Część 4. Wojny światowe
4.1 Opatrznościowe przyczyny wojen światowych
Wojny wybuchają z powodu sprzecznych interesów politycznych i ekonomicznych oraz różnic ideologicznych. Są to przyczyny o charakterze zewnętrznym. Istnieją również wewnętrzne przyczyny wojen; tak zresztą jak każdy czyn człowieka dyktowany jest zarówno zewnętrznymi, jak i wewnętrznymi pobudkami. Wolna wola pozwala nam w każdej sytuacji zadecydować o swoim postępowaniu; wyborów dokonujemy starając się właściwie zareagować na zewnętrzne okoliczności, kierowani wewnętrznym głosem sumienia. Dlatego postępowania człowieka nie można oceniać wyłącznie na podstawie pobudek zewnętrznych. To samo odnosi się do wojen światowych, których wybuch był wynikiem nagromadzenia w skali światowej konfliktów między wieloma jednostkami, kierującymi się wolną wolą. Opatrznościowego znaczenia wojen światowych nie można zrozumieć, skupiając się jedynie na konfliktach interesów politycznych i ekonomicznych, różnicach ideologicznych i podobnych zewnętrznych okolicznościach.
Jakie więc były wewnętrzne, opatrznościowe przyczyny wojen światowych?
Po pierwsze, wojny światowe są owocem rozpaczliwej walki Szatana o zachowanie swej władzy nad ludzkością. Od czasu Upadku pierwszych ludzi Szatan nieprzerwanie usiłował stwarzać wypaczone, sprzeczne z Zasadą imitacje idealnego świata pierwotnie zamierzonego przez Boga. Pragnąc odnowić Swój ideał zgodny z Zasadą, Bóg niestrudzenie postępował w ślad za Szatanem, stopniowo uwalniając świat z jego niewoli i odzyskując panowanie nad Swoim stworzeniem (patrz Tożsamości 7.1). Dlatego w historii Opatrzności przed zaistnieniem rzeczywistego ideału pojawia się jego fałszywe odzwierciedlenie. Potwierdzenie tej zasady odnaleźć można w proroctwach Apokalipsy, które zwiastują pojawienie się antychrysta, poprzedzające Powtórne Przyjście Chrystusa.
Historia ludzkości pozostającej pod złą władzą Szatana zakończy się wraz z Powtórnym Przyjściem Chrystusa. Zostanie wówczas przemieniona w historię ludzkości zamieszkującej w sferze dobrej władzy Boga. W tym przełomowym momencie Szatan podejmie walkę ostatniej szansy. Kiedy Izraelici mieli opuścić Egipt w narodowym kursie odnowy Kanaanu, Szatan, działając przez faraona, podjął zaciętą walkę o zatrzymanie ich w niewoli. Z tego powodu strona Boga zyskała prawo do użycia trzech nadprzyrodzonych znaków przeciwko Szatanowi. W Dniach Ostatnich Szatan podjął podobną walkę, usiłując za wszelką cenę powstrzymać stronę Boga, przygotowującą się do rozpoczęcia kursu odnowy Kanaanu na poziomie światowym. Trzy wojny światowe odzwierciedlają trzy kontrataki Boga w odpowiedzi na agresję Szatana.
Po drugie, trzy wojny światowe miały na celu wypełnienie warunków odszkodowania na poziomie światowym, konieczne do odnowienia Trzech Błogosławieństw. Kiedy Bóg stworzył człowieka, dał mu Trzy Błogosławieństwa: osiągnięcie indywidualnej doskonałości, pomnożenie rodu ludzkiego przez idealną rodzinę oraz panowanie nad stworzeniem (Rdz 1:28). Poprzez wypełnienie tych Trzech Błogosławieństw nasi pierwsi przodkowie mieli stworzyć Królestwo Niebieskie na ziemi. Ponieważ Bóg stworzył ludzi i pobłogosławił im, nie mógł unieważnić Trzech Błogosławieństw po Upadku człowieka. Bóg musiał pozwolić upadłym ludziom, którzy znaleźli się pod panowaniem Szatana, na zbudowanie świata przeciwnego Zasadzie, będącego wadliwą imitacją Trzech Błogosławieństw. Dlatego w okresie poprzedzającym dopełnienie się historii ludzkości doszło do powstania światów sprzecznych z Zasadą, które urzeczywistniły Trzy Błogosławieństwa w wypaczonej formie — na arenie światowej pojawiła się jednostka realizująca cele Szatana, dążąca do pomnażania dzieci Szatana oraz do podboju świata pod wodzą Szatana. Aby wypełnić ogólnoświatowe warunki odszkodowania wymagane do odnowy Trzech Bożych Błogosławieństw, musiało dojść do wybuchu trzech wojen o zasięgu światowym, w których Bóg mógłby pokonać stronę Szatana w trzech etapach: kształtowania, wzrastania i doskonalenia.
Po trzecie, trzy wojny światowe miały umożliwić całej ludzkości przezwyciężenie na poziomie światowym trzech kuszeń, którymi Szatan wystawił Jezusa na próbę na pustyni. Jako uczniowie Jezusa chrześcijanie muszą pójść tą samą drogą, jaką podążał ich Mistrz, i przezwyciężyć te same trzy kuszenia w skali jednostki, rodziny, narodu i świata.
