Onarım için Gerekli Temeli Hazırlama Takdirsel Çalışması
Onarım için Gerekli Temeli Hazırlama Takdirsel Çalışması
Adem’in Ailesi’ni Merkez Alan Onarım Takdiri
- Tanrı, düşmüş insanlığı onarma takdiri çalışmasını Adem’in ailesini Mesih için gerekli temeli oluşturmakla görevlendirecek şekilde, anında yürürlüğe koydu.
- Adem’in ailesinde, onarım takdirinin tamamlanabilmesi için, Adem’in aile bireylerinin, gerek iman, gerekse de birlik temelini oluşturmak üzere bir takım bedel şartlarını yerine getirmeleri gerekmekte idi.
- Bu iki temel üzerinde ancak Mesih için gerekli zemin oluşmuş olacak ve böylelikle de Mesih, daha Adem’in ailesi döneminde yollanabilecekti.
- Düşmüş insanların, bedel ödeyerek iman temelini onarabilmeleri, Tanrı Sözü’nün yerini alacak bir şart nesnesi oluşturmalarına bağlıdır. Adem ailesi için söz konusu olan bu şart nesnesi, bir kurban sunumu idi.
- İman temelinin oluşturulabilmesi için, şart nesnesinin yanı sıra bir de merkez kişiye ihtiyaç olduğunu biliyoruz.
- Adem’in ailesinde merkez kişinin Adem’in kendisi olması beklenirdi.
- Ancak Kutsal Kitap, böyle bir sununun Adem tarafından sunulduğuna dair en küçük bir kayıt bile içermemektedir. Onun yerine, böyle bir sununun Adem’in iki oğlu, Kabil ve Habil tarafından yerine getirildiğine tanık olmaktayız. Bunun nedeni ne idi?
- Tanrı, hem iyi hem kötü unsurları barındıran Adem’i, ona biri iyilik tarafını, diğeri kötülük tarafını temsil edecek iki oğul vererek, sembolik anlamda ikiye ayırdı.
- Tanrı, her birini bir efendi ile, Tanrı ya da Şeytan ile uğraşacağı pozisyonlar içine soktu ve onlardan ayrı ayrı sunularını sunmalarını istedi.
- Kabil, kötülük tarafını simgeler bir pozisyonda varsayıldı. Bu yüzden de, Şeytan ile muhatap olmak durumunda kaldı.
- Habil ise, iyilik tarafını temsil eden ve dolayısı ile Tanrı ile ilişki içerisinde bulunması gereken taraf olarak seçildi.
- Habil, Tanrı ile uygun bir ilişki içerisinde yer alıp, sunusunu kabul edilebilecek bir şekilde sundu. (İbranilere 11:4)
- Habil’in sunusunu sunmadaki başarısı ile birlikte iman temeli de Adem ailesi bünyesinde tesis edilmiş oldu.
- Kabil, düşmüş tabiatını onaracak bedel şartını yerine getirmeyi başarsa idi, Tanrı, büyük bir memnunlukla onun da sunusunu kabul edecek,
- birlik temeli de böylece Adem’in ailesi bünyesinde tesis edilmiş olacaktı.
- Düşmüş tabiatın ortadan kaldırılabilmesi için, insanların bu düşmüş tabiatları edindikleri sürecin tersi bir yön izleyerek gerekli bir bedel şartını yerine getirmeleri gerekir.
- Başmeleğin düşüş nedeni, Adem’i Tanrı’nın gördüğü gözle göremeyerek sevmemesi ve onun sahip olduğu konumda Tanrı’dan aldığı sevgiye gıpta duygusundan çıkış buldu.
- Bu noktada Tanrı’nın bakış açısını göz ardı etmek, düşmüş tabiatın oluşmasına yol açan öncelikli neden idi.
- Başmelek, Adem’in, Tanrı ile diğer varlıklar arasındaki aracılık pozisyonuna saygı duymadığı ve Tanrı’nın sevgisini Adem kanalı ile almayı gururuna yediremeyip onun pozisyonunu gasp etmek istediği için düştü.
