Mesih: Gelişi ve İkinci Kez Gelme Amacı
Mesih: Gelişi ve İkinci Kez Gelme Amacı
- İbranicede, “Mesih”, kralı simgeleyen bir tanım olarak “meshedilmiş olan” anlamına gelir.
- Seçilmiş kavim olan İsrail halkı, büyük bir sabırsızlıkla, peygamberler aracılığı ile Tanrı’nın kendilerine ulaştırdığı ve onlara bir kral, bir kurtarıcı yollayacağına dair Tanrı Sözü’ne inançları ile böyle birinin ortaya çıkıp, İsrail halkının acılarına son vermesini beklemekte idi.
- Mesih’e yönelik tüm beklentileri bu merkezde yoğunlaşmış idi.
- Tanrı da, bu beklenen Mesih’i İsa Hristos’un kişiliğinde yeryüzüne yolladı. (“Hristos” Mesih’in Yunancadaki karşılığıdır.)
- Mesih, Tanrı’nın insanlığı kurtarma çalışmasının amacını sonuca ulaştırmak üzere gelen kişidir.
Haç Yolu ile Kurtuluş
- İsa’nın Mesih olarak geliş amacı, onarım takdiri çalışmasının yegane amacı olan, insanlığın tümden kurtuluşunu sağlamaktı.
- İsa, öncelikle yeryüzünde, Kutsallığın Egemenliği’ni (Göklerin Krallığı) tesis etmek için gelmişti.
- Günahlarımızın bedellerinin ödenmesini sağlayan İsa’nın çarmıha gerilişi olayı, onarım takdiri çalışmasını sonuçsal amaca ulaştırabildi mi?
- Eğer cevabımız evet ise, İsa’ya büyük bir iman ile bağlanan öğrencileri ve halktan diğer kişilerin, kendi asal tabiatlarına onarılarak yeryüzünde Kutsallığın Egemenliği’nin yapı taşlarını oluşturmuş olmaları gerekirdi.
- Ama biliyoruz ki, İsa’dan sonraki tüm Hıristiyanlık tarihi boyunca, ne kadar sadık bir inanç yaşamı sürdürmüş olursa olsun, bir tek kişinin bile, yaşamını, Tanrı ile ayrılmaz, tam bir bütünlük içerisinde yaşadığına dair ne en ufak bir kayıt ne de örnek yer almamaktadır.
- Tek bir kişi bile söz konusu olmamıştır ki, günahlarının bedeli ödenmek zorunda kalınmasın ya da dua ve diğer inanç pratiklerine ihtiyaç duymasın.
- Yine bilinen o ki, hiçbir inançlı anne-babanın çocuğu, ebeveynleri ne denli inançlı olurlarsa olsun, asal günah olgusundan muaf bir şekilde dünyaya gelmemiştir.
- Mesihlik kültürünü barındıran Hıristiyanlık bünyesinde bile tüm ebeveynler, kendi çocuklarına asal günahı aktarmaya halen devam etmektedirler.
- Bunun anlamı şudur: çarmıha gerilme kefareti, ne bizlerin asal günahlarımızı silip atabildi ne de, asal tabiatlarımızı mükemmel bir biçimde onarabildi.
- İsa’nın öğrencilerinin söz ve eylemleri,
- Tanrı’nın takdirsel çalışması
- ve İsa’nın kendi söz ve eylemleri göz önüne alındığında şu sonuca varırız:
- İsa’nın çarmıh üzerinde ölümü, Tanrı’nın en arzuladığı irade değildi.
- İsa’nın çarmıh üzerinde ölümünden sonraki birkaç nesil içerisinde İsrail halkı, darmadağın olup, tüm dünyaya yayıldı ve çeşitli baskı ve eziyetlere muhatap kaldı.
- Yahudi halkının yanı sıra, pek çok inançlı Hıristiyan da, İsa’yı ölüme gönderme kolektif günahının kendi paylarına düşen yükünü sırtlanmak durumunda kaldı.
- Eğer İsa, çarmıh üzerinde ölüme yollanmasa idi, ne olacaktı?
- İsa, yerine getirmekle yükümlü olduğu insanlığı hem ruhsal hem de fiziksel boyutta kurtuluşa ulaştırma misyonunu tamamlamış olacaktı.
- Dolayısı ile de Kutsallığın Egemenliği’ni, bir daha yok olmamak üzere yeryüzünde tesis etmiş olacaktı.
- Ancak İsa, dirilişinin başarılı temelini sağlayarak, insanlık için ruhsal kurtuluş zeminini oluşturdu,
- haç üzerinde dökülen kanı ile sağlanan kefaret aracılığı ile.
- Bunun sonucu olarak da, dirilişinden bu yana İsa’ya inanan tüm insanlar, fiziksel kurtuluşa değil, fakat ruhsal kurtuluş şansına sahip olageldiler.
- Ruhsal ve fiziksel kurtuluş çalışmasını tamamlamak için İsa’nın yeryüzüne yeniden gelmesi gerekir.
- Kutsal Kitap’ta yer alan peygamberlik sözlerinin yalnızca İsa’nın acı çekeceğine ilişkin olduğu yanılgısına düşebiliriz. Oysa ki Kutsal Kitap’ı, Prensip anlayışının ışığı altında daha bir dikkatli okuduğumuzda, bu peygamberlik sözleri ile taban tabana zıt başka peygamberlik sözlerinin de yer aldığını görmek mümkün.
- İşaya’nın belirttiği (İşaya 9,11,60) ve melek tarafından Meryem’e de bildirildiği (Luka 1:31-33) gibi, İsa’nın, kendi yaşam süreci içerisinde Yahudilerin kralı olacağı ve de yeryüzünde sonsuza dek sürecek bir krallık kuracağı belirtilmiş idi.
- Şimdi, dilerseniz gelin, Tanrı’nın, İsa’ya yönelik birbiri ile çelişen iki farklı peygamberlik sözünü neden ulaştırmış olabileceğini inceleyelim.
- İnsanların kendi sorumluluk payları vardır.
- Kendi özgür iradeleri doğrultusunda Tanrı’nın iradesini göz önüne alacak ya da bu iradeye tamamen ters düşecek şekilde davranabilirler.
- Ortaya çıkacak sonuçlar, doğal olarak takınacakları tutum ve yerine getirecekleri eylemlerle paralel gelişecektir.
- Bu gerçeği göz önüne alan Tanrı, İradesi’nin yerine getirilmesine yönelik olarak, iki farklı peygamberlik sözünü ulaştırmayı doğru bulmuştur.
- Örneğin, Petrus, bizzat İsa’nın, çarmıha gerilme olasılığını gündeme getirmesinden sonra, bunun gerçekleşmesi olasılığına karşı çıktığında, İsa, onu “Geriye çekil ey Şeytan...” (Matta 16:23) diyerek payladı.
- İsa, bu sözleri ettiğinde, Tanrı’nın, İsa aracılığı ile, insanlarına fiziksel ve ruhsal kurtuluşu ulaştırma yönündeki iradesi, ne yazık ki, bu iş için hazırlanmış seçilmiş halkın, İsa’nın bu yöndeki çabalarına, inançsızlıkları ile vurdukları sekte yüzünden çoktan gündem dışı kalmış idi.
- Öğrencileri de dahil olmak üzere herkesten daha fazla bunun bilincinde olan İsa, insanlığa en azından ruhsal kurtuluş yolunu açabilmek adına, bir bedel şartı ve kaçınılmaz bir zorunluluk olarak gündeme gelen haç üzerinde ölmek yönündeki yeni takdirsel kararı kabullenmek (Luka 9:31) durumunda kaldı.
- İsa’nın Petrus’u şiddetle azarlaması, olayların niye, nasıl başlangıçtakinden farklı yörüngelere yöneldiğinden habersiz Petrus’un sözlerinin, Tanrı’nın bu ikincil takdirsel planına sekte vurabileceği endişesinden kaynaklanmakta idi.
- İsa’nın haç üzerinde ölmesinin başlangıçtan belirlenmiş bir takdirsel gelişme olduğu sanısını yaratan bir diğer örnek de, onun, çarmıh üzerindeyken söylemiş olduğu “Her şey tamamlandı” (Yuhanna 19:30) şeklindeki son sözleri idi.
- İsa bu sözleri ile, çarmıha gerilme yoluyla kurtuluş takdirini tamamen gerçekleştirmiş olduğunu kastetmiyordu.
- İsa, halkın imansızlığının artık değiştirilemez olduğunu anladıktan sonra, fiziksel kurtuluşu gerçekleştirme görevini İkinci Geliş zamanına bırakarak, ruhsal kurtuluşun temelini atmak amacı ile çarmıh yolunu seçmişti.
- İsa, “Her şey tamamlandı” sözleri ile, Tanrı’nın birincil iradesine, gelişen şartların beklenenden farklı olmasından ötürü, bir alternatif oluşturacak ve insanlığa en azından ruhsal kurtuluş yolunu açık bırakabilecek şekilde haç üzerinde ölmekle, gerekli temeli attığını ifade etmekte idi.
İlya’nın İkinci Gelişi ve Vaftizci Yahya
- Eski Ahit’te, Peygamber Malaki, İlya peygamberin Mesih’ten önce yeniden geleceğini haber vermekte idi.
- İsa, Mesih’in ortaya çıkışı öncesinde kutsal yazılarda yeniden geleceğinden söz edilen İlya’nın, Vaftizci Yahya’dan başkası olmadığını ifade etmekte idi.
- İsa’nın, Vaftizci Yahya’nın İlya olduğuna ilişkin sözlerine inanmak, Mesihliğine zaten inanmış olan öğrencileri için güç değildi.
- Ancak Onun gerçek kimliğini anlama temeli oluşmamış diğer Yahudiler, bu iddiayı nasıl kabul edebilirlerdi?
- İsa, Vaftizci Yahya’nın, halkın Mesih’in öncesinde ortaya çıkışını sabırsızlıkla beklediği İlya olduğunu öne sürdü.
- Diğer yanda, Yahya’nın kendisi bunu inkar etti.
- O dönemde, Yahudi halkı için Yahya’nın sözlerine inanmak, İsa’nın sözlerine inanmaktan çok daha kolay idi.
- Böylece Yahudiler, İsa’nın, kendi Mesihlik konumunu pekiştirmek adına yalan yere böylesi bir iddiayı ürettiğini düşündüler.
- Sonuç olarak İsa, onların gözünde bir sahtekardan öte bir anlam taşımamakta idi.
- Vaftizci Yahya’nın Yahudi liderleri ve İsa dönemi halkı arasındaki saygınlığı o denli fazla idi ki,
- pek çokları beklenen Mesih’in o olup olmadığını bile sorabilmekte idiler.
- Bu denli inanılırlığı olan bir konuma sahip bir kişinin, İsa’nın ima ettiği gibi, İlya misyonu ile geldiğini kabul etmesi demek, Mesih’i onca zaman sabırsızlıkla bekleyen halkın, Yahya’nın tanıklığına güvenerek İsa’ya yönelmesi için gereken temeli oluşturması demekti.
- Ancak Yahya’nın Tanrı’nın takdirsel planının gereğini görmezden gelerek, İlya olduğu gerçeğini yok saymadaki ısrarlı tutumu, Yahudi halkının da İsa’yı ciddiye almamasının ardındaki temel faktör oldu.
- Vaftizci Yahya, İlya’nın yarım kalan misyonunu devralarak, yeryüzünde iken tamamlamak durumunda idi.
- Kutsal Kitap’ta yer aldığı gibi, Yahya, Rabbin yolunu hazırlamak misyonu ile doğan bir kişi idi:
- “Onun önünde ruh ve güç bakımından İlya peygamber gibi yürüyecek, babaların yüreklerini çocuklara, söz dinlemezleri doğru kişilerin anlayışına döndürmek, Rabbe hazırlanmış bir halk yetiştirmek için.” (Luka 1:17)
- Bu anlamda da, Yahya, İlya’nın ikinci gelişi idi.
- Bugüne dek hiç kimse Vaftizci Yahya’nın başarısızlığına ilişkin bu göksel gize bir açıklık kazandırabilmiş değildi.
- Çünkü Kutsal Kitap, Yahya’nın kayıtsız şartsız çok büyük bir peygamber olduğu yönündeki sorgusuz sualsiz bir inanç ile okunmakta idi.
- Geleneksel inanç ve doktrinleri sorgulamaktan korkar olan muhafazakar inanç tutumunu değiştirmeliyiz.