Po czwarte, celem wojen światowych było wypełnienie ogólnoświatowych warunków odszkodowania wymaganych do odnowy panowania Boga. Gdyby pierwsi przodkowie ludzkości nie upadli, lecz osiągnęli doskonałość, urzeczywistniliby świat pod panowaniem Boga. Tak jak wzrost człowieka miał przebiegać w trzech etapach, proces odnowy świata musi również przejść przez trzy fazy. Aby świat mógł zostać odnowiony, musi on najpierw zostać podzielony na dwie sfery — typu Kaina i typu Abla. Następnie musi dojść do trzech końcowych wojen, w których niebiańska formacja Abla pokona szatański obóz Kaina. Jest to warunek konieczny do odnowienia na poziomie światowym zabójstwa Abla przez Kaina. Po jego spełnieniu będzie mógł powstać świat pod panowaniem Boga. Wojny światowe są więc ostatecznym globalnym konfliktem w historii ludzkości; dzięki nim dokonuje się horyzontalna odnowa przez odszkodowanie wszystkich wojen, jakie toczone były w wertykalnym procesie odnowy w celu przywrócenia na ziemi Bożej suwerenności.
4.2 Pierwsza wojna światowa
4.2.1 Opatrznościowe znaczenie pierwszej wojny światowej
Monarchia absolutna upadła w następstwie demokratycznych rewolucji typu Kaina i typu Abla, których motorem były światopoglądy odpowiednio typu Kaina i typu Abla. Rewolucja Przemysłowa, która nastąpiła później, usunęła pozostałości feudalizmu i otworzyła drogę rozwoju kapitalizmu. Następnie Europa wkroczyła w epokę imperializmu. W sferze polityki pierwsza wojna światowa była konfliktem pomiędzy demokracjami typu Abla, których dążenia były zgodne z kierunkiem opatrzności odnowy, a autokratycznymi państwami, w których kwitły ideały demokracji typu Kaina i których dążenia były przeciwne opatrzności odnowy. Wojna ta toczyła się pomiędzy imperialistycznymi krajami po stronie Boga i imperialistycznymi krajami po stronie Szatana. Z punktu widzenia interesów ekonomicznych była to wojna o kolonie pomiędzy bardziej ustabilizowanymi a nowo uprzemysłowionymi narodami kapitalistycznymi.
W sferze religii i ideologii narodami typu Kaina były: Turcja, kraj muzułmański prześladujący chrześcijaństwo, oraz jej sprzymierzeńcy, Niemcy i Austro–Węgry. Walczyły one z krajami typu Abla: Wielką Brytanią, Stanami Zjednoczonymi, Francją i Rosją, które były zasadniczo ostoją chrześcijaństwa. Pierwsza wojna światowa zakończyła się zwycięstwem demokracji typu Abla; było to zwycięstwo na poziomie kształtowania.
4.2.2 Co decyduje o przynależności do strony Boga lub strony Szatana?
Poszczególne narody można sklasyfikować jako należące do strony Boga lub do strony Szatana na podstawie kierunku Bożej opatrzności odnowy. Ci, którzy postępują zgodnie z kierunkiem Bożej opatrzności odnowy, choćby nie do końca świadomie, znajdują się po stronie Boga; natomiast ci, którzy zajmują stanowisko przeciwne do Bożej opatrzności, należą do strony Szatana. Dlatego też przynależność jednostek i narodów do jednej z tych stron nie zawsze zgodna jest z osądem naszego zdrowego rozsądku czy sumienia. Dla przykładu, ktoś, kto nie rozumie Bożej opatrzności odnowy, mógłby osądzić zabicie egipskiego nadzorcy przez Mojżesza jako czyn zły. Można go jednak uznać za dobry czyn, ponieważ był on dokonany w zgodności z Bożą Opatrznością. Trudno też znaleźć usprawiedliwienie najazdu Kanaanu dokonanego przez Izraelitów, okupionego krwią wielu Kananejczyków. Komuś nie znającemu Bożej opatrzności czyn ów wydać by się mógł okrutny i zły, był on jednak słuszny w oczach Boga. Jeżeli nawet wśród Kananejczyków było więcej ludzi o dobrym sercu niż wśród Izraelitów, jako zbiorowość ci pierwsi należeli w owym czasie do strony Szatana, ci drudzy zaś do strony Boga.
Zbadajmy dokładniej tę koncepcję w odniesieniu do religii. Ponieważ celem wszystkich religii jest dobro, każda z nich należy do strony Boga. Kiedy jednak jedna religia stanie na drodze rozwoju innej, znajdującej się bliżej centrum Bożej opatrzności, ta pierwsza znajdzie się po stronie Szatana. Każda religia obdarzona jest pewną misją, którą ma wypełnić w danej epoce; kiedy jednak przeminie czas jej odpowiedzialności, staje się ona przeszkodą na drodze rozwoju nowej religii, obdarzonej nową misją do spełnienia w nowej epoce. Ta pierwsza religia znajdzie się wówczas po stronie Szatana. Przed przyjściem Jezusa judaizm i jego wyznawcy znajdowali się po stronie Boga. Kiedy jednak zaczęli oni prześladować Jezusa, przychodzącego z nową misją — która zresztą między innymi wypełniłaby cel judaizmu — przeszli na stronę Szatana niezależnie od tego, jak bardzo gorliwie służyli Bogu w przeszłości.
We współczesnym świecie systemy, które wspierają światopogląd typu Abla, należą do strony Boga, natomiast te, które wspierają światopogląd typu Kaina, należą do strony Szatana. Dla przykładu, filozofia materialistyczna, zakorzeniona w światopoglądzie typu Kaina, choćby nawet z perspektywy humanistycznej wydawała się wysoce etyczna, będzie jednak należała do strony Szatana. Świat komunistyczny można więc ocenić jako świat szatański. Z drugiej strony, ponieważ świat demokratyczny, uznający wolność religijną, opiera się na fundamencie światopoglądu typu Abla, należy uznać go za przynależący do strony Boga.
