Onarım Takdiri Çalışması Sürecindeki İki Dönem Arasındaki Paralellikler
Onarım Takdiri Çalışması Sürecindeki İki Dönem Arasındaki Paralellikler
- Onarım takdiri çalışmasının nihai amacı, Mesih için gerekli temeli oluşturmak olduğuna göre, bu onarım takdiri her ertelenmek durumunda kaldığında, bu temelin oluşumu için gerekli takdirsel planın da tekrarlanması gerekecek demektir.
- Bu, gerçekte, gereken bedelin ödenmesi yolu ile sembolik ve somut sunuların onarılabileceği ilahi oluşumların da birer tekrarıdır.
- Şimdi gelin bu bakış açısından her iki takdirsel dönemin kıyaslanabilir özelliklerine bir göz atalım.
- Onarım Takdiri Çağı içerisinde Tanrı’nın yürütmekte olduğu takdirsel çalışmadan birincil derecede sorumlu merkez toplum, İsrail oldu.
- İsrail’in tarihinin bir dökümünü oluşturan Eski Ahit, o çağ içerisinde yer alan takdirsel gelişmeleri etüt etmeye yarayacak kaynak bilgileri içermektedir.
- Onarım Takdiri Çalışmasının Ertelenme Çağı’nda, takdirsel onarım çalışmasının yürütülmesinden birincil derecede sorumlu merkezi pozisyon Hıristiyanlara geçti.
- Dolayısı ile, Hıristiyanlık tarihi, bu çağ içerisinde yer alan takdirsel gelişmeleri anlamamıza yardım edecek kaynak bilgileri de içerir.
- Bu anlamda, Eski Ahit Çağı içerisindeki İbrahim’in soyunun devamında gelenler, İlk İsrail diye adlandırılırken, Yeni Ahit Çağı içerisinde yer alan Hıristiyanlar, İkinci İsrail olarak nitelendirilebilirler.
Mısır’daki Kölelik Dönemi ve Roma İmparatorluğu’ndaki Eziyet Dönemi
- Mısır’daki kölelik dönemi, Nuh’tan İbrahim’e kadarki, İbrahim’in sunusunu sunmadaki hatasından ötürü Şeytan tarafından sahiplenilen 400 yıllık dönemin onarımı için söz konusu oldu.
- Bu döneme tekabül eden Roma İmparatorluğu bünyesinde Hıristiyanlara yönelik yer alan eziyet dönemi ise, daha önceki dönemin, paralel bedel şartları ile onarımına yönelikti.
- Hıristiyanlar, bu acılara göğüs germekle, Mesih’in gelişine hazırlık dönemi olacak 400 yıllık dönemin onarımına yönelik bedelin ödenmesine katkıda bulundular.
- Bu dönem, Yahudi halkının İsa’yı yaşayan bir sunu gibi algılayamayarak çarmıh üzerinde ölüme göndermeleri hatasından ötürü Şeytan tarafından sahiplenilmişti.
- Mısır’daki kölelik döneminde, Yakup’un, 12 oğlu ve 70 akrabası ile Mısır’a gitmesinden sonra, soylarının devamında gelenler, 400 yıl süresince köle olarak, Mısırlıların tarifsiz eziyetlerine maruz kaldılar.
- Roma İmparatorluğu’ndaki eziyet döneminde, İsa’nın 12 yakın öğrencisi ve 70 izleyeni, 400 yıl boyunca Hıristiyanlara yönelik süregelen en ciddi eziyetlere maruz kalan ilkler oldular.
- Mısır’daki kölelik dönemi süresinde, İlk İsrail’in seçilmiş halkı, kendilerini, sünnet adetini yerine getirip, sunular sunarak ve de Mısır’dan ayrılır ayrılmaz da Sebt gününü tutarak arınmış tuttular.
- İkinci İsrail pozisyonundaki Hıristiyanlar da, Roma İmparatorluğu’ndaki eziyet dönemi süresince, vaftiz, kutsal komünyon ritüellerini yerine getirerek ve kendilerini de canlı sunular olarak sunup, sebt gününü tutarak arınmış bir yaşam sürdürmeye çalıştılar.
- Musa, İsrail halkını, Kenan’a gitmek üzere Mısır’dan çıkartmayı başardı.
- Üç alamet ve on felaket işaretlerinin yardımı ile, Firavun’u dize getirmeyi başardı.
- Benzer şekilde, Roma İmparatorluğu’ndaki eziyet döneminin sonuna yaklaşıldığında, İsa, elde ettiği güç ve Tanrı’nın lütfu ile, insanları, kendisine inandıracak zeminlere sahip olabildi ve böylece Hıristiyanların sayısında büyük bir patlama yaşandı.
- İsa, imparator Konstantin’in duygularını harekete geçirerek, onun Hıristiyanlığı tanımasında
- ve imparator I. Teodosyus’un da, Hıristiyanlığı devlet dini olarak tesis etmesinde ruhta yönlendirici oldu.
