Eschatologia i historia ludzkości

Człowiek nie był i wciąż nie jest świadomy, czym jest historia, i dlatego nie wie, jaki jest jej początek oraz ostateczne przeznaczenie. Wielu chrześcijan patrzy na Eschatologię, dział teologii dotyczący Dni Ostatnich, poprzez pryzmat Biblii, dosłownie interpretując zapisane w niej słowa, że „niebo zapalone pójdzie na zagładę, a gwiazdy w ogniu się rozsypią” (II P 3:12); „słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku; gwiazdy zaczną padać z nieba” (Mt 24:29), a „na głos archanioła i na dźwięk trąby Bożej... zmarli w Chrystusie powstaną pierwsi; potem my, żywi i pozostawieni, wraz z nimi będziemy porwani w powietrze na obłoki naprzeciw Pana” (I Tes 4:16-17).

Proroctwa te rodzą pytanie, czy opisane katastrofy rzeczywiście nastąpią, czy też, podobnie jak wiele innych fragmentów biblijnych, mają znaczenie symboliczne. Wyjaśnić to zagadnienie można tylko w oparciu o zrozumienie Bożego celu stworzenia, Upadku człowieka oraz opatrzności odnowy.