudownego przyjścia mesjasza w chwale, prawie na pewno go odrzucą, jeżeli narodzi się w ciele.
- Bez względu na to, jak silna byłaby ich wiara, Pan nie będzie miał innego wyboru, jak tylko ich opuścić, kiedy wystąpią przeciwko Bogu.
- Dlatego przepowiednia ta wskazuje również, że Jezus nie może przyjść na obłokach.
- Zasada podaje kilka przyczyn, dla których Chrystus musi powrócić na ziemię jako człowiek.
- Bóg stworzył świat duchowy i świat fizyczny.
- Również stworzył człowieka, obdarzając go duchem i ciałem, żywiąc pragnienie, by stał się władcą obu tych światów po wypełnieniu Trzech Błogosławieństw.
- Musi przyjść jako istota ludzka i wzrastać ku doskonałości w duchu i ciele.
- Następnie wszczepić w siebie ludzkość duchowo i fizycznie, poprowadzić ją do duchowej i cielesnej doskonałości oraz sprawić, aby stała się godna panowania nad światem duchowym i fizycznym.
- Niektórzy chrześcijanie uważają, że Chrystus ponownie przyjdzie do narodu żydowskiego.
- Chrystus narodzi się na Wschodzie, tam, gdzie wschodzi słońce.
- Oznacza to, że pieczęć żywego Boga zostanie odciśnięta na czołach stu czterdziestu czterech tysięcy ludzi ze Wschodu — miejsca, gdzie wschodzi słońce. Ci wybrani będą towarzyszyć Barankowi w czasie jego powrotu (Ap 14:1).
- Można więc sądzić, że naród, który przejmie Boże dzieło i wyda jego owoce dla Pana Powtórnego Przyjścia, znajduje się na Wschodzie.
- Chiny, Japonia i Korea były tradycyjnie uważane za narody Wschodu.
- A w okres Powtórnego Przyjścia wkroczyła jako państwo faszystowskie, prześladujące z okrucieństwem koreańskie chrześcijaństwo (patrz Przygotowanie 4.3.3).
- W Chinach w tym czasie kiełkował komunizm, który miał ogarnąć później cały naród.
- Tak więc obydwa te narody znalazły się po stronie szatana.
- Narodem na Wschodzie, do którego powróci Chrystus jest Korea.
- Pierwszy Izrael cierpiał w Egipcie przez czterysta lat, aby spełnić warunek oddzielenia się od Szatana symbolizowany przez liczbę czterdzieści, niezbędny do rozpoczęcia narodowej drogi odnowy Kanaanu.
- Drugi Izrael znosił przez czterysta lat prześladowania w Imperium Rzymskim, aby spełnić warunek oddzielenia się od Szatana symbolizowany przez liczbę czterdzieści, potrzebny do rozpoczęcia światowej drogi odnowy Kanaanu.
- Korea jako Trzeci Izrael także znosiła prześladowania ze strony narodu znajdującego się po stronie Szatana przez okres symbolizowany przez liczbę czterdzieści.
- Tym samym wypełniła warunek oddzielenia się od Szatana, niezbędny do rozpoczęcia drogi odnowy Kanaanu na poziomie kosmicznym.
- Trwało to przez czterdzieści lat 1905–1945, kiedy Korea była poddawana niewypowiedzianemu wręcz uciskowi jako kolonia japońska.
- W momencie Upadku prarodziców ludzkości drogi Boga i Szatana całkowicie się rozeszły.
- Przepaść między życiem i śmiercią, dobrem i złem, miłością i nienawiścią, radością i smutkiem, pomyślnością i niepowodzeniem wciąż się poszerzała, wszystko trwało w bezustannym konflikcie, chociaż miało swój początek w jednym punkcie. Podzielone rzeczywistości wykształciły dwa przeciwstawne nurty — typu Abla i typu Kaina, które ostatecznie doprowadziły do powstania świata demokracji i komunizmu.
- Kiedy te dwa światy znalazły się w globalnym konflikcie, jego epicentrum okazał się półwysep Koreański.
- Ponieważ w konflikt zaangażowały się także religie, ideologie, siły polityczne oraz systemy gospodarcze, w społeczeństwie koreańskim, a w konsekwencji na całym świecie doszło do straszliwego zamieszania.