- Böylece sahip bulunduğu pozisyonu terk etmek, düşmüş tabiatın ikinci özelliği oldu.
- Başmelek, yaradılışın gerçek efendileri olmak durumunda yaratılan Havva ve Adem üzerinde egemenlik sahibi olmak istemesi ile birlikte düştü.
- Egemenlik hakkını tersine çevirmek olan bu tutum da, düşmüş tabiatın üçüncü temel özelliğini oluşturdu.
- Başmelek, kendi kötülük iradesini Havva’ya iletti. Havva da bu iradeyi daha geniş çerçeveye taşıyarak Adem’e iletti ve onun düşüşüne yol açtı.
- Kötülüğün çoğaltılması yönündeki bu davranış, böylece düşmüş tabiatın da dördüncü temel özelliğini oluşturdu.
- Düşmüş tabiatın bu özelliklerini ortadan kaldırabilmek için:
- Birincisi, Başmelek pozisyonunda bulunan Kabil’in, Adem pozisyonunda yer alan Habil’i Tanrı’nın bakış açısını sergiler biçimde kayıtsız şartsız sevmesi gerekmekte idi.
- İkincisi, Kabil’in, Adem pozisyonunu temsil eden Habil kanalı ile Tanrı sevgisini almayı kabullenmesi ve onun aracılığına saygı duyması gerekmekte idi.
- Üçüncüsü, Kabil’in, Habil’in egemenliğini kabullenerek ona kendi rızası ile baş eğip, itaat etmesi gerekmekte idi.
- Dördüncüsü, Kabil’in, nispeten Tanrı’ya daha yakın bir konumda bulunan Habil’in niyetlerine sıcak bakması ve Tanrı’nın İradesi’ni onun aracılığı ile öğrenmesi gerekmekte idi.
- Eğer Kabil, Habil’e itaat göstererek Adem’in aile bünyesindeki düşmüş tabiat olgusunu ortadan kaldıracak bedel şartını yerine getirmiş olsaydı, ikisi birlikte, birlik temelini oluşturmuş ve Mesih için gerekli aile temelini onarmış olacaklardı.
- Ne var ki Kabil, Başmeleğin günahını yinelercesine kardeşi Habil’i öldürdü. Bu, Kabil’in düşmüş tabiatın temel özelliklerine çıkış veren tutum ve eylemlerin aynılarını tekrarlaması anlamına da gelmekte idi.
- Birlik temeli Adem’in ailesi bünyesinde oluşturulamadığından,
- Tanrı’nın onarım takdiri çalışması, Adem’in aile bünyesinde bir sonuca ulaştırılamadan ertelenmek zorunda kaldı.
- İman temeli, kabul edilebilir bir sembolik sunu, birlik temeli de kabul edilebilir bir somut sunu yolu ile tesis edilir.
- Varlıkların sembolik sunumlarındaki amaç, ilk olarak, tabiat dünyasının Tanrı ile asal ilişki dinamiğinin yeniden işlerliği için gerekli bedel şartını yerine getirmek,
- ikinci olarak da insanların sembolik onarımları için gerekli bedel şartını yerine getirmektir.
- Somut sunu, düşmüş tabiatın ortadan kaldırılması için gerekli bedel şartının yerine getirilmesi anlamına gelir ve de insanların gerçek anlamdaki onarımı için esastır.
- Kabil pozisyonundaki bir insan, Habil pozisyonundaki bir insanı yüceltecek şekilde davranıp, o kişiyi kendinden üstün tutan bir yaklaşım ve davranış sergilediğinde, taraflar, Tanrı’nın iyi çocukları olmaya onarılma bedel şartını birlikte yerine getirmiş olurlar.
- Bireyler, bu birliği gerçekleştirmekle, kendi ebeveynlerinin onarımı için gerekli bedel şartını da yerine getirmiş olurlar.