Chrześcijaństwo zostało ustanowione jako centralna religia, której ostateczną misją jest osiągnięcie celów wszystkich religii (patrz Eschatologia 2.3). Dlatego każdy naród, który prześladuje chrześcijaństwo lub hamuje jego postęp pośrednio lub bezpośrednio, należy do strony Szatana. Podczas pierwszej wojny światowej państwa alianckie pod wodzą Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Francji i Rosji, były państwami chrześcijańskimi; co więcej, walczyły one o uwolnienie chrześcijan od prześladowań w Turcji. Dlatego należały one do strony Boga. Z drugiej strony, Niemcy i Austro–Węgry, wiodące mocarstwa Osi, wspierały Turcję, kraj muzułmański, który prześladował chrześcijan. Dlatego wraz z Turcją znalazły się one po stronie Szatana.
4.2.3 Opatrznościowe przyczyny pierwszej wojny światowej
Jakie były wewnętrzne, opatrznościowe przyczyny pierwszej wojny światowej? Jej celem było, po pierwsze, wypełnienie ogólnoświatowego warunku odszkodowania wymaganego do odnowy Trzech Błogosławieństw na etapie kształtowania. Przez całą historię Bóg usiłował odtworzyć idealny świat, który miał pierwotnie zostać ustanowiony przez Adama. Szatan natomiast starał się z pewnym wyprzedzeniem skonstruować wypaczoną imitację idealnego świata. Dlatego pod koniec historii należy oczekiwać powstania świata sprzecznego z Zasadą, w którym urzeczywistnione zostaną w fałszywy sposób Trzy Błogosławieństwa na etapie kształtowania. Świat taki byłby rządzony przez człowieka będącego przeciwieństwem Adama po stronie Szatana. Strona Boga powinna przezwyciężyć ten fałszywy świat, wypełniając w ten sposób wymagany warunek odszkodowania.
Prototypem Adama po stronie Szatana był cesarz niemiecki Wilhelm II (1859–1941), który zapoczątkował pierwszą wojnę światową. Stanowił on podobieństwo — na etapie kształtowania — człowieka, który osiągnął indywidualną doskonałość. W pewnym sensie wypełnił on również błogosławieństwo pomnażania własnego rodu, głosząc pangermanizm; jak również panowania nad stworzeniem, realizując politykę światowej hegemonii. W ten sposób cesarz Wilhelm stworzył sprzeczny z Zasadą świat będący szatańską imitacją Trzech Błogosławieństw na etapie kształtowania. Pierwsza wojna światowa miała wypełnić ogólnoświatowy warunek odszkodowania na etapie kształtowania konieczny do odnowienia — w przyszłości — świata, w którym Trzy Błogosławieństwa zostaną prawdziwie spełnione, zgodnie z wolą Boga.
Po drugie, celem pierwszej wojny światowej było stworzenie sytuacji, w której ludzie po stronie Boga mogliby zbiorowo przezwyciężyć na poziomie światowym pierwsze kuszenie Jezusa. Znając znaczenie trzech kuszeń Jezusa na pustyni, możemy zrozumieć, że strona Boga musiała zwyciężyć w pierwszej wojnie światowej, aby wypełnić warunek odszkodowania wymagany do odnowy pierwszego Bożego błogosławieństwa na poziomie światowym. Dzięki przezwyciężeniu pierwszego kuszenia na pustyni, Jezus odnowił własną pozycję, symbolizowaną przez skałę, i ustanowił fundament do osiągnięcia indywidualnej doskonałości. Odpowiednio, dzięki zwycięstwu w pierwszej wojnie światowej strona Boga miała nie tylko pokonać świat szatański w samym jego centrum; miała również stworzyć świat pod panowaniem Boga i położyć fundament pod swoje własne centrum, Powracającego Chrystusa. W ten sposób stworzona miała zostać podstawa, na której Powracający Chrystus mógłby się narodzić i osiągnąć doskonałość charakteru.
Po trzecie, celem pierwszej wojny światowej było stworzenie fundamentu na etapie kształtowania dla odnowy panowania Boga nad światem. Demokracja powstała jako ostatni system polityczny, z misją obalenia autorytarnych reżimów monarchicznych i odnowienia panowania Boga (patrz Tożsamości 7.2.6). W czasie pierwszej wojny światowej odpowiedzialnością strony Boga było odniesienie zwycięstwa i rozszerzenie sfery swych wpływów politycznych, by w ten sposób umożliwić przeprowadzenie chrystianizacji świata. Ustanowiwszy rozległą i silną podstawę polityczną i ekonomiczną, miała ona utwierdzić fundament dla świata demokratycznego na etapie kształtowania i jednocześnie fundament na etapie kształtowania dla odnowy Bożej suwerenności.
4.2.4 Opatrznościowe skutki pierwszej wojny światowej
Zwycięstwo sił alianckich w pierwszej wojnie światowej wypełniło warunek odszkodowania na etapie kształtowania wymagany do odnowienia Trzech Bożych Błogosławieństw na poziomie światowym. Dzięki przezwyciężeniu pierwszego kuszenia Jezusa w skali ogólnoświatowej wypełniły one warunek odszkodowania konieczny do odnowy pierwszego Bożego Błogosławieństwa na poziomie światowym. Zwycięstwo demokracji ustanowiło również fundament na etapie kształtowania do odnowienia suwerenności Boga. Dzięki pokonaniu szatańskiego świata oraz jego przywódcy, cesarza Wilhelma II, strona Boga odniosła zwycięstwo na poziomie kształtowania i stworzono fundament konieczny dla narodzenia się Powracającego Chrystusa, który miał stać się panem Bożego świata. W tym samym czasie w Rosji ustanowiona została władza komunistyczna. Przywództwo objął Stalin, będący centralną postacią po stronie Szatana — przeciwieństwem Powracającego Chrystusa.