- Człowiek, jeśli pragnie zachwycić sobą Boże Serce, wybiera drogę krwi, potu i łez.
- Obiektem Bożego Serca może być tylko naród ludzi prawych.
- Koreańczycy stanowiący homogeniczną pod względem etnicznym grupę o historii dłuższej niż cztery tysiące lat rzadko atakowali inne nacje.
- Religijność leży w naturze Koreańczyków.
- Od najdawniejszych czasów, kiedy jeszcze ich kultura była na bardzo prymitywnym poziomie, Koreańczycy przejawiali silne pragnienie oddawania czci Bogu. Nie cieszyły się ich uznaniem religie, które zabobonnie deifikowały siły przyrody lub dążyły do ziemskiego szczęścia. Zawsze wysoko cenili cnotę lojalności, czystości oraz synowskiego oddania.
- Podobnie Koreańczycy — Trzeci Izrael, wierzyli, że do ich kraju przyjdzie Prawy Król, by ustanowić wieczne, pełne chwały Królestwo.
- Mesjańska idea była przekazywana Koreańczykom poprzez Dzong–gam–nok, księgę proroctw spisaną w czternastym wieku za panowania dynastii Yi.
- Wśród wyznawców poszczególnych religii w Korei znajdują się tacy, którzy otrzymali objawienia, że założyciel ich religii powróci do Korei.
- Co więcej, jesteśmy świadkami objawień i znaków, jakie zostały dane duchowo otwartym chrześcijanom, przepowiadającym Powtórne Przyjście Chrystusa w Korei; liczba tych świadectw jest bardzo duża.
- Chrześcijanie nawiązują kontakty z osobami duchowymi z różnych poziomów świata duchowego, od niższych sfer do Raju, wielu z nich otrzymuje wyraźne objawienia, że Pan przyjdzie do Korei.
- Duchowe i materialne aspekty cywilizacji powstałych na gruncie religii i nauki, które rozkwitły na całym świecie, zostaną skupione i zharmonizowane w prowadzonej przez nowe wyrażenie prawdy Korei.
- Rezultatem będzie idealny świat, którego Bóg zawsze pragnął.
- Po pierwsze, w Korei powinny wydać owoce wszystkie cywilizacje, jakie kiedykolwiek narodziły się na kontynentach.
- Nastepnie, zdobycze cywilizacji powstałych na brzegach rzek i mórz powinny wydać swe owoce w cywilizacji Pacyfiku, do której należy Korea.
- Wreszcie, w Korei powinny wydać swe owoce cywilizacje powstałe w różnych strefach klimatycznych.
- Okres Powtórnego Przyjścia jest paralelny do czasów, w których żył Jezus.
- Kiedy ludzie otrzymają objawienia o Chrystusie i jego Powtórnym Przyjściu lub usłyszą jego słowa, zareagują podobnie jak współcześni Jezusowi Żydzi.
- W dniach Powtórnego Przyjścia wielu wiernych, rozpoczynających swą drogę wiary z nadzieją wejścia do nieba może w rzeczywistości znaleźć się w piekle.
- Gdyby człowiek nie upadł, wówczas ludzkość stworzyłaby wielką globalną rodzinę z Bogiem w centrum, na podobieństwo poszczególnych części ciała, które są ze sobą w harmonii za pomocą centralnego ośrodka — głowy.
- Wszyscy ludzie mówiliby jednym językiem i nigdy nie wykształciłaby się tak duża liczba niezrozumiałych dla siebie odmian i dialektów.
- Jeżeli mamy zbudować idealny świat jednej rodziny, która przyjmie i uczci Chrystusa Powtórnego Przyjścia — naszego Prawdziwego Rodzica, wówczas bez wątpienia musimy zjednoczyć języki.
- Jeżeli Chrystus faktycznie powróci do Korei, z pewnością będzie mówił językiem koreańskim, który w konsekwencji stanie się językiem ojczystym całej ludzkości.
- Zjednoczona ludzkość będzie mówić jednym językiem, ustanawiając w ten sposób jeden naród pod Bogiem.