- Habil, sunusunu, Tanrı tarafından kabullenebilir bir şekilde yerine getirmekle, Adem’in iman temelini onarmak için gerekli bedel şartını da yerine getirmiş olduğu için, somut sunu için merkezi kişi olabilme yeterliliğine de sahip oldu.
- Ancak Kabil’in Habil’i öldürmesi ile birlikte somut sunu gerçekleşemedi.
- Böylece ne birlik temeli ne de Mesih için gerekli temel oluşturulabildi.
- Tanrı’nın, Adem’in aile bünyesindeki onarım takdiri çalışması boşa gitmiş oldu.
- İlk olarak, Tanrı’nın Adem’in ailesindeki onarım çalışmasında varılan nokta, bizlere, Onun, İradesi’nin yerine getirilmesi yönündeki şartlı öngörüsü
- ve de insanın sorumluluk payına duymuş olduğu saygı konusunda da önemli dersler içermektedir.
- Yaradılışı vücuda getirdiği zamandan itibaren, Tanrı, İradesi’nin başarısını, hem Kendi hem de insani sorumluluk payının yerine getirilmesi yönündeki ortak başarıya endekslemiş idi.
- Kabil’in, Habil’in yardımı ile sunusunu uygun bir şekilde yerine getirmesi kendi insani sorumluluk paylarına gireceği için, Tanrı, Kabil ve Habil’e sunularını ne şekilde sunmalarının kabul edilebilir olacağını söyleyemezdi.
- Dikkati çeken bir diğer nokta da, Kabil’in Habil’i öldürmesi sonrasında, Tanrı’nın, üçüncü kardeş Şit’i Habil pozisyonunda yetiştirerek, onarım takdiri çalışmasında yeni bir sayfa açmış olmasıdır.
- Bu, Tanrı’nın İradesi’ni yerine getirme yönündeki öngörü ve belirleyiciliğinin bir gün mutlaka yerine getirilecek şekilde mutlak olduğunu göstermektedir,
- ancak insanların bireysel yazgılarına yönelik belirleyiciliği şartlara bağlıdır.
- Tanrı’nın Kabil ve Habil’in sundukları sunular aracılığı ile bizlere öğrettiği bir üçüncü nokta da, prensip merkezlilikten sapmış biz insanların, sürekli olarak Habil nitelikli insanları arayıp, bulmamız gerektiğidir.
- Bu konumdaki kişilere itaat edip, onlarla uyum ve dayanışma içerisinde çalışma yolu ile, her bir yönünü tam olarak anlayamasak bile, Tanrı’nın İradesi’ni yerine getirebiliriz.
Nuh’un Ailesi Bünyesinde Onarım Takdiri Çalışması
- Kabil, Habil’i öldürmekle, onarım takdiri çalışmasının Adem’in ailesi bünyesinde tamamlanmasına set çekmiş oldu.
- Ancak, Tanrı, yaradılış amacının tamamlanmasını mutlak bir şekilde daha başlangıçtan belirlemişti ve bu İrade de mutlak ve değişmezdi.
- Bu nedenle, Habil’in Tanrı’ya karşı göstermiş olduğu sadık kalp temeli üzerinde, Tanrı, kardeşi Şit’i onun yerine seçti.
- Tanrı, Şit’in soyunun devamında gelenler arasından, Adem’in ailesi bünyesinde yerine getirilemeyenleri gerçekleştirmek üzere, Nuh’un ailesini seçerek, takdirsel çalışmasında yeni bir sayfa açtı.
- Kutsal Kitap’ta Tanrı’nın, dünyayı tufan ile yargılayarak, Nuh’a: “Önüme bütün beşerin sonu geldi, çünkü onların sebebi ile bütün yeryüzü zorbalıkla doldu ve işte ben onları yeryüzü ile beraber yok edeceğim.” dediği yazar.
- Bu sözlerden, Nuh döneminin Son Günler olduğunu anlıyoruz.
