Część 4. Odrodzenie i Trójca Święta
Doktryna Trójcy Świętej do dziś pozostaje jedną z największych tajemnic teologii chrześcijańskiej. Związana z Trójcą Świętą doktryna odrodzenia, chociaż bardziej przejrzysta, także wymaga dokładniejszego wyjaśnienia. W tym podrozdziale rozważymy obie te doktryny.
4.1 Odrodzenie
4.1.1 Jezus, Duch Święty i ich misja dania nowego życia
Jezus powiedział do Nikodema: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć Królestwa Bożego” (J 3:3). Odrodzenie oznacza powtórne narodziny. Dlaczego upadli ludzie muszą się na nowo narodzić?
Gdyby Adam i Ewa zrealizowali ideał stworzenia i stali się Prawdziwymi Rodzicami ludzkości, wówczas wydaliby na świat dobre, wolne od grzechu pierworodnego dzieci oraz ustanowiliby Królestwo Niebieskie na ziemi. Adam i Ewa upadli, stali się złymi rodzicami i zapoczątkowali piekło na ziemi. Jezus powiedział Nikodemowi, że upadli ludzie nie mogą wejść do Królestwa Niebieskiego dopóki nie narodzą się na nowo jako dzieci bez grzechu pierworodnego.
Nie możemy narodzić się bez rodziców. Kim więc są ci dobrzy rodzice, dzięki którym to będzie możliwe? Kim są rodzice, którzy oczyszczą nas z grzechu i pomogą wejść do Królestwa Bożego?
Rodzice obciążeni grzechem pierworodnym nie mogą tego uczynić. Z pewnością nie znajdziemy bezgrzesznych rodziców wśród upadłej ludzkości. Rodzice ci muszą zstąpić z Nieba. Takim Rodzicem, który zstąpił z Nieba, był Jezus. Przyszedł on jako Prawdziwy Ojciec, aby dać nowe życie upadłym ludziom, przemieniając ich w dobre, wolne od grzechu pierworodnego dzieci, zdolne do budowy Królestwa Niebieskiego na ziemi. Jest napisane: „On w Swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei” (I P 1:3).
Jezus przyszedł jako Prawdziwy Ojciec, którym miał już stać się Adam. Z tej przyczyny Pismo Święte mówi o nim jako o „ostatnim Adamie” i „Ojcu Przedwiecznym” (I Kor 15:45; Iz 9:6).
Sam ojciec nie może jednak dać życia. Dzieci, aby mogły narodzić się na nowo, potrzebują także matki. Duch Święty został zesłany jako Prawdziwa Matka. Dlatego Jezus powiedział Nikodemowi, że nikt nie wejdzie do Królestwa Niebieskiego, jeżeli nie narodzi się na nowo w Duchu Świętym (J 3:5).
Wielu ludzi ma objawienia, że Duch Święty ma żeńską naturę. Jest tak, ponieważ Duch Święty przychodzi jako Prawdziwa Matka — druga Ewa. Duch Święty stanowi żeński aspekt boskości, dlatego nie możemy stanąć przed Jezusem jako jego oblubienice, nie przyjąwszy uprzednio Ducha Świętego. Duch Święty jako istota o charakterze żeńskim, pociesza i porusza ludzkie serca (Hb 1:14) oraz zmywa ludzkie grzechy, dokonując odkupienia grzechu popełnionego przez Ewę. Jezus, reprezentując męski aspekt, działa w Niebie (jang), podczas gdy Duch Święty, jego żeński odpowiednik, pracuje na ziemi (jin).
4.1.2 Jezus, Duch Święty i dwoiste przymioty logosu
Logos to termin grecki, oznaczający „rozumną zasadę” lub „Słowo”. Biblia wskazuje, że Logos jest obiektem Boga (J 1:1) i znajduje się z Nim we wzajemnej relacji. Jako że Bóg, podmiot Logos, posiada dwoiste przymioty, Logos jako obiekt Boga powinien także posiadać dwoiste przymioty. Gdyby Logos nie posiadał dwoistych przymiotów, to stworzone byty jakie powstały dzięki niemu (J 1:3) również by ich nie posiadały. Adam i Ewa, wcielone obiekty Boga, stworzeni na Jego obraz, powstali oddzielnie z dwoistych przymiotów Logos (patrz Stworzenie 1.1).
Gdyby Adam jako mężczyzna urzeczywistnił ideał stworzenia i stał się drzewem życia oraz gdyby Ewa jako kobieta urzeczywistniła ideał stworzenia, stała się drzewem poznania dobra i zła, wówczas wspólnie byliby Prawdziwymi Rodzicami ludzkości. Wypełniliby trzy wielkie Boże błogosławieństwa i ustanowiliby Królestwo Niebieskie na ziemi. Niestety Adam i Ewa upadli, a świat stał się piekłem. Jezus przyszedł jako drugi Adam (I Kor 15:45) i Prawdziwy Ojciec ludzkości z misją, której symbolem jest drzewo życia (Ap 22:14). Przyszedł, by umożliwić upadłym ludziom narodzenie się na nowo.
W związku z tym powinna pojawić się także Prawdziwa Matka ludzkości (Ap 22:17), druga Ewa, z misją symbolizowaną przez drzewo poznania dobra i zła. Z tą właśnie misją pojawił się Duch Święty.
4.1.3 Duchowe odrodzenie przez Jezusa i Ducha Świętego
Tylko miłość rodziców może dać początek nowemu życiu. Jeżeli wierzymy w Jezusa jako Zbawiciela, wówczas natchnieni Duchem Świętym (I Kor 12:3) otrzymujemy miłość duchowych Prawdziwych Rodziców, będącą rezultatem czynności dawania i przyjmowania między Jezusem — duchowym Prawdziwym Ojcem i Duchem Świętym — duchową Prawdziwą Matką. Dzięki tej miłości zstępuje na nas nowe życie, a nasze osoby duchowe odradzają się. Nazywamy to odrodzeniem duchowym. Ponieważ ludzie upadli duchowo i fizycznie, oczyszczenie z grzechu pierworodnego i ponowne narodziny muszą nastąpić w obydwu tych sferach. Chrystus musi powrócić na ziemię, aby umożliwić ludzkości zbawienie fizyczne, które dokona się poprzez nasze fizyczne odrodzenie.
4.2 Trójca Święta
Zgodnie z Zasadą Boży cel stworzenia urzeczywistnia się poprzez podstawę czterech pozycji, która jest ustanawiana drogą trzech obiektów w procesie pierwowzór–podział–jedność. Jezus i Duch Święty stoją przed Bogiem jako obiekty będące manifestacją dwoistych przymiotów Boga. Jednoczą się w Bogu jako swym centrum, tworząc z Nim podstawę czterech pozycji. Ich wzajemne zjednoczenie leży u podstaw Trójcy Świętej.
Stwarzając Adama i Ewę, Bóg pragnął utworzyć trójcę, mieli oni wzrastać, by stać się Prawdziwymi Rodzicami ludzkości, zjednoczonymi w harmonijną jedność jako mąż i żona, z Bogiem w centrum, tworząc podstawę czteropozycyjną. Gdyby Adam i Ewa nie upadli, ale utworzyliby tę trójcę z Bogiem, wtedy jako Prawdziwi Rodzice ludzkości wydaliby na świat dzieci dobra. Ich potomkowie również staliby się dobrymi mężami i żonami, a Bóg byłby w centrum ich życia. Każda para tworzyłaby trójcę z Bogiem. Królestwo Niebieskie na ziemi, polegające na spełnieniu trzech wielkich Bożych błogosławieństw, zostałoby urzeczywistnione już wtedy. Niestety, w wyniku upadku Adam i Ewa ustanowili podstawę czterech pozycji z Szatanem, dając początek upadłej trójcy. Podobnie czynili ich potomkowie, budując trójce z Szatanem, a w konsekwencji zepsute i zdemoralizowane społeczeństwo.
Bóg działa niestrudzenie od momentu Upadku, czekając na dzień, w którym da ludziom nowe życie i połączy ich ze sobą w trójce. W tym celu Bóg wywyższył Jezusa i jego Oblubienicę do roli nowego Adama i nowej Ewy, aby stali się oni Prawdziwymi Rodzicami ludzkości. Zmartwychwstały Jezus i Duch Święty ustanowili z Bogiem duchową Trójcę. Mogą więc wypełniać tylko misję duchowych Prawdziwych Rodziców. Jezus i Duch Święty umożliwiają wiernym jako swoim duchowym dzieciom duchowe odrodzenie, odnawiając ich jako trójce duchowe.
Chrystus musi więc przyjść ponownie w ciele i znaleźć swoją Oblubienicę. Wspólnie utworzą Oni na ziemi doskonałą trójcę z Bogiem i staną się Prawdziwymi Rodzicami zarówno duchowo jak i fizycznie. Umożliwią upadłym ludziom odrodzenie duchowe oraz fizyczne, zmażą grzech pierworodny i pomogą tworzyć na ziemi trójce z Bogiem jako centrum. Kiedy upadli ludzie zostaną odnowieni do stanu, w którym będą mogli ustanowić prawdziwą podstawę czterech pozycji skoncentrowaną na Bogu, ostatecznie zbudują Królestwo Niebieskie na ziemi i wypełnią trzy wielkie Boże błogosławieństwa.