- Böylece, Hıristiyanlar, şeytani dünyayı simgeleyen Roma İmparatorluğu bünyesinde Kenan’ı ruhsal anlamda onarmış oldular.
- Musa’ya, Sina Dağı’nda ulaştırılan On Emir ile, Tanrı’nın Söz’ü, Eski Ahit kutsal kitaplarının özünü oluşturan temel Yasa şeklinde sunuldu.
- Musa, taş levhaların, Ahit Sandığı’nın ve Taşınır Tapınağın gereği gibi onurlandırılmalarını sağlayarak, İsrail halkının, gelecek olan Mesih’i karşılayabilecekleri zeminlere sahip olmalarının öncülüğünü yaptı.
- Hıristiyanlar, İsa’nın ilk öğrencileri ve incilciler tarafından kaydedilmiş yazıları biraraya getirerek Yeni Ahit’in özünü oluşturan Hıristiyan prensiplerini toparladılar.
- Kiliseler inşa edip, Mesih’in İkinci Gelişi’ni karşılayabilecekleri temelleri genişlettiler.
Hakimler Dönemi ve Bölgesel Kilise Yönetimi Dönemi
- İsrailoğulları Kenan diyarına ulaştıktan sonra, 400 yıl süresince İsrail kavimleri, Samson, Eli ve Samuel de dahil olmak üzere 15 hakim tarafından yönetildiler. Bu döneme hakimler dönemi denir.
- Yeni Ahit Çağı’na gelindiğinde, hakimler döneminin paralel bedel şartları ile onarımı için, bölgesel kilise yönetimi dönemi gündeme geldi.
- Bu dönem içerisinde, patrikler, piskoposlar ve rahiplerden oluşan bölgesel kilise yöneticileri, Hıristiyan topluluğunu yönettiler ve hakimlerinkine benzer görevler üstlendiler.
- Bu pozisyondaki hakimler, daha sonraki dönemlerde birbirinden ayrı birimler olacak peygamber, rahip ve kral pozisyonlarının tümünü birden üstlendiler.
- Bu dönem içerisinde İsrail, feodal bir toplum görüntüsü çizmekteydi.
- Eski Ahit Çağı içerisindeki hakimler gibi, bölgesel kilise yöneticileri de, peygamber, rahip ve kralınkilere benzer görevler üstlendiler.
- Bu dönem içerisindeki Hıristiyan toplumu, yerel yöneticilerin otoritesi altında yer alan feodal bir toplum görüntüsüne sahipti.
- Hakimler dönemi, İsrailoğullarının Mısır’dan kurtulup, genç neslin, Yeşu ve Kalep’in yönetimleri altında, tek bir vücut olarak bütünleşip, Kenan’a gitmek üzere birleşmeleri ile başladı.
- Toprakları klanları ve kavimleri arasında paylaştırdılar.
- Halk, hakimlere bağlı klan ve kavim liderlerinin etrafında köyler oluşturup, seçilmiş bir millet olarak bütünleşerek basit anlamda bir feodal toplum yapısı oluşturdu.
- Hıristiyan dönemi içerisindeki bölgesel kilise yönetimi dönemi, Hıristiyanlığın, şeytani dünyayı simgeleyen Roma İmparatorluğu’nun eziyetinden azat oluşu ile başladı.
- Hıristiyanlar, dördüncü yüzyılda, pek çoğu Hunlardan kaçarak Batı Avrupa’ya yerleşen Germen halklarına Müjde’yi (İncil) dağıtmaya başladılar.
- Avrupa’nın batısındaki yeni topraklarında, Tanrı, Germen kavimlerini, seçilmiş yeni halkı olarak yetiştirdi,
- ve sonraları Orta Çağdaki feodalizme dönüşecek feodal toplum yapısının erken bir örneğini oluşturdu.
- İsrailoğulları, hakimler döneminde, Taşınır Tapınağı yüceltip, hakimlerin direktiflerine bağlı kalmalıydılar.
- Ancak, İsrail halkı, yedi Kenan kavmini yok etmek yerine onlarla birarada yaşadıklarından, onların etkisinde kaldılar.
- Hatta ve hatta iman yaşamlarını çelişkilerle dolduracak bir yığın geleneği edinmenin yanısıra onların putlarına da tapınmaya başladılar.
- Bölgesel kilise yönetimi döneminde, Hıristiyanlar, Mesih’in imajı olan Kilise’yi yücelterek, piskoposların ve kilise yönetiminde söz sahibi olanların direktiflerini izlemeliydiler.
- Ancak, Kilise, belli bir inanç temeli olmayan Germen kavimlerinin kültürel etkisi altında kalarak, Hıristiyan inancına ters düşüp, zihinleri bulandıracak pek çok uygulamanın yerleşmesine alet oldu.
Birleşik Krallık ve Hıristiyan İmparatorluğu Dönemleri
- Birleşik krallık döneminde, hakimlerin işlevleri, peygamber, kahin ve kralınkiler ayrı ayrı olacak şekilde paylaştırılmış oldu.