- Nuh’un ailesi, önce, iman temelini onaracak şekilde gereken bedel şartını,
- ve sonrasında da birlik temelini onaracak şekilde gerekli bedel şartını yerine getirmek durumunda idi.
- Nuh’un ailesi, Adem’in ailesinin gerçekleştirmede başarılı olamadığı Mesih’i karşılama temelini, gereken bedeli ödeyerek onarmakla yükümlü kılındı.
- Nuh’un ailesi bünyesindeki onarım takdiri çalışmasında iman temelini onarmak durumundaki merkezi kişi Nuh idi.
- Tanrı, Nuh’u, Adem’den tam 10 nesil ya da 1600 Kutsal Kitap yılı sonrasında seçti.
- Nuh, insanlığın ikinci ebeveyni konumunda yer almakta idi.
- Nuh, Tanrı’nın direktifleri doğrultusunda, tam 120 yıl boyunca bir dağın tepesinde bir gemi inşası için çalıştı.
- Nuh, Habil’in sadık ve imanlı kalp temeli üzerinde Tanrı tarafından çağrıldı.
- Nuh, Habil’in yerini almak üzere seçilen Şit’in soyunun devamında geldi.
- Dahası, Nuh, Tanrı’nın gözünde çok doğru bir insan idi (Tekvin 6:9).
- Bu nedenlerden ötürü, Tanrı’ya sembolik sunuyu sunmak için gerekli niteliklere sahip bir kişi idi.
- Nuh’un, iman temelini onarmak için yerine getirmek durumunda olduğu şart nesnesi, bir gemi inşası idi.
- Gemi, Adem’in düşüşünden ötürü Şeytan’ın özneliği altına giren kozmosun onarımı için gerekli bedel şartı idi ve yeni kozmosu simgelemekte idi.
- Geminin tamamlanmasının hemen ardından Tanrı, dünyayı, 40 gün aralıksız süren yağmur tufanı ile yargıladı.
- Tufanın amacı, günahkar insanlığı saf dışı bırakarak, yalnızca Tanrı ile ilişki içerisinde olabilecek bir aile temelini oluşturmaktı.
- Nuh’un ailesi, 40 günlük tufan yargısı ile, iman temelinin onarımı için şart nesnesi olan gemiyi Tanrı’nın amaçladığı şekilde yerine getirerek, iman temelini bedel ödeme yolu ile onarabildi.
- Nuh, gemiyi inşa edip, böylece Tanrı katında kabul edilebilir sembolik bir sunu sunmakla iman temeli için gerekli bedeli ödemiş oldu.
- Nuh’un oğulları Sam ve Ham, bu temel üzerinde, Kabil ve Habil pozisyonlarını paylaşacaklardı.
- Düşmüş tabiatı ortadan kaldıracak bedel şartını yerine getirerek somut sunu sunumunda başarılı olduklarında birlik temeli de atılmış olacaktı.
- Nuh’un ailesinde kabul edilebilir bir somut sununun sunulabilmesi için, Nuh’un ikinci oğlu Ham’ın, Adem’in ikinci oğlu olan Habil pozisyonunu onarması gerekmekte idi.
- Nuh’un ailesinde sembolik sunuyu yerine getiren Ham değil, Nuh’un kendisi oldu.
- O nedenle Ham’ın Habil pozisyonuna oturabilmesi ve sembolik sunuyu yerine getirmede başarılı addedilebilmesi için, babası Nuh ile sarsılmaz bir kalp birliği içerisinde bulunması gerekmekte idi.
- Şimdi bu şartın yerine getirilebilmesi için Tanrı’nın nasıl bir senaryoyu uygulamaya koyduğunu birlikte görelim.
- Kutsal Kitap, babası Nuh’un çıplak bir şekilde uzandığını gördüğünde, Ham’ın bundan utanç duyarak babasına cephe aldığını ifade eder. Ham, üstelik duyduğu bu rahatsızlığı yalnızca kendine saklamayarak, olayı kardeşleri Sam ve Yafet’e de aktarır.
