Konu 4. Onarım Takdiri Çalışmasının Ertelenme Süreci İçerisinde Yer Alan Dönemler ve Süreleri

Onarım Takdiri Çalışmasının Ertelenme Dönemi, imajda paralellikler çağı olan Onarım Takdiri Çağı’nın, somut paralelliklerle onarımı çağı olageldi. Bu devre içerisinde yer alan dönemler, bir önceki çağın ilgili dönemlerinin gereken bedelin ödenmesi ile onarımına yönelik olduğu için, bu dönemler, gerek sıra, gerekse süre açısından büyük bir paralellik içerisinde gündeme geldiler.

4.1 Roma İmparatorluğu döneminde dört yüz yıl süren eziyet dönemi

İsa, Yeni Ahit Çağı’nın başlangıcında, Eski Ahit Çağı’nı başlatan ve iman babası olarak da tanımlanan İbrahim’in yerine getirmesi arzulanan İradeyi sonuca ulaştırmak üzere geldi. Hatırlayacağımız gibi, İsrailoğulları, İbrahim’in sembolik sunuyu sunmadaki hatası sonucu bozulan iman temelini, milletsel seviyede onarmak için, Mısır diyarında dört yüz yıl süren bir tutsaklık dönemini aşmak zorunda kalmışlardı. İlk Hıristiyanlar da, benzeri bir süreci, canlı bir sunu konumundaki İsa’yı gereği gibi izlemeyip bozulan iman temelini onarabilecek bedel şartının yerine gelmesi için, Roma İmparatorluğu bünyesinde, yine dört yüz yıl süren bir eziyet dönemini yaşayarak aşmak durumunda kaldılar.

Söz konusu bu dışlanma ve eziyet dönemi, ancak, İmparator Konstantin’in, M.S. 313’te Hıristiyanlığı, yasal bir din olarak tanıdığı dönemden sonra hızını kaybetti ve M.S. 392’de, İmparator Teodosyus’un Hıristiyanlığı devlet dini olarak tesis edişi ile de son buldu. Söz konusu bu dönem, İsrailoğulları’nın Mısır’da geçirdikleri dört yüz yıl süren tutsaklık dönemine, somut anlamda paralel bir dönemdi ve de söz konusu bu dönemin, paralel bedel şartları ile onarımını amaçlamakta idi.

4.2 Dört yüz yıl süren bölgesel kilise yönetimi dönemi

Onarım Takdiri Çağı içerisinde yer alan bir sonraki dönem, hakimlerin İsrail kavimlerini yönetmiş oldukları, dört yüz yıl süren hakimler dönemi oldu. Onarım Takdiri Çalışmasının Ertelenme Çağı, somut paraleller çağı olageldiğine göre, dört yüz yıl süren hakimler dönemi ile kıyaslanabilecek bir dönemi barındırması söz konusu olmalıydı. Bölgesel kilise yönetimi dönemi diye adlandırılan bu dönem, Hıristiyanlığın Roma İmparatorluğu bünyesinde devlet dini olarak kabul edilişi ile başladı ve M.S. 800’de Şarlmayn’ın taç giyişi ile son buldu. Bu dönem içerisinde, halk, eski İsrail dönemindeki hakimlerin rollerine benzer roller içerisinde yer alan kilise yöneticileri- patrikler, piskoposlar ve rahipler tarafından yönetildiler. Söz konusu bu dönem, dört yüz yıl süren hakimler dönemine somut anlamda paralel bir dönem oluşturdu ve de söz konusu bu dönemin paralel bedel şartları ile onarımını amaçladı.

4.3 Yüz yirmi yıl süren Hıristiyan İmparatorluğu dönemi

İsrail halkı, Kral Saul’un yönetimi altında, birleşik bir devlet olarak biraraya geldiğinde, daha sonra Davut ve Süleyman’ın yönetimleri ile devam edecek olan 120 yıllık birleşik krallık da başlamış bulunmaktaydı. Bu döneme paralel yine 120 yıl süren ve Karolenj İmparatorluğu diye de adlandırılan Hıristiyan İmparatorluğu ise, Şarlmayn’ın M.S. 800 yılında imparator olarak taç giymesi ile başladı ve Şarlmayn’ın yönetim etkisinin, İmparatorluğun doğu bölümünde son bulup, 1. Henry’nin Germen topraklarının hükümdarı olarak seçildiği M.S. 919 yılına dek de sürdü. Söz konusu bu dönem, 120 yıl süren birleşik krallık dönemine somut anlamda paralel bir dönem oluşturdu ve de söz konusu bu dönemin paralel bedel şartları ile onarımını amaçladı.

4.4 Dört yüz yıl süren bölünmüş Doğu ve Batı krallıkları dönemi

Birleşik krallık döneminde, Tapınağın kutsallığı gereği gibi gözetilmediği için, krallık da, en nihayet, kuzeyde İsrail, güneyde de Yahuda krallığı olmak üzere ikiye ayrıldı ve böylece dört yüz yıl süren bölünmüş kuzey ve güney krallıkları dönemi başladı. Onarım Takdiri Çalışmasının Ertelenme Çağı içerisinde ise, Büyük Germen İmparatorluğu, doğuda Kutsal Roma İmparatorluğu, batıda ise Fransa krallığı olarak ikiye bölündü. Büyük Germen İmparatorluğu ilk bölündüğünde, Doğu Franklar, Batı Franklar ve İtalya krallığı olarak ayrılmış olmasına rağmen, İtalya, hemen sonrasında Doğu Frankların yönetimi altına girerek birlikte Kutsal Roma İmparatorluğunu, Batı Franklar da Fransa Krallığı’nı oluşturdular. Dört yüz yıl süren doğu ve batı bölünmüş krallıklar dönemi, Hıristiyan imparatorluğunun 919’da bölünmesi ile başlayıp, 1309 yılında, papalığın, bugün Fransa’nın güneyinde bulunan Avinyon’a taşınması ile birlikte son buldu. Söz konusu bu dönem, dört yüz yıl süren bölünmüş kuzey ve güney krallıklarının somut anlamda paraleli bir dönemdi ve de gerekli paralel bedel şartlarının yerine getirilmesi ile, bir önceki dönemin onarımını amaçlamakta idi.

4.5 İki yüz on yıl süren papalığın sürgün ve dönüş dönemi

Kuzey ve güney bölünmüş krallıkları döneminde, kuzeyde yer alan İsrail krallığı, halkının dejenere olması ve putlara tapınmaya başlaması sonucunda Asurluların elinde yok oldu. Güneyde yer alan Yahuda krallığı da, imanda sürçerek, Tapınağın kutsallığını gereği gibi yüceltmede başarısız olunca, halkı da, şeytani dünyayı simgeleyen Babil’e sürgüne gitmek zorunda kaldı. 210 yıl süresince, sürgünde eziyet çektikten sonra, İsrail’e dönen halk, Tapınağı yeniden inşa ederek, Tanrı ile olan antlaşmalarını yeniledi. Papalığın sürgüne zorlanması ve geri dönüşü de yaklaşık 210 yıl sürdü. Bu dönem, M.S. 1309 yılında papalığın yozlaşması ve Papa V. Klement’in, papalığı Roma’dan, Fransa krallarının inisiyatifi altında olacağı Avinyon’a taşımaya zorlanması ile başladı ve de papalığın Roma’ya dönüşü sonrasında bile devam edip, 1517’deki Protestan Reform hareketi dönemi ile son buldu. 210 yıl süren bu dönem, İsrail’in yine 210 yıl süren sürgün ve dönüş dönemine somut anlamda paralel bir dönemdi ve de bir önceki dönemin, paralel bedel şartları yerine getirilerek onarımını amaçlamakta idi.

4.6 Dört yüz yıl süren Mesih’in ikinci Gelişi’ni karşılamaya hazırlık dönemi

Yahudi halkı, Babil’deki sürgünlerinden azat olup, Kudüs’e döndükten sonra, gerek dini gerekse de politik yaşantıları için gereken reformları gerçekleştirdiler. Ve Malaki’nin peygamberlik sözlerini ölçü alarak, Mesih’i karşılamak için hazırlıklara başladılar. Mesih’in gelişini karşılamaya hazırlık olan dört yüz yıllık bu dönem ertesinde, İsa, mesih olduğunu öne sürerek Yahudi halkının karşısına çıktı. Onarım Takdiri Çağı’nın Ertelenme Dönemi içerisinde, söz konusu bu dönemin, gereken bedel ödemesi ile onarımının sağlanması için, Mesih’in İkinci Gelişi’ne hazırlık olacak bir öncekine paralel dört yüz yıllık bir dönemin gündeme gelmesi gerekirdi. Gerçekten de, bu dönem, 1517’de Martin Luter ve Protestan Reform hareketi ile başladı ve Mesih’in İkinci Gelişi’nin yeryüzüne geleceği zamanın hemen öncesine dek de sürdü. Mesih’in gelişine hazırlık dönemi olan dört yüz yıllık döneme somut paralel olacak şekildeki bu yeni dönemin amacı da, gereken bedel şartlarının ödenmesi yolu ile, daha önceki dönemin onarılmasına yönelik gelişti.