Ponieważ Chrystus przynosi ideał Królestwa Niebieskiego na ziemi — współzależności, powszechnego dobrobytu oraz powszechnie uznawanych wartości — strona Szatana usiłuje urzeczywistnić owe ideały z wyprzedzeniem, stwarzając imitację Królestwa Niebieskiego na ziemi pod wodzą szatańskiego przywódcy, będącego przeciwieństwem Powracającego Chrystusa. Podsumowując, dzięki zwycięstwu strony Boga w pierwszej wojnie światowej stworzony został fundament dla Powtórnego Przyjścia Chrystusa. Od tamtego momentu opatrzność przygotowania na Powtórne Przyjście Chrystusa wkroczyła w etap kształtowania.
4.3 Druga wojna światowa
4.3.1 Opatrznościowe znaczenie drugiej wojny światowej
Współczesna demokracja wyrosła na gruncie dążenia ludzkości do urzeczywistnienia wartości zawartych w światopoglądzie typu Abla. Demokracja rozwija się w kierunku wyznaczonym przez wewnętrzne i zewnętrzne aspiracje pierwotnej natury człowieka i dąży do stworzenia idealnego świata według zamysłu Boga. Faszyzm natomiast nie pozwala ludziom na podążanie za pragnieniami pierwotnej natury. W czasie drugiej wojny światowej demokracja, stojąca na fundamencie zwycięstwa na etapie kształtowania odniesionym w pierwszej wojnie światowej, pokonała faszyzm i odniosła zwycięstwo na etapie wzrastania.
4.3.2 Natura faszyzmu
Kiedy w latach trzydziestych świat objął głęboki kryzys gospodarczy, niektóre narody usiłowały przezwyciężyć go, posiłkując się ideologią faszystowską. Drogę tę obrały Niemcy, Japonia i Włochy — kraje, które czuły się wyizolowane i nękane wewnętrznymi konfliktami.
Czym w takim razie jest faszyzm? Faszyzm zaprzecza podstawowym wartościom współczesnej demokracji, takim jak poszanowanie godności jednostki i jej niezbywalnych praw — wolności mowy, prasy i zgromadzeń oraz systemu parlamentarnego. Najwyższą wartością staje się przynależność rasowa lub narodowa, na straży której stoi silne państwo narodowe. Jednostki i instytucje istnieją wyłącznie po to, by służyć państwu.
W systemie faszystowskim jednostki nie mogą domagać się wolności jako swego niezbywalnego prawa, ich powinnością jest bowiem poświęcenie własnej wolności na rzecz państwa. Naczelna zasada polityczna faszyzmu głosi, iż cała władza i autorytet powinny zostać oddane w ręce jednego najwyższego przywódcy, a nie rozdzielone między obywateli. Osobista wola przywódcy dyktuje wiodącą ideologię dla całego narodu. Mussolini we Włoszech, Hitler w Niemczech oraz przywódcy japońskiego militarystycznego rządu byli dyktatorami typu faszystowskiego.
4.3.3 Narody po stronie Boga i narody po stronie Szatana w drugiej wojnie światowej
W czasie drugiej wojny światowej sprzymierzenie krajów demokratycznych: Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Francji było siłą wiodącą narody należące do strony Boga. Stronę Szatana stanowiło przymierze narodów faszystowskich: Niemiec, Japonii i Włoch. Co decydowało o przynależności tych pierwszych krajów do strony Boga, a tych drugich do strony Szatana? Kraje alianckie stały po stronie Boga, ponieważ posiadały demokratyczne systemy polityczne; demokracja, jak wiemy, jest systemem politycznym ostatniego etapu Bożej opatrzności, wyrosłym na gruncie światopoglądu typu Abla. Państwa Osi należały do strony Szatana, ponieważ ich wiodącą ideologią był faszyzm, który jest przeciwny demokracji i który wyrósł ze światopoglądu typu Kaina. Dodatkowe kryterium stanowi fakt, że narody alianckie wspierały chrześcijaństwo, podczas gdy państwa Osi przeciwstawiały się mu, a nawet je prześladowały.
Niemcy, odgrywający rolę przywódczą wśród państw Osi, pozbawiły swoich obywateli podstawowych wolności; narzucając im ideologię faszystowską uniemożliwiły swobodne wyznawanie religii. Hitler wymordował sześć milionów Żydów. Po podpisaniu konkordatu z papieżem Hitler zmierzał do podporządkowania sobie kościołów, posługując się przychylnymi mu biskupami; jego dążeniem było zredukowanie chrześcijaństwa do roli nacjonalistycznego neopogańskiego kultu opartego na prymitywnych wierzeniach germańskich. Część protestantów i katolików bardzo ostro przeciwstawiała się tym posunięciom.
Militaryści japońscy w czasie drugiej wojny światowej zmusili wszystkie kościoły w Korei do wystawienia kamidany, ołtarza poświęconego japońskim bóstwom szintoistycznym, i zmuszali chrześcijan do oddawania czci w miejscach kultu szinto. Ci, którzy się nie podporządkowali, byli więzieni lub zabijani. Chrześcijanie koreańscy, którzy w poszukiwaniu wolności religijnej zbiegli do Mandżurii, zostali brutalnie wymordowani. Te działania przeciwko koreańskiemu chrześcijaństwu znacznie nasiliły się pod koniec wojny.
Włochy wspierały dążenia Niemiec jako swego sojusznika. Przeciwnie do ogólnego kierunku Bożej opatrzności, Mussolini popierał katolicyzm jako religię państwową z egoistycznym zamiarem wykorzystania go do zjednoczenia narodu pod faszystowskim reżimem. Na tej podstawie możemy Niemcy, Japonię i Włochy sklasyfikować jako narody należące do strony Szatana.