- Adem ve Havva, Düşüş öncesinde, kalpsel anlamda büyük bir yakınlık ve saflık içerisinde hem birbirlerine hem de Tanrı’ya açıktılar. Kutsal Kitap’ta yazılı olduğu üzere de çıplaklıkları onları rahatsız etmemekte ve bundan hiçbir utanç duymamakta idiler. Düşüş olayının gündeme gelmesinin hemen ertesinde ise, bu kez, çıplaklıklarından utanç duydular.
- Ham, babasının çıplaklığından utanç duyarak onu örtmekle, Şeytan’ın müdahalesi için gerekli zemini oluşturduğu için, duyguları ve eylemi de günahı yeniden gündeme getirdi.
- Bunun sonucu olarak da Ham’ın somut sunuyu yerine getirmek için ilk aşama olan Habil pozisyonunu onarma bedel şartı yerine getirilemedi.
- Ham’ın birlik temelini oluşturamaması ile birlikte,
- Nuh’un aile bünyesindeki onarım takdiri çalışması da başarısızlıkla son bulmak zorunda kaldı.
İbrahim’in Ailesi Bünyesinde Onarım Takdiri Çalışması
- İbrahim’in ailesindeki onarım takdiri çalışmasında iman temelini onarmakla yükümlü merkez kişi, İbrahim’in kendisi idi.
- İbrahim’in, belli bir bedel ödeyerek, daha önce Nuh’un tamamlaması için verilmiş ancak Ham’ın günahı yüzünden Şeytan’a yitirilmiş tüm şartları onarması söz konusu idi.
- İbrahim, Nuh’un, dolayısı ile Adem’in misyonunu da devralmak durumunda idi. Bu anlamda da, onarılmış Adem’i temsil etmekte idi.
- İbrahim, tıpkı Adem ve Nuh’un kutsanmış oldukları gibi, Tanrı tarafından kutsandı: Ve seni büyük millet edeceğim ve seni mübarek kılacağım ve senin adını büyük edeceğim ve bereket ol. (Tekvin 12:2)
- Tanrı, İbrahim’e bir kumru, bir güvercin, bir inek, bir keçi ve bir koç sunması emrini verdi. (Tekvin 15:9)
- Bunlar, İbrahim’in iman temelini onarmak üzere sunduğu şart nesneleri idi.
- İbrahim’in iman babalığı pozisyonunu hak edebilmesi için, bedel yolu ile, Nuh’un ve Adem’in pozisyonunu onarması gerekmekte idi.
- Böylece İbrahim’den, Kabil ve Habil’in sunuları aracılığı ile yerine getirmek durumunda oldukları her şey,
- artı, Nuh’un ailesinin gemi inşası yönünde yerine getirmekle yükümlü olduğu tüm şeyleri onarma adına, belli nesneleri kabul edilebilir bir şekilde sunması istendi.
- İbrahim, sembolik sunu şartını yerine getirmek için üç tip sunu sundu:
- İlk olarak bir kumru ve güvercin, ikinci olarak bir koç ve keçi ve üçüncü olarak da bir oğlak.
- Bu üç tip kurban, kozmosu simgelemekte idiler.
- Kozmos, üç aşamalı bir gelişim süreci sonunda tamamlanır.
- Kumru, oluşum aşamasını simgelemekte idi.
- Koç, olgunlaşma sürecinin gelişim aşamasını temsil etmekte idi.
- Oğlak ise tamamlanma aşamasını temsil etmekte idi.
- İbrahim’in üç sunuyu tek bir sunak üzerine yerleştirmesinin nedeni ne idi?
- Adem pozisyonunu üstlenen İbrahim, Tanrı’nın takdirsel öneme sahip üç nesil süresince yürüttüğü uzun onarım çalışmasını bir defada onarmak durumunda idi:
- Adem (oluşum), Nuh (gelişim) ve İbrahim (tamamlanma).