- Peygamber pozisyonundakiler, direkt olarak Tanrı’dan ne yapılması gerektiği yönündeki bilgileri almakta, kahinler, Taşınır Tapınak ve sonraları da Tapınaktan sorumlu olarak görevlerini yerine getirmekte, krallar da milleti yönetmekte idiler.
- İsrail’in yönetimi için her biri kendine özgü alanlarda, onarım takdiri çalışmasının yerine getirilmesine katkıda bulunuyorlardı.
- Hıristiyan İmparatorluğu döneminin gündeme geliş amacı, birleşik krallık döneminin, paralel bedel şartları ile onarımı idi.
- Öyle ki, bölgesel kilise liderliği döneminin sonuna gelindiğinde,
- bu liderlerin misyonları da, peygamberlerinkine eş tutulacak ruhban takımı, başkahin konumunda varsayılabilecek Papa ve de milleti yönetecek İmparator arasında paylaştırılmış oldu.
- Bu insanlar, İkinci İsrail pozisyonundaki Hıristiyanların, onarım takdiri çalışmasını tamamlamalarında yönlendirici olmak durumundaydılar.
- Bir önceki dönemde, Hıristiyan Kilisesi, Kudüs, Antakya, İskenderiye, Konstantinopolis ve Roma (batıda Roma egemen olacak şekilde) patrikliklerine ayrılmış durumdaydı.
- Roma patriği diye de adlandırılan Papa, Batı Avrupa’daki tüm piskopos ve rahiplerin yönetiminden sorumlu idi.
- İsrail’in birleşik krallığı döneminde, kral, iman temelini onarmakla yükümlü merkez kişi idi.
- Peygamber ve baş kahinin, kralın üzerinde sağlam bir şekilde durabileceği ruhsal temeli oluşturup, onu kral olarak atayıp, kutsadıktan sonra, bu kez onun karşısına Kabillik pozisyonu ile dönmeleri söz konusuydu.
- Hıristiyan imparatorluğu döneminde, iman temelini onarmakla yükümlü merkez kişi, imparator oldu.
- Papa, Tanrı’nın emirlerini peygamber kanalı ile alan İsrail’in baş kahininin pozisyonunda yer alıp, imparator için ruhsal temeli oluşturmaktan sorumlu idi.
- Papa, imparatora taç giydirip, kutsadıktan sonra, onun tebaası olarak ona itaat etmek durumundaydı.
- Birleşik krallık döneminde kral, ülkesini, peygamberlerin rehberliğini göz önüne alarak yönetmek, peygamberler de, krala, onun tebaası olarak itaat etmek durumundaydılar.
- İbrahim’in soyunun devamında gelenlerin, Mısır’a girişlerinden yaklaşık 800 yıl sonra, Tanrı’nın emri doğrultusunda, peygamber Samuel, Saul’u, İsrail’in ilk kralı olarak atadı.
- Hıristiyan imparatorluğu döneminde imparator da buna karşılık, kendi çalışma sahası içine giren ruhsal konularda papalığa gereken desteği verip, onu yüceltmekle yükümlüydü.
- Benzer şekilde Papa III. Leo, M.S. 800 yılında Şarlmayn’a Hıristiyanlığın (İkinci İsrail) ilk imparatoru olarak taç giydirip, kutsamasını verdi.
- Kral Saul, peygamber Samuel aracılığı ile kendisine ulaştırılan Tanrı emirlerine itaat göstermediği için (1.Samuel 15:1-23), Tapınağı inşa edebilecek hiçbir zemine sahip değil idi.
- İman temelinin oluşması ve de Tapınağın inşası için Davut ve Süleyman’ın 40’ar yıl süren krallık dönemlerinin geçmesi gerekti.
- Ancak, Süleyman, şehvet ilişkileri içerisine girmesi ile birlikte, somut sunuyu gerçekleştirebileceği Habillik pozisyonunu yitirdi.
- Bu durumda, İsrail için, birlik temelinin ve Mesih’i karşılama temelinin oluşturulabileceği zemin ortadan kalkmış oldu.
Bölünmüş Kuzey ve Güney Krallıkları Dönemi ile Bölünmüş Doğu ve Batı Krallıkları Dönemi
- Kral Süleyman, eşleri ve cariyeleri tarafından putlara tapınmaya yönlendirildiği için, yalnızca üç kuşak boyu sürebilen birleşik İsrail krallığı, onun ölümü ile birlikte de ikiye ayrıldı.
- Kuzeyde kalan ve de İsrail’in on iki kavminden onu tarafından kurulan İsrail krallığı, Kabil pozisyonunda yer alırken,
- güneyde yer alan ve geri kalan iki kavim tarafından oluşturulan Yahuda krallığı ise Habillik pozisyonunda yer almakta idi.
- Kuzey ve güney bölünmüş krallıkları dönemi böylece başladı.