4.3.4 Opatrznościowa rola trzech narodów po stronie Boga i po stronie Szatana
Jednym z celów drugiej wojny światowej było wypełnienie ogólnoświatowego warunku odszkodowania na etapie wzrastania wymaganego do odnowienia Trzech Błogosławieństw, tak jak miało się to dokonać w czasach Jezusa. Trzy Błogosławieństwa nie zostały urzeczywistnione na początku historii ludzkości z powodu upadku Adama, Ewy i Archanioła. Dlatego w procesie odnowy Trzech Błogosławieństw ktoś musi ponownie odegrać role tych trzech postaci. Bóg odnowił duchowo Trzy Błogosławieństwa w opatrzności duchowego zbawienia dzięki wspólnemu działaniu zmartwychwstałego Jezusa w pozycji drugiego Adama, Ducha Świętego reprezentującego Ewę (patrz Chrystologia 4.1) oraz aniołów odgrywających rolę Archanioła. Podobnie w czasie drugiej wojny światowej trzy narody po stronie Boga, reprezentujące Adama, Ewę i Archanioła, przewodziły w bitwie przeciwko trzem narodom po stronie Szatana, również reprezentującym Adama, Ewę i Archanioła. Zwycięstwo narodów po stronie Boga było warunkiem odszkodowania na etapie wzrastania koniecznym do odnowienia Trzech Błogosławieństw. Szatan, który rozumiał te zasady opatrzności, popchnął trzy narody reprezentujące Adama, Ewę i Archanioła po jego stronie do zaatakowania trzech narodów po stronie Boga.
Stany Zjednoczone, naród typu męskiego, reprezentowały Adama po stronie Boga. Wielka Brytania jako kraj typu żeńskiego reprezentowała Ewę po stronie Boga. Francja, jako naród typu mieszanego, reprezentowała Archanioła po stronie Boga. Po stronie Szatana Niemcy jako naród typu męskiego reprezentowały Adama; Japonia, naród o cechach żeńskich, reprezentowała Ewę; a Włochy jako naród typu mieszanego reprezentowały Archanioła. W czasie pierwszej wojny światowej Stany Zjednoczone, Wielka Brytania i Francja reprezentowały te trzy pozycje na etapie kształtowania i po stronie Boga; natomiast Niemcy, Austria i Turcja reprezentowały te pozycje na etapie kształtowania po stronie Szatana.
Związek Radziecki, naród należący do strony Szatana, uczestniczył w drugiej wojnie światowej po stronie Boga. Jak było to możliwe? Kiedy średniowieczne społeczeństwo nie wypełniło swej opatrznościowej misji, stało się przeszkodą zarówno dla strony Boga, jak i strony Szatana, które wspólnym wysiłkiem doprowadziły do jego zniszczenia. Wkrótce jednak obie strony rozdzieliły się i zaczęły się rozwijać w przeciwnych kierunkach, ostatecznie doprowadzając do powstania świata demokratycznego i świata komunistycznego. Światopoglądy typu Abla i typu Kaina współpracowały ze sobą, aby rozbić średniowieczne społeczeństwo feudalne, a następnie monarchię absolutną oraz imperializm.
Tak jak opatrzność Boża posuwała się do przodu, wykorzystując kulturowe i społeczne warunki istniejące w danym okresie, tak Szatan w swym dążeniu do stworzenia fałszywej imitacji idealnego świata również wykorzystuje istniejące okoliczności. Kiedy dominujący porządek społeczny staje na drodze do stworzenia nowych społeczeństw, również tych, które byłyby nośnikami zamierzeń Szatana, Szatan sam dopomaga w jego obaleniu.
Faszyzm stał się w swoim czasie przeszkodą zarówno dla strony Szatana, jak i dla strony Boga. Zasady opatrzności odnowy przez odszkodowanie wymagały, aby strona Boga na pewien czas pozwoliła stronie Szatana stworzyć świat komunistyczny. Dlatego podczas drugiej wojny światowej Związek Radziecki przyłączył się do strony Boga, aby wspólnym wysiłkiem mogła ona zniszczyć faszyzm. Dzięki temu ZSRR mógł szybko stworzyć system komunistyczny. Jednakże tuż po zakończeniu drugiej wojny światowej świat komunistyczny i świat demokratyczny rozdzieliły się jak dzień od nocy.
4.3.5 Opatrznościowe przyczyny drugiej wojny światowej
Wewnętrzne, opatrznościowe przyczyny drugiej wojny światowej były następujące: Po pierwsze, wojna ta miała wypełnić ogólnoświatowy warunek odszkodowania na etapie wzrastania wymagany do odnowienia Trzech Błogosławieństw. Idealny świat, w którym spełnione są Trzy Błogosławieństwa, a którego nie ustanowił upadły Adam, miał zostać urzeczywistniony przez Jezusa, zesłanego przez Boga w pozycji drugiego Adama. Świat idealny został jednak urzeczywistniony tylko duchowo z powodu śmierci Jezusa na krzyżu. Ponieważ Szatan usiłuje z wyprzedzeniem stworzyć fałszywą imitację idealnego świata, dlatego u progu dokonania się historii ludzkości musi pojawić się świat sprzeczny z Zasadą, w którym w wypaczonej formie urzeczywistnione zostaną Trzy Błogosławieństwa na etapie wzrastania pod przewodnictwem lidera po stronie Szatana, będącego przeciwieństwem Jezusa. Strona Boga musi pokonać ten szatański świat i w ten sposób wypełnić ogólnoświatowy warunek odszkodowania konieczny do odnowienia idealnego świata, w którym Trzy Błogosławieństwa zostaną w pełni urzeczywistnione zgodnie z wolą Boga.
Hitler był przeciwieństwem Jezusa po stronie Szatana. Chociaż jego dążenia były zupełnie przeciwne dążeniom Jezusa, pewne aspekty życia Hitlera były wypaczonym odzwierciedleniem niektórych faktów z życia Jezusa; jego dalekosiężna wizja, pozostawanie w stanie bezżennym oraz zniknięcie jego ciała po śmierci to tylko niektóre przykłady podobieństw. Hitler był również przeciwieństwem — po stronie Szatana — doskonałego Adama na etapie wzrastania. Pewne działania Hitlera były trawestacją Drugiego Błogosławieństwa czyli pomnażania potomstwa (głoszenie czystości rasy germańskiej jako rasy najwyższej), a inne — imitacją panowania nad stworzeniem (polityka podboju świata). W ten sposób Hitler stworzył przeciwny Zasadzie świat z szatańską formą Trzech Błogosławieństw na etapie wzrastania. Poprzez zwycięstwo w drugiej wojnie światowej strona Boga miała wypełnić ogólnoświatowy warunek odszkodowania wymagany do odnowienia idealnego świata opartego na Trzech Bożych Błogosławieństwach.
Po drugie, zasady opatrzności odnowy wymagały, aby strona Boga przezwyciężyła na poziomie światowym drugie kuszenie Jezusa na pustyni. Znając znaczenie trzech kuszeń Jezusa, możemy zrozumieć, że strona Boga musiała odnieść zwycięstwo w drugiej wojnie światowej, aby wypełnić warunek odszkodowania wymagany do odnowy Drugiego Błogosławieństwa na poziomie światowym. Tak jak Jezus ustanowił podstawę do odnowy dzieci dzięki przezwyciężeniu drugiego kuszenia na pustyni, podobnie strona Boga przez odniesienie zwycięstwa w drugiej wojnie światowej stworzyć miała ogólnoświatową podstawę dla demokracji na etapie spełnienia.
Po trzecie, celem drugiej wojny światowej było ustanowienie podstawy na etapie wzrastania do odnowy Bożej suwerenności. Dzięki zwycięstwu strony Boga w pierwszej wojnie światowej świat demokratyczny ustanowił podstawę dla swego istnienia na etapie kształtowania. Strona Szatana, która dążyła do stworzenia świata typu Kaina, również zyskała na upadku carskiego absolutyzmu podczas pierwszej wojny światowej i stworzyła fundament na etapie kształtowania dla świata komunistycznego. W czasie drugiej wojny światowej świat komunistyczny i świat demokratyczny stworzyły oddzielnie swoje podstawy na etapie wzrastania, zanim się rozdzieliły po zakończeniu wojny. Stworzenie podstawy na etapie wzrastania dla świata demokratycznego odnowiło podstawę na etapie wzrastania dla suwerenności Boga.
4.3.6 Opatrznościowe skutki drugiej wojny światowej
Zwycięstwo strony Boga w drugiej wojnie światowej wypełniło warunek odszkodowania na etapie wzrastania wymagany do odnowienia Trzech Bożych Błogosławieństw na poziomie światowym. Ponieważ zwycięstwo to równoważne było przezwyciężeniu drugiego kuszenia Jezusa na pustyni, wypełniło ono warunek odszkodowania konieczny do odnowienia Drugiego Błogosławieństwa na poziomie światowym. Dzięki ustanowieniu podstawy na etapie wzrastania dla demokratycznego świata, stworzyło ono fundament na etapie wzrastania dla odnowienia Bożej suwerenności.
Hitler był przeciwieństwem Jezusa po stronie Szatana, Stalin był natomiast przeciwieństwem Pana Powtórnego Przyjścia po stronie Szatana. Fakt, iż Hitler i jego naród zostali pokonani a pozycja Stalina oraz strefa wpływu komunizmu na świecie wzmocniły się, wskazywał na to, że przeminął okres duchowego królestwa pod przewodnictwem zmartwychwstałego Jezusa i nadszedł czas budowy nowego nieba i nowej ziemi (Ap 21:1-17) pod wodzą Powracającego Chrystusa.
Wraz z zakończeniem drugiej wojny światowej rozpoczął się etap wzrastania opatrzności Powtórnego Przyjścia. Wielu chrześcijan zaczęło otrzymywać objawienia o powrocie Chrystusa; na całym świecie zaczęły intensywnie występować zjawiska duchowe świadczące o Bożym działaniu. W kościołach chrześcijańskich zapanowało coraz większe zamieszanie, sekularyzacja i podziały; stopniowo traciły one zapał i duchową inspirację. Są to zjawiska Dni Ostatnich, związane z ostatecznym celem opatrzności Boga, którym jest zjednoczenie wszystkich religii dzięki nowemu, uniwersalnemu wyrażeniu prawdy.
4.4 Trzecia wojna światowa
4.4.1 Czy trzecia wojna światowa jest nieunikniona?
Powiedzieliśmy wcześniej, że ponieważ Bóg dał pierwszym przodkom ludzkości błogosławieństwo panowania nad wszechświatem, musi On pozwolić Szatanowi, działającemu przez upadłych ludzi, na stworzenie sprzecznej z Zasadą imitacji świata, w którym błogosławieństwo to zostanie wypełnione w fałszywej formie. Postępując w ślad za Szatanem, Bóg prowadzi Swą opatrzność, dążąc do odebrania Szatanowi świata pod jego panowaniem oraz owoców przezeń wydanych. W kulminacyjnym momencie historii ludzkości obie strony — Boga i Szatana — zdobędą suwerenność nad pewną częścią świata. Dlatego właśnie istnieje konfrontacja pomiędzy światem demokratycznym a światem komunistycznym. Nieuniknioną konsekwencją tej sytuacji są wojny światowe, których celem jest najpierw rozdzielenie tych dwóch światów, a następnie ich zjednoczenie.
Opatrznościowym celem pierwszej i drugiej wojny światowej był podział świata na strefę komunistyczną i demokratyczną. Po dokonaniu tego podziału konieczna jest jeszcze jedna wojna, która mogłaby doprowadzić do ich zjednoczenia. Ta trzecia wojna światowa jest nieunikniona, może być jednak prowadzona na dwa sposoby.
Po pierwsze, strona Szatana może zostać zmuszona do kapitulacji na drodze zbrojnego konfliktu. Po zakończeniu tej ostatniej z wojen ma jednak nastać idealny świat, w którym cała ludzkość będzie wspólnie żyć w szczęściu. Taki świat nie może zostać stworzony przez samo tylko pokonanie wroga w walce. Wrogowie muszą następnie dobrowolnie, z wewnętrznego przekonania uznać racje zwycięzcy. Tylko w ten sposób będzie mogło nastąpić szczere wybaczenie i pojednanie, płynące z głębi serca. Aby mogło się to dokonać, potrzebna jest doskonała ideologia, która mogłaby zaspokoić pragnienia pierwotnej natury człowieka.
Trzecia wojna światowa może się również rozegrać w sferze wewnętrznej, jako konflikt ideologiczny, bez działań zbrojnych. W ten sposób mogłoby dojść do kapitulacji Szatana i do zjednoczenia świata w stosunkowo krótkim czasie. Ludzie są istotami rozumnymi, dlatego doskonały, zjednoczony świat może zostać ustanowiony jedynie wtedy, gdy wszyscy przyjmą postawę szacunku i pokory wobec bliźnich i dzięki głębokiej wewnętrznej inspiracji wspólnie podejmą dzieło budowy świata jedności i pokoju. W jaki sposób faktycznie rozegra się trzecia wojna światowa? Zależy to od tego, czy ludzkość wypełni swoją część odpowiedzialności w Bożej opatrzności. W jaki sposób pojawi się ideologia konieczna do rozstrzygnięcia tego konfliktu i ustanowienia nowego świata?
Z pewnością nie może się ona pojawić na gruncie świata komunistycznego, którego przewodnia filozofia wyrasta ze światopoglądu typu Kaina; światopogląd ten odrzuca bowiem wewnętrzne dążenia pierwotnej ludzkiej natury. Ideologia ta musi nadejść ze strony świata demokratycznego, który ukształtował się na gruncie światopoglądu typu Abla. Jest faktem historycznym, że żadna z teorii czy filozofii obecnie znanych w świecie demokratycznym nie jest w stanie pokonać komunizmu ideologicznie. Dlatego musi pojawić się nowa, nieznana dotąd ideologia.
Aby taka ideologia mogła powstać, najpierw musi pojawić się nowe wyrażenie prawdy. Ta nowa prawda stanowi podstawę światopoglądu typu Abla i zarazem jądro demokracji. Historia uczy, że gdy pojawia się nowe wyrażenie prawdy, może ono być sprzeczne z istniejącymi wcześniej wyrażeniami prawdy, w które wierzyło wielu ludzi. Dlatego sam świat demokratyczny podzielony zostanie na dwa przeciwstawne obozy. Kiedy nowa prawda zyska uznanie w świecie demokratycznym, a następnie przezwycięży ideologię komunistyczną, świat zostanie zjednoczony w oparciu o tę jedną prawdę.
Szatan, który znał Boży zamiar zjednoczenia świata przez nową prawdę, stworzył fałszywą imitację prawdy, by dzięki niej zjednoczyć ludzkość pod swym panowaniem. Tą fałszywą ideologią jest materializm dialektyczny. Materializm dialektyczny zaprzecza istnieniu jakiejkolwiek duchowej rzeczywistości, opisując wszechświat wyłącznie na gruncie logiki materialistycznej. Nie uznając istnienia Boga, zaprzecza on tym samym istnieniu Szatana. Propagując materializm dialektyczny Szatan zaprzecza więc swemu własnemu istnieniu, narażając się na unicestwienie. Szatan wiedział, co ma się wydarzyć w szczytowym momencie historii ludzkości i zrozumiał, że skazany jest na klęskę. Pogodziwszy się z tym, że nie może w tej sytuacji domagać się chwały, stworzył monstrualny system zaprzeczający istnieniu Boga, poświęcając nawet samego siebie. Takie są duchowe korzenie materializmu dialektycznego. Tak długo jak świat demokratyczny nie będzie posiadał prawdy, która byłaby w stanie przezwyciężyć ową filozofię zła, zawsze będzie pozostawał w pozycji obronnej, podatny na ataki. Dlatego ktoś po stronie Boga musi ogłosić doskonałą prawdę.
4.4.2 Opatrznościowe znaczenie trzeciej wojny światowej
Trzecia wojna światowa jest ostatnim konfliktem w opatrzności odnowy. Bóg pragnie, by dzięki tej wojnie świat demokratyczny doprowadził do kapitulacji świata komunistycznego i zbudował świat idealny. W okresie poprzedzającym pierwszą wojnę światową kraje po stronie Boga rozszerzyły sferę swych politycznych i ekonomicznych wpływów, zdobywając kolonie na całym świecie. Tereny te miały być wykorzystane dla celów Bożej opatrzności. Wraz z zakończeniem pierwszej wojny światowej zwycięskie narody ustanowiły ogólnoświatową podstawę dla demokracji, na etapie kształtowania. Dzięki drugiej wojnie światowej kraje te stworzyły ogólnoświatowy fundament dla demokracji na etapie wzrastania, mocno konsolidując w ten sposób świat demokratyczny. Podczas trzeciej wojny światowej strona Boga ma odnaleźć doskonały światopogląd typu Abla oparty o nową prawdę i ustanowić ogólnoświatowy fundament dla demokracji na etapie doskonalenia. Strona Boga ma następnie poprowadzić całą ludzkość na drodze do zbudowania zjednoczonego świata. Podsumowując, trzecia wojna światowa jest ostatnią wielką wojną, toczoną u schyłku historii ludzkości, w wyniku której strona Boga odnowi przez odszkodowanie w wymiarze horyzontalnym wszystko, co kiedykolwiek zostało utracone na rzecz Szatana w trzech etapach przedłużonej opatrzności odnowy.
4.4.3 Opatrznościowe przyczyny trzeciej wojny światowej
Jak wyjaśniliśmy wcześniej, sposób rozegrania trzeciej wojny światowej — jako konfliktu zbrojnego lub ideologicznego — zależy od tego, czy ludzie służący Bożej opatrzności wypełnią swoją odpowiedzialność. Wojna ta jako taka jest jednak nieunikniona. Jakie są niewidzialne, opatrznościowe przyczyny trzeciej wojny światowej?
Po pierwsze, wojna ta ma wypełnić warunek odszkodowania na poziomie światowym na etapie doskonalenia, konieczny do odnowy Trzech Błogosławieństw. Jezus był w stanie wypełnić opatrzność odnowy jedynie duchowo z powodu niewiary narodu wybranego. Dlatego musi on powrócić i odnowić idealny świat zarówno duchowo, jak i fizycznie. Ponieważ Szatan usiłuje wcześniej stworzyć fałszywą imitację Bożego idealnego świata, u schyłku historii ludzkości pojawi się sprzeczny z Zasadą świat, w którym w wypaczonej formie spełnione zostaną Trzy Błogosławieństwa pod przywództwem kogoś, kto będzie stanowił przeciwieństwo Pana Powtórnego Przyjścia po stronie Szatana. Odpowiedzialnością strony Boga jest pokonanie tego szatańskiego świata i w ten sposób wypełnienie warunku odszkodowania na poziomie światowym wymaganego do odnowienia idealnego świata, w którym spełnione zostaną Trzy Błogosławieństwa zgodnie z wolą Boga.
Stalin był przeciwieństwem Pana Powtórnego Przyjścia po stronie Szatana. Był on przedstawiany jako doskonały człowiek. Głosząc solidarność rolników i robotników w opozycji do demokratycznego świata, naśladował on w wypaczony sposób drugie Błogosławieństwo pomnażania dzieci. Przez swe dążenia do ustanowienia ogólnoświatowej dominacji komunizmu zrealizował on w wypaczony sposób błogosławieństwo panowania nad stworzeniem. Stalin stworzył rozległy świat komunistyczny, który w fałszywy sposób zrealizował Trzy Błogosławieństwa. Musimy zrozumieć, że świat komunistyczny jest sprzeczną z Zasadą i fałszywą imitacją Bożego idealnego świata, który cechować będzie współzależność, wspólny dobrobyt oraz powszechnie uznawane wartości zakorzenione w Bogu.
Po drugie, dzięki trzeciej wojnie światowej ludzie po stronie Boga mają przezwyciężyć trzecie kuszenie Jezusa na pustyni na poziomie światowym. Znając znaczenie trzech kuszeń Jezusa, rozumiemy, że strona Boga musi zwyciężyć w trzeciej wojnie światowej, aby wypełnić warunek odszkodowania wymagany do odnowy Trzeciego Błogosławieństwa na poziomie światowym. Przezwyciężając trzecie kuszenie, Jezus ustanowił fundament do odnowienia panowania nad stworzeniem; podobnie strona Boga musi odnieść zwycięstwo w trzeciej wojnie światowej, aby odnowić panowanie istot ludzkich nad całym kosmosem.
Po trzecie, celem trzeciej wojny światowej jest ustanowienie fundamentu na etapie doskonalenia do odnowienia Bożej suwerenności. Strona Boga musi odnieść zwycięstwo w tej wojnie i zniszczyć świat komunistyczny, przywracając w ten sposób Bogu władzę nad światem. W konsekwencji ustanowiony zostanie idealny świat oparty o Prawo Boskie, czyli zasady rządzące niebem i ziemią.
4.4.4 Opatrznościowe skutki trzeciej wojny światowej
Po Upadku człowieka Bóg zamierzał wypełnić opatrzność odnowy w rodzinie Adama, działając przez Kaina i Abla. Jednak Kain zabił Abla i w ten sposób zapoczątkował grzeszną historię ludzkości. Bóg rozpoczął opatrzność rozdzielania dobra od zła, aby odnowić błąd popełniony w rodzinie Adama najpierw na poziomie jednostki, a następnie na poziomie rodziny, rodu, społeczeństwa i narodu. W obecnych czasach Boża opatrzność osiągnęła poziom ogólnoświatowy. Bóg zamierza odnowić przez odszkodowanie całość opatrzności odnowy, przedłużonej do trzeciego etapu, odnosząc zwycięstwo w trzech wojnach światowych, które wpisane są w ostatni rozdział historii ludzkości. Pierwsi przodkowie ludzkości utracili więź z Bogiem, kiedy padli ofiarą kuszących słów Szatana. Przez upadek wewnętrzny (duchowy) oraz upadek zewnętrzny (fizyczny) odziedziczyli oni rodowód Szatana. Dlatego opatrzność odnowy może dokonać się dopiero wówczas, gdy upadli ludzie odnowią więź serca z Bogiem dzięki dającemu życie Słowu Bożemu, gdy zostaną zbawieni duchowo i fizycznie oraz odziedziczą Boży rodowód (patrz Mojżesz i Jezus 3.3.2).
Zwycięstwo strony Boga w trzech wojnach światowych w pełni odnowi przez odszkodowanie wszystkie wymienione aspekty opatrzności odnowy. Umożliwi to stworzenie idealnego świata, do czego Bóg dążył niestrudzenie przez długie wieki pełnej łez i cierpienia historii ludzkości.