- İbrahim’in, kumru ve güvercini kendisinden istendiği gibi ikiye ayırmaması ile birlikte, yırtıcı kuşlar cesetlerin üzerine inerek sunuları kirlettiler.
- İbrahim’in bu hatası, Şeytan’ın, sunular üzerinde sahiplenme hakkının devam ettiğini teyit etmekle aynı anlamda idi.
- Sembolik sunudaki bu başarısızlık nedeni ile, Tanrı’nın bu sunu aracılığı ile onarmayı umut ettiği tüm şartlar yitirilmiş oldu.
- Bu hatanın sonucu olarak İbrahim’in soyunun devamında gelenler, Mısır diyarında tam 400 yıl süren bir baskı ve esaret dönemini aşmak durumunda kaldılar.
- Bunun sonucunda da, İbrahim’i merkez alan takdirsel onarım çalışması, İbrahim, İshak ve Yakup’tan oluşan üç nesil süresince uzamış oldu.
- İbrahim, sembolik sunusunda başarısız olduktan sonra, Tanrı, ondan tek oğlu olan İshak’ı yakılan kurban olarak sunmasını istedi.
- Tanrı, bu şekilde, İbrahim’in hatasının onarılabileceği yeni bir takdirsel çalışmayı da başlatmayı planlamakta idi.
- Yazgı prensipine göre, kişi sorumluluğunu yerine getirmede başarısız olduğunda, Tanrı, aynı kişiye bir ikinci kez misyon vermez.
- Durum böyleyken, Tanrı’nın, İbrahim’le, bir ikinci kez, bu defa da yegane oğlunu sunması üzere çalışmasını devam ettirmesinin nedeni ne olabilirdi?
- Birincisi, üç sayısı, tamamlanma sayısıdır.
- İbrahim’in ailesindeki Mesih için temel hazırlama takdiri, onarım takdiri çalışmasının üçüncü ayağı olduğu için, Tanrı’nın Prensipine göre bu kez tamamlanmak durumunda idi.
- İkincisi, Şeytan, hem Adem’i, hem de oğlu Kabil’i sahiplenerek iki nesil boyunca aileyi kirletmişti.
- Bu nedenle, bedel yolu ile onarım prensipine göre Tanrı’nın da, İbrahim ve oğlu İshak’ı iki nesil süresince yeniden sahiplenme hakkı saklı bulunmakta idi.
- Üçüncüsü, İbrahim ilk girişiminde başarısız olmakla birlikte, Tanrı, ona, Habil ve Nuh’un imanlı yüreklerinin oluşturmuş olduğu temeller üzerinde bir şans daha tanıdı.
- İbrahim, oğlu İshak’ı nasıl kurban olarak sundu?
- Ve İbrahim elini uzattı ve oğlunu boğazlamak için bıçağı aldı. Ve Rabbin meleği göklerden çağırıp,
- ona dedi: Elini çocuğa uzatma ve ona bir şey yapma, çünkü şimdi bildim ki, sen Allah’tan korkuyorsun... (Tekvin 22:9-12)
- İbrahim’in, Tanrı’nın İradesi’ni ve kararlı beklentilerini yerine getirmede sergilediği mutlak iman, itaat ve bağlılık,
- onu, oğlu İshak’ı gerçek anlamda Tanrı’ya kurban etmişçesine bir ayrıcalıklı pozisyona yükseltmeye yeterli bir temel idi. Bu imanı sergilemesi ile, Şeytan’ı da, İshak’tan tamamen ayırmış oldu.
- İbrahim’in İshak’ı sunmadaki başarısı temelinde, İbrahim’in ailesindeki onarım takdiri çalışması da İshak tarafından üstlenilebilecek bir duruma geldi.
- İshak’ın sunumundaki başarı ile, İbrahim ve İshak, Tanrı’nın İradesi’ne olan sarsılmaz bağlılıkları ile ayrılmaz bir bütün oluşturdular.