- Hıristiyan imparatorluğu da, üç kuşak sonrasında ayrılmaya başladı. Şarlmayn’ın torunları, imparatorluğu, Doğu Franklar, Batı Franklar ve İtalya olacak şekilde aralarında paylaştılar.
- Şarlmayn’ın soyunu sürdürenler, birbirleri ile sürekli bir çatışma ve güç çekişmesi içinde yer aldılar.
- İmparatorluktan geriye kalanlar, çok geçmeden İtalya’nın Doğu Franklar yönetimi altına girmesi ile birlikte, iki krallığa ayrılmış oldu.
- Doğu Franklar Krallığı, Kutsal Roma İmparatorluğu diye adlandırılmaya başlandı ve Fransa diye adlandırılacak Batı Franklara olan ilişkisinde, Habil pozisyonunda yer almakta idi.
- Bölünmüş kuzey ve güney krallıkları döneminde, İsrailoğulları, Tanrı ile olan antlaşmalarını ihlal edip, Tapınak idealinden her uzaklaşışlarında,
- Tanrı, peygamberler aracılığı ile onları tövbe edip, içsel reform yapabilmeye yönlendirmeye çalıştı.
- Ancak tövbeye yanaşmayınca, Tanrı da onları, Suriye, Asur ve Babil gibi tanrı tanımaz milletlerin saldırılarına maruz bırakarak, dışsal anlamda cezalandırdı.
- Bu döneme paralel, bölünmüş doğu ve batı krallıkları döneminde de, papalık kurumu yozlaştı.
- Tanrı, rahipleri aracı kılarak, papalığın Kilise bünyesinde köklü bir içsel reform oluşturmasına zemin hazırladı.
- Ne papalığın ne de Kilisenin bu isteklere olumlu karşılık vermemesi ile birlikte, Tanrı, bu kurum bünyesinde yer alanları, Müslümanlarla çatışacakları ortamı yaratarak, dışsal anlamda cezalandırdı. Haçlı seferlerinin ardındaki takdirsel neden bu idi.
- Kuzey ve güney bölünmüş krallıkları, tanrı tanımaz milletlerin, İsrail ve Yahuda halkını sürgüne götürmeleri ile sonuna ulaştı.
- İsrail’deki monarşi sisteminin de sonu geldi.
- Benzer şekilde, doğu ve batı bölünmüş krallıklarının sonuna gelindiğinde de, papalık, tekrarlanagelen Haçlı seferleri yenilgisi sonucunda, tüm prestij ve inanılırlığını yitirdi.
- Böylece Hıristiyanlık, ruhsal egemenliğinin merkezini yitirmiş oldu.
- Bunun dışında, lordlar ve şövalyelerin büyük bir bölümü Haçlı seferlerinde yok oldu; papalık ve derebeyleri de, hiçbir başarıya ulaşılamayan bu seferlerde önemli ölçüde para ve mal kaybına uğradıkları için güç kaybettiler.
- Bu da monarşik Hıristiyanlık düzeni için sonun başlangıcı oldu.
İsrail’in Sürgün ve Geri Dönüş Dönemi ve Papalığın Sürgün ve Geri Dönüş Dönemi
- İsrailoğulları imansızlığa düştükleri için, Tanrı onların Babil’de sürgün olarak sıkıntı çekmelerine izin verdi.
- Babil kralı Nebukadnezzar’ın, kral Yehoyakin ve kraliyet ailesinin diğer üyelerinin yanısıra, aralarında Danyel ve Ezekyel’in de yer aldığı peygamberler, kahinler, resmi görevliler, sanatçılar ve pek çok diğer İsrailliyi tutsak alışından, Babil’in düşüşüne dek yaklaşık yetmiş yıl geçti.
- Papalığın sürgün ve dönüş döneminde, Haçlı seferlerinin sonuna gelindiğinde, Avrupa, feodal sistemin kademeli bir biçimde çöküşüne ve de modern millet-devletlerin ortaya çıkışına sahne olmaya başladı.
- Seküler monarşilerin gücü arttıkça, papalar ve krallar arasındaki çatışmalar da tırmanış göstermeye başladı.
- Gündeme gelen bu tip çatışmalardan birinde, Fransa kralı 4. Filip, Papa 8. Boniface’yi belli bir süre için hapsetti.
- 1309 yılında, Filip, Papa 5. Klement’i, papalığı, Roma’dan, Fransa’nın güneyinde yer alan Avinyon’a nakletmesi için zorladı.
- Daha sonraki papalar, papalık makamı Roma’ya geri dönene dek, tam yetmiş yıl boyunca Fransa krallarının otoritesi altında yaşamak zorunda kaldılar.
- Pers kralı Kiruş Babil’i fethedip İsraillileri özgürlüklerine kavuşturduktan sonra, sürgünlerin üç kol halinde yurtlarına dönmeleri 140 yıl sürdü,
- ve sonunda kendilerini, Malaki’nin mesihe yönelik peygamberlik sözlerinde ilan ettiği gibi, Tanrı İradesi etrafında bir millet olarak tamamen onarılacak şekilde yenilediler. O tarihten sonra halk, Mesih’in gelişi için hazırlanmaya başladı.
- Papa Roma’ya döndükten sonra, papalığın karışıklık dönemi, konsil hareketi ve papalığın Roma kilisesi içerisindeki otoritesine yeniden kavuşmasıyla geçen yaklaşık 140 yıllık bir dönem başladı;
- bu dönem, 1517’de Martin Luter tarafından başlatılacak Protestan Reform hareketinin hemen öncesine dek devam etti.
Mesih’in Gelişine Hazırlık Dönemi ve Mesih’in İkinci Gelişine Hazırlık Dönemi
- İsrailoğulları’nın Kudüs’e dönüşünden İsa’nın gelişine dek 400 yıl daha geçmesi gerekti.
- Bu dönem, Mesih’in gelişine hazırlık dönemi oldu ve 4000 yıllık dikey bedel şartlarının yatay çerçevede gereken bedellerin ödenmesi ile onarılabileceği takdirsel tarih içerisindeki son dönem olmak durumundaydı.
- Papalığın yeniden Roma’ya dönüşü ile birlikte Hıristiyanlık da, 400 yıllık Mesih’in İkinci Gelişi’ne hazırlık dönemini aştıktan sonra ancak, Mesih’in İkinci Gelişi’ni karşılamak durumundadır.
- Bu dönem, Adem zamanından bu yanaki 6000 yıllık onarım takdiri çalışması süresince birikmiş tüm dikey bedel şartlarının, yatay çerçevede onarılacağı takdirsel tarihin son dönemi olacaktır.
- Babil sürgününden döndükten sonra
- İsrailoğulları geçmişteki putlara tapma günahlarından tövbe edip, Tapınağı yeniden inşa ederek
- ve de yazıcı Ezra’nın rehberliği altında imanlarını Musa Yasaları merkezinde yenileyerek bir kez daha iman temellerini tesis ettiler.
- Aynı şekilde, orta çağ Hıristiyanları da, Roma kilisesi bünyesinde gereken reformların nasıl gerçekleştirilebileceği arayışında, iman temelini tesis ettiler.
- Bu çabalar, Martin Luter’in önderliğindeki Protestan Reform hareketi ile birlikte ürünlerini vermeye başladı.
- Reform hareketi, orta çağ Avrupa’sının örümcek tutmuş karanlık anlayışını, İncil’in aydınlığı ile delmeyi başardı ve yenilenmiş inanç birimlerinin yeşermelerine de zemin hazırladı.
- Mesih’in gelişine hazırlık döneminde Tanrı, dünyanın diğer bölgelerinde değişik halklar aracılığı ile de, o insanların Mesih’i kabullenebilmelerine zemin oluşturacak içsel hazırlıkları yerine getirebilecekleri ve de her bölgenin ve kültürün özelliklerine uygun düşecek dinlerin oluşumuna zemin hazırladı.
- İsa, işte dünya genelinde hazırlanmış bulunan bu temel üzerinde gelip, tüm dinleri tek bir dünya Hıristiyan uygarlığı oluşturacak şekilde birleştirmek durumundaydı.
- Mesih’in İkinci Gelişi’ne hazırlık döneminde, Rönesans’tan başlamak üzere,
- insan çabasının belirleyici olabileceği politika, ekonomi, kültür, bilim de dahil olmak üzere hemen her alanda, tarihin hiçbir döneminde olmamışçasına bir büyük gelişim yaşandı ve Mesih’in İkinci Gelişi’nin çalışmalarına katkıda bulunacak global ortam oluştu.
- İsa’nın günlerinde, Roma İmparatorluğu, gelişmiş bir ulaşım sistemine sahip olarak çok geniş bir bölgede etki alanını oluşturmuş idi.
- Roma, geniş Helen uygarlığının da merkezi idi.
- Dolayısı ile, Mesih’in öğretisinin tüm dünya geneline hızla yayılabileceği gerekli ortam ve şartlar hazırlanmış durumdaydı.
- Aynı şekilde, İkinci Geliş’in yer alacağı günümüzde de, demokratik politik zemin tüm dünyaya yayılmış durumdadır.
- Ulaşım ve iletişim alanlarındaki baş döndürücü gelişim ve diller ve kültürler arası iletişimin en üst düzeye çıkarılması ile birlikte dünya, bütünleşmeye her zamankinden daha bir yakın duruş sergilemektedir.
- Tüm bu faktörler, İkinci Gelişi’nde Mesih’in, öğretilerini, özgürce ve hızlı bir şekilde insanlığın kalbine ulaştırabileceği ortamı hazırlamış bulunmaktadır.
Onarım Takdiri Çalışması ve Tarihin Gelişimi
- Düşmüş bir toplum, düşmüş bir insanın benzeyişinde oluşmuş bir toplum olarak değerlendirilebilir.
- Günahkar insanlık tarafından oluşmuş toplumların tarihlerini, düşmüş bir insanın içsel yaşamını inceleyerek daha iyi anlamamız mümkün.
- Düşmüş insanda, kişiyi iyiliği aramaya yönlendiren bir asal akıl ve kötülüğü aramaya yönlendiren bir kötülük aklı yer alır; bu iki akıl, birbirleri ile, kişiyi sürekli değişen ve çelişen davranışlara yönelten sürekli bir çatışma içerisindedirler.
- İnsan toplumu, kendi içinde sürekli bir çatışma yaşayan bireylerden oluştuğu için de, doğal olarak, insanların birbirleri ile aralarındaki ilişkiler de, aynı uyuşmazlık ve çatışmaların bir yansıması olarak gündeme gelmektedir.
- İnsanlık tarihi de bir bütün olarak, zaman içerisinde sürekli değişim gösteren çatışmalardan muzdarip sosyal ilişkiler çerçevesinde yer aldığı için de, çekişme ve savaşların ortaya çıkmaları kaçınılmaz olmaktadır.
- Asal aklın kendi bünyesindeki aktiviteden ötürü, düşmüş bir insan bile, Tanrı’nın onarım takdiri çalışmasına karşılık verebilir ve de iyilik amacının daha ileri noktalara taşınmasına katkıda bulunabilir.
- Tarih içerisindeki gelişim de böylece, iyi ve kötü arasındaki çekim alanı içerisinde bile kötülüğü reddedip, iyilik yönünde kararlı çabalar gösteren bireylerle söz konusu olur.
- Dolayısı ile, tarihin kaçınılmaz bir biçimde iyilik amacının gerçekleştirilişine doğru yön aldığı bir dünya, Kutsallığın Egemenlik Sistemi’nin (Göklerin Krallığı) kurulacağı bir dünya olacaktır.
- Çatışma ve savaşların, bu nihai iyilik amacının gerçekleşmesi yönünde, iyi ve kötünün ayrılmasına yönelik, geçici fenomenler olduğunun anlaşılmasında fayda var.
- Bu anlamda da, iyiliğe ulaşmayı amaçlayan tarih gelişiminin, Tanrı’nın onarım takdirine göre gelişen, iyi ve kötünün sürekli olarak birbirlerinden ayrılmaya çalışıldığı bir süreç olarak değerlendirilmesi mümkündür.
- Öte yanda, Şeytan da, ilk insanlarla oluşturmuş olduğu kan bağı ilişkisi zemini üzerinde,
- düşmüş insanları aracı yaparak, Tanrı’dan önce, Tanrı’nın amaçladığı ideal toplumun, kendi amaçlarına hizmet edecek sapkın bir benzerini oluşturma yönünde hep bir adım öncesinde hareket eder.
- O nedenle, insanlık tarihi içerisinde, Prensip’in çarpıtılmış versiyonları üzerinde bina edilmiş prensip dışı toplumların oluşumuna tanık olmaktayız.
- İnsanlık tarihinin (onarım tarihinin) sonuna gelindiğinde, Tanrı’nın, yeryüzünde Kutsal Egemenlik Sistemi’ni oluşturması öncesinde de, Şeytan, bu sistemin prensip dışı bir versiyonu olan kendi sistemini, ki bu komünist dünyadır, oturtmaya çalışacaktır.
- Düşmüş insanlık tarafından oluşturulan ilk topluluk, ilkel kolektif bir toplumdu.
- Tanrı’nın asal akıl aracılığı ile insanları, onarım takdirinin gereklerini yerine getirmeye yönlendirmesinden ötürü, ilkel toplumlarda da, görece iyi ve görece kötü arasında ayrılıkların gündeme gelmesi kaçınılmazdır.
- İbrahim, Tanrı tarafından, günahkar dünyanın içerisinden iyilik standardının temsilcisi olmak üzere çağrıldı ve Tanrı’nın İradesi’ni taşıyacak bir soyla kutsandı.
- İbrahim’in soyunun devamında gelenler, İsrail’in ilk klan toplumu olacak şekilde Tanrı tarafından kutsandılar.
- İsrailoğulları Mısır’a girdiklerinde, bir klan topluluğu olmalarına rağmen, Kenan’a gitmek için Mısır’ı terk ettiklerinde, artık bir kavim toplumuna dönüşmüş bulunmaktaydılar.
- Hakimler dönemindeki İsrail toplumu, feodal bir yapıya sahipti.
- Monarşik toplum, önceki feodal toplum tarafından emniyet altına alınan politik ve ekonomik egemenliğin küçük birimlerini, tek bir alan içinde bir arada yaşayan ve daha güçlü bir ekonomiye ve iyi korunan bir egemenliğe sahip geniş çerçevedeki büyük bir topluluğa dönüştürdü.
- Bu, Kral Saul tarafından kurulan birleşik krallığın kuruluşu ile gerçekleşti.
- Yahuda’nın düşüşünden sonra, Tanrı, İsrail’in tahtını boş tutarak, Yahudi halkını, Yunanistan dahil, çoktanrılı imparatorlukların sürekli kontrolü altında bıraktı.
- Tanrı, İsrail toplumunu, geldiğinde, halkın, Mesih’i kendi iradesi ile tahta çıkarabileceği, Yunan demokrasisi şeklinde düzenledi.
- Ne var ki, Yahudi halkı İsa’yı çarmıha gerdi. Bu yüzden takdir çalışmasının amacına ne yazık ki yalnızca ruhsal düzlemde varılabildi.
- Yahudi halkı, İsa’nın Mesih olduğuna inanıp, onunla birlik oluşturabilse idi, Roma İmparatorluğu da İsa’nın yaşadığı dönem içerisinde kazanılabilirdi.
- İsa, bütün imparatorluk sınırları içerisinde, Krallar Kralı olarak yüceltilebilir ve Kudüs’ün merkez olacağı dünya genelinde bir egemenlik oluşturulabilirdi.
- Yahudi halkının inançsızlığı yüzünden, Yahuda yok oldu ve M.S. 476’da Batı Roma İmparatorluğu son buldu.
- Tanrı’nın onarım takdiri çalışmasının merkezi, Tanrı’nın büyük acılar yaşadığı Yahuda diyarından, eskiden Batı Roma İmparatorluğu olan topraklara, Batı Avrupa’ya aktarılmış oldu.
- Buna bağlı olarak da, Hıristiyanlığı merkez alan ruhsal onarım takdiri çalışması, öncelikle Batı Avrupa’da yürütülmeye başlandı.
- Bu dönem içerisinde yalnızca Batı Avrupa tarihi, onarım takdiri çalışması çerçevesinde yer alan yöntemler çerçevesinde şekillendi.
- O nedenle Batı Avrupa’daki Hıristiyanlık tarihi, bizlere, Onarım Takdirinin Ertelenme Çağına yön veren olaylar hakkındaki bilgileri de sunmaktadır.
- Bilim gibi, ekonomik aktiviteler de, fiili dünya ile ilgilidirler. Dahası, ekonomik gelişme, bilimin gelişimi ile de yakından bağlantılıdır.
- Dolayısı ile de, Tanrı’nın takdirsel çalışması içerisinde, içsel gelişimi temel alan din tarihi ile yine Tanrı’nın takdirsel çalışmasının dışsal gelişimine yönelik olarak vücuda getirdiği ekonomi tarihi, farklı yönlerde, yine farklı gelişim hızları gösterdiler.
- Din ve ekonomi, din ve bilimde olduğu gibi, birbirlerinden farklı yörüngelerde gelişmiş olmakla beraber, toplum yaşamı içerisinde, birbirleri ile ilişki içerisindedirler.
- Din ve ekonomi, toplum içerisindeki yaşantımızda, politika yolu ile birbirlerini tamamlamaktadırlar.
- Batı politika tarihi, din ve ekonomiyi uyum içerisinde bütünleştirecek bir yol izlenmesinde öncülük etmiştir.
- O nedenle de, onarım takdirinin amacının gerçekleştirilmesine doğru yön alan tarihin gelişimini doğru bir biçimde kavrayabilmek için, politika tarihinin ayrı bir şekilde incelenmesi gerekir.
- İsa’nın çarmıha gerilişi ile birlikte, Yahudi toplumu, takdirsel anlamda Şeytan safına geçti.
- Bu yüzden Tanrı, bu toplumu parçalara ayırarak, içlerinden sıyrılan gerçek, sadık inananlar merkezinde, yeni bir, Hıristiyan klan toplumu oluşturma yoluna gitti.
- Hıristiyan klan toplumu, ya çok az gelişmiş ya da hiç gelişmemiş politik ve ekonomik sisteme sahip küçük toplum birimlerinden oluşmaktaydı. Bu dönem içerisinde din, politika ve ekonomi, birbirlerinden bağımsız gelişme gösteremediler.
- Hıristiyan klan toplumu, çok zorlu baskı ve dışlanmalara rağmen, Roma İmparatorluğu bünyesinde, Akdeniz etrafında, Hıristiyan bir kavim toplumu olmaya doğru aşamalı bir biçimde gelişimini sürdürdü.
- Hıristiyan toplumu, dördüncü yüzyılın ikinci yarısından itibaren bu topraklara gelip yerleşen Germen kökenli halkların da bu yeni inanç sistemini benimsemeleri ile birlikte büyük ölçüde genişledi.
- İlk feodal toplum, Roma İmparatorluğu’nun çöküşüne yakın dönemde, imparatorluk otoritesi zayıflayıp, kaotik ortam gündeme geldiğinde ortaya çıktı.
- Tanrı, takdirsel çalışmasını yürütmek üzere seçtiği yeni Hıristiyanlaştırılan Germen halkları bünyesinden feodal bir toplum geliştirdi.
- Küçük küçük birimleri, din, politika ve ekonomik yaşam alanlarında, tanrısal egemenlik altında güçlendirecek şekilde bir araya getirmekle, Tanrı, tanrısal bir krallığın oluşabileceği zemin çalışmasını oluşturmayı amaçladı.
- Din alanında monarşik Hıristiyanlık, milliyet sınırlarını aşan bir ruhsal egemenlik idi.
- Papalığın belirlediği kurallar çerçevesinde ve Mesih’e hazırlık ruhsal temeli üzerinde tesis edilmiş bir kurum oldu.
- Bu dönemde, feodalizmin çöküşü ile birlikte, derebeylerinin merkeziyetlerini yitirmiş güçleri de, geniş millet-devletlerin krallarının ellerine geçti.
- Politik alanda mutlak monarşiler, gelişimlerini, 1789 yılındaki Fransız devrimine kadar sürdürdüler.
- Ekonomi tarihinin gelişimi içerisinde, kolonilerle yayılma süreci ile başa baş giden kapitalizm, feodalizmi izledi. Finans ve kapitalin tekelleştirilmesi, güç sahibi kapitalistlerin amacı idi.
- Kapitalizm, 17. yüzyılda mutlak monarşi ile aynı zamanlarda yükselişe geçti ve Endüstri Devrimi’nden sonra iyiden iyiye yerleşiklik kazandı.
- Tanrı yeni takdirsel planını uygulamaya koydu ve var olan monarşik sistemin zaman içinde parçalanmasına imkan sağlayacak ve Mesih geldiğinde onun kabullenebilmesi için uygun zeminleri barındıracak egemen bir millet oluşturma amacı ile demokrasilerin ortaya çıkmalarını sağlayacak bir süreci başlattı.
- Tarihin din alanındaki gelişimi, monarşik Hıristiyanlığın 1517’deki Protestan reform hareketi ile parçalanmasından sonra, demokratik Hıristiyanlık sürecine yöneldi.
- Reformlaşma hareketi ile birlikte, Hıristiyanlık bünyesindeki demokratik güçler, ruhsal egemenlik anlayışını, o güne dek mutlak ve tek otorite olarak kabul edilen papalığın tekelinden ayırdılar.
- Politik alanda, on yedi ve on sekizinci yüzyıllarda mutlak monarşi anlayışına karşı oluşan demokratik hareketler, İngiltere, Amerika ve Fransa’daki devrim hareketlerinin oluşumuna zemin hazırladılar. Bu devrimler, monarşik toplumları yıkarak bugünün demokratik toplumlarının ortaya çıkmasında etken oldular.
- Ekonomi tarihinin gelişimi ile birlikte, emperyalizm yaklaşımını gölgede bırakarak ekonominin demokratik bir formunu teşvik eden sosyalist düşünceler ortaya çıktılar.
- Kutsallık ile uyum içinde olan bir sosyalist toplum arayışı içerisinde, insanların asal akılları, onları birbirleri ile dayanışma, karşılıklı verimlilik ve evrensel anlamda paylaşılan değerler ideallerine yöneltti.
- Bu ideallerin gerçeğe dönüştürülebileceği yegane dünya, gelecek olan Mesih’in rehberliği altında oluşturulacak olan yeryüzündeki Göklerin Krallığı’ndan (Kutsallığın Egemenliği) başkası değildir.
- Şeytan, Tanrı’nın takdirsel çalışmasını hep bir adım önceden taklit ettiği için, şeytani taraf, diyalektik ve tarihsel materyalizm teorilerini baz alan “bilimsel sosyalizm” düşüncesini savunageldi ve komünist dünyasını kurdu.
- Ayrı yollardan ilerleyen din, politika ve ekonomi, takdirsel tarihin sonuna gelinen bir noktada, Mesih’in İkinci Gelişi için gerekli temeli oluşturmak üzere nasıl biraraya gelebilirler?
- Dinin, politikanın ve ekonominin yollarının yeniden birleşerek, Tanrı’nın idealini gerçekleştirebilmesi için, din ve bilimi tamamen bağdaştıracak gerçeğin yeni bir ifadesinin ortaya çıkması kaçınılmazdır.
- Bu gerçek temelinde oluşacak inanç birimi, tüm insanlığı, Tanrı ile kalpsel anlamda bir bütün oluşturacağı noktaya taşıyacaktır.
- Bu inanç standardına sahip kapasitedeki insanlar kanalı ile de, ilahi ideal ile uyum içerisinde bir ekonomi tesis edilebilecektir. Tüm bunlar, yaradılış idealini gerçekleştirebilecek yeni bir politik düzenin oluşması için gerekli temeller olacaklardır.
- Böylece oluşturulacak bu sistem, birbirine bağımlı, karşılıklı refah ve evrensel anlamda paylaşılan değerler üzerine kurulu mesih temelli bir tanrısal krallık (gerçek sevgi egemenliği) olacaktır.