Zasada Odnowy
Zasada Odnowy
- Termin opatrzność odnowy oznacza działanie Boga.
- Zmierzające do przywrócenia istot ludzkich do pierwotnego, nieupadłego stanu, aby mogły osiągnąć cel stworzenia.
- Ludzie upadli ze szczytu etapu wzrastania i od tamtej pory znajdują się pod panowaniem Szatana (patrz Stworzenie 5.2.1; Upadek 4.1).
- Aby odnowić człowieka, Bóg stara się wyzwolić go spod wpływu Szatana.
- Zanim będziemy mogli przeciąć więzy łączące nas z Szatanem i zostać odnowieni do stanu sprzed upadku, musimy zostać uwolnieni od grzechu pierworodnego. To zaś będzie możliwe jedynie wtedy, gdy narodzimy się na nowo przez Mesjasza, Prawdziwego Rodzica.
- Najpierw musimy przejść drogę oddzielenia się od Szatana.
- Dzięki czemu zostaniemy symbolicznie odnowieni do takiego poziomu duchowego, jaki Adam i Ewa osiągnęli przed Upadkiem, czyli do szczytu etapu wzrastania.
- Na tej podstawie będziemy mogli przyjąć Mesjasza i odrodzić się przez niego, dzięki czemu w sposób rzeczywisty powrócimy do pierwotnego stanu sprzed Upadku.
- Następnie, podążając za Mesjaszem, powinniśmy wzrastać do pełnej dojrzałości.
- I osiągnąć cel stworzenia.
- Ponieważ opatrzność odnowy jest Bożym dziełem odtworzenia, którego celem jest urzeczywistnienie celu stworzenia.
- Bóg prowadzi ją zgodnie ze Swoją Zasadą.
- Zasada kierująca opatrznością odnowy nazywa się Zasadą Odnowy.
- Gdyby pierwsi przodkowie ludzkości nie upadli, ale osiągnęli doskonałość i zjednoczyli się z Bogiem w sercach.
- Żyliby w pełnej i wyłącznej więzi z Bogiem.
- W wyniku Upadku jednak połączyli się więzami krwi z Szatanem, co pozwoliło mu wywierać ciągły wpływ na ich życie.
- Bezpośrednio po Upadku, kiedy Adam i Ewa byli już obciążeni grzechem pierworodnym, ale nie zdążyli jeszcze uczynić niczego dobrego ani złego, znaleźli się w pozycji pośredniej .
- Między Bogiem i Szatanem, będąc podatnymi na wpływ obydwu.
- W konsekwencji wszyscy ich potomkowie także znajdują się w pozycji pośredniej.
- W jaki sposób Bóg wyzwala spod wpływu Szatana upadłych ludzi, znajdujących się w pozycji pośredniej?
- Upadły człowiek może przejść na stronę Boga, jeżeli ustanowi dobre warunki.
- Lub na stronę Szatana, jeżeli ustanowi warunki złe.
- Na czym zatem polega odnowa przez odszkodowanie?
- Kiedy ktoś utraci swoją pierwotną pozycję lub stan, musi spełnić pewne warunki, aby powrócić do sytuacji wyjściowej.
- Ustanawianie takich warunków odtworzenia nazywa się odszkodowaniem.
- Ten proces odnowy pierwotnej pozycji i stanu drogą ustanawiania warunków nazywamy odnową przez odszkodowanie.
- A wypełniane warunki warunkami odszkodowania.
- Boże dzieło przywracania ludzi do pierwotnego, nieupadłego stanu drogą warunków odszkodowania nazywamy opatrznością odnowy przez odszkodowanie.
- Jak ma się wartość warunku odszkodowania do wartości tego, co zostało utracone?
- Istnieją trzy rodzaje warunków odszkodowania.
- Rodzaj pierwszy to warunek odszkodowania o równej wartości.
- W tym przypadku odnowa dokonuje się drogą spełnienia warunku odszkodowania o wartości równej wartości tego, co zostało utracone.
- Drugi rodzaj to warunek odszkodowania o mniejszej wartości.
- W tym przypadku odnowa dokonuje się dzięki spełnieniu warunku odszkodowania o wartości mniejszej niż wartość tego, co zostało utracone.
- Trzeci rodzaj to warunek odszkodowania o większej wartości.
- Jeżeli człowiek nie spełnił wymaganego od niego warunku odszkodowania o mniejszej wartości, musi on spełnić inny warunek odszkodowania, tym razem dużo trudniejszy.
- Rozpatrzmy teraz metody wypełniania warunków odszkodowania.
- Powrót do pierwotnego stanu dokonuje się drogą odwrotną do tej, która doprowadziła do jego utraty.
- Do kogo należy zadanie spełniania warunków odszkodowania?
- Sami musimy ustanowić niezbędne warunki odszkodowania, wypełniając naszą część odpowiedzialności.
- Abyśmy jako ludzie upadli mogli zostać odnowieni do pierwotnego stanu, musimy przyjąć Mesjasza.
- Zanim jednak będziemy mogli go przyjąć, musimy ustanowić podstawę przyjęcia Mesjasza.
- Aby osiągnąć cel stworzenia Adam miał spełnić dwa warunki.
- Po pierwsze, powinien był ustanowić podstawę wiary.
- Warunkiem ustanowienia tej podstawy było ścisłe przestrzeganie Bożego przykazania, zabraniającego spożywania owocu z drzewa poznania dobra i zła.
- Adam miał zachować Boże przykazanie w okresie wzrostu.
- Drugim warunkiem, jaki Adam powinien był spełnić, aby osiągnąć cel stworzenia, było ustanowienie podstawy wcielenia.
- Po stworzeniu niezachwianej podstawy wiary.
- Adam miał zjednoczyć się w pełni z Bogiem, stwarzając tym samym podstawę wcielenia.
- Wypełniłby w ten sposób Pierwsze Błogosławieństwo Boże, stając się doskonałym ucieleśnieniem Słowa (J 1:14) i człowiekiem o doskonałym charakterze.
- Aby upadli ludzie mogli powrócić do stanu umożliwiającego im osiągnięcie celu stworzenia, muszą najpierw odnowić przez odszkodowanie podstawę wiary, której nie zdołali ustanowić pierwsi przodkowie.
- Ustanowienie podstawy przyjęcia Mesjasza równoznaczne jest z ustanowieniem podstawy wiary i na jej bazie.
- Podstawy wcielenia.
- Zostanie przez niego oczyszczony z grzechu pierworodnego.
- Ustanowienie podstawy przyjęcia Mesjasza równoznaczne jest z ustanowieniem podstawy wiary i na jej bazie podstawy wcielenia.
- Po pierwsze, konieczna jest postać centralna.
- Po drugie, ofiarowany zostać musi obiekt ofiarny.
- Po trzecie, musi zostać spełniony liczbowy okres odszkodowania.
- Podstawę wcielenia wypełniając warunek odszkodowania dla usunięcia upadłej natury.
- Podobnie jak Noe, Abraham musiał odnowić przez odszkodowanie podstawę wiary, a jego synowie mieli odnowić przez odszkodowanie podstawę wcielenia.
- Bóg nakazał Abrahamowi złożenie ofiary z gołębicy i synogarlicy, baranka i kozy oraz jałówki (Rdz 15:9). Obiekty ofiarne były wymagane do ustanowienia podstawy wiary.
- Kiedy Abraham złożył w ofierze ptaki, nie przeciąwszy ich wcześniej, faktycznie oznaczało to ofiarowanie czegoś, co nie zostało odebrane Szatanowi. Jego błąd przyznawał Szatanowi prawo do tych ofiar.
- Przedstawimy teraz, w oparciu o przekaz biblijny, przegląd całej drogi odnowy od czasów Adama i przeanalizujemy kolejne epoki w nim występujące.
- Trwający dwa tysiące lat okres od Adama do Abrahama służył znalezieniu jednego ojca wiary, który mógłby stworzyć podstawę do rozpoczęcia opatrzności odnowy.
- Podobnie jak w przypadku Abrahama, który nie spełnił zadania złożenia ofiary symbolicznej.
- Izraelici nie potrafili złożyć wymaganej od nich ofiary na poziomie narodowym i doprowadzili do ukrzyżowania Jezusa.
- Dlatego kolejny okres trwający dwa tysiące lat — od Abrahama do Jezusa — został utracony na rzecz Szatana. W konsekwencji konieczne stało się ustanowienie jeszcze jednego przedziału czasowego, dzięki któremu poprzedni okres mógłby zostać przywrócony na stronę Boga przez odszkodowanie.
- Takie jest znaczenie dwóch tysięcy lat od czasów Jezusa do dnia dzisiejszego.
- Każdy z nas jako jednostka jest owocem historii opatrzności odnowy. Ja sam muszę osiągnąć cel stworzenia — nie może tego za mnie zrobić nikt inny.
- Ja muszę wziąć na ramiona krzyż historii i odpowiedzieć na jej wezwanie.
- Aby wypełnić swoją historyczną odpowiedzialność, muszę za swojego życia, drogą własnego wysiłku (horyzontalnie) wypełnić (wertykalne) warunki odszkodowania, które nagromadziły się podczas długiego procesu opatrzności odnowy.
- Jedynie po spełnieniu tego zadania mogę z dumą uważać się za owoc historii, który Bóg tak bardzo pragnął ujrzeć przez cały przebieg opatrzności odnowy.
- Aby odnieść to historyczne zwycięstwo, muszę zrozumieć pierwotny cel, w jakim Bóg powołał dawnych proroków i świętych oraz szczegóły opatrznościowych misji, które im powierzył.
- Przede wszystkim zaś muszę być w stanie odczuć, czego doświadczało Serce Boga w momentach ich wysiłków, triumfów i porażek.
- Cel i zasady opatrzności odnowy zostają nam objawione przez Chrystusa, który powraca, aby dopełnić dzieła opatrzności odnowy.
- Jeżeli uwierzymy w niego, zjednoczymy się z nim i będziemy uczestniczyć w jego działaniach, pod jego przewodnictwem wypełnimy w sposób horyzontalny wertykalne warunki odszkodowania nagromadzone w historii opatrzności odnowy.