- İlahi misyon İbrahim’den İshak’a geçtikten sonra, İbrahim, Tanrı tarafından İshak’ın yerine sağlanan koçu kurban olarak Tanrı’ya sundu.
- Gerçekte bu, İshak’ın iman temelini onardığı sembolik sunu idi.
- İshak, bu şekilde İbrahim’in misyonunu devralarak sembolik sunuyu sundu ve gereken bedelin ödenmesi yolu ile de iman temelini başarı ile onardı.
- İshak’ın aile bünyesinde Mesih için gerekli temelin oluşturulabilmesi için, bir sonraki aşamada yapılması gereken, birlik temelinin oluşturulması idi.
- Bunun için, İshak’ın oğulları Esav ve Yakup’un, Kabil ve Habil pozisyonlarına ayrılmaları gerekmekte idi.
- Bu somut sunuyu yerine getirmede, Esav ve Yakup, düşmüş tabiatı ortadan kaldırarak birlik temelini oluşturacak bedel şartını yerine getirmek durumunda idiler.
- Esav ve Yakup’un somut sunuyu sunmalarından önce, Yakup’un, öncelikle Habil pozisyonunu onaracak bedel şartını yerine getirmesi gerekmekte idi.
- İlk etapta, Yakup, ilk doğum hakkını bireysel seviyede onarma mücadelesinde gereken şartı başarı ile yerine getirdi.
- Yakup, ikinci oğul olarak, ilk doğum hakkını, bir ekmek parçası ve bir tas mercimek çorbası karşılığında kardeşi Esav’la değiş tokuş yapma bilgeliği ile elde edip, onarmış oldu.
- İkinci olarak, Yakup, şeytani dünyayı temsil eden Haran’a gitti.
- 21 yıl süren çok zorlu bir dönemin ertesinde Laban üzerinde, kendisi için söz konusu olan miras hakkı olan aile ve mal varlıklarını sahiplenebileceği onarımı gerçekleştirme başarısını kazandı.
- Üçüncü olarak, vaat edilen kutsama olan Kenan diyarına dönüş yolu üzerinde, Yabbok geçidinde, bir melek ile güreşip onun üzerinde zafer kazanmakla,
- somut bir mücadele içerisinde ruh varlık üzerindeki egemenliği onarmış oldu.
- Bu üç başarısı ile Yakup, gerekli bedelleri ödeyerek Habil pozisyonunu onardı.
- Esav ve Yakup, böylece, Kabil ve Habil’in, Tanrı’nın Habil’in sunusunu kabul ettiği zamandaki konumları içerisinde yer alabildiler.
- Yakup ve Esav’ın düşmüş tabiatı onaracak bedel şartını yerine getirmeleri için,
- Esav’ın, Yakup’u severek, onun Tanrı ile kendisi arasındaki aracı olma konumuna saygı duyarak direktiflerine ayak uydurması ve sonuçta da Tanrı tarafından kutsanan Yakup’tan iyilik olgusunu miras alarak, iyiliğin çerçevesini genişletmesi gerekmekte idi.
- Esav, kollarını açarak büyük bir duygusallıkla Yakup’u karşıladığında, birlikte düşmüş tabiatı ortadan kaldıracakları bedel şartı da yerine getirilmiş oldu.
- Zaferleri, aynı zamanda gerekli bedellerin ödenmesi ile, Tanrı’nın birlik temelini onarmak üzere sürdürdüğü dikey anlamdaki uzun tarih sürecini de, yatay anlamda, tek bir aile birimi bünyesinde onarmakta idi.
- En sonunda Mesih’i karşılayabilecek temel oluşturulmuş oldu. Bu noktada kişi, Mesih’in hemen o zaman dilimi içerisinde ortaya çıkması gerektiğini düşünebilir.
- Ne var ki, olaylar beklendiği gibi gelişmeyip de İbrahim dönemine varıldığında, düşmüş insanlık, İbrahim’in ailesini kolaylıkla ezip geçebilecek şeytansal milletler temeline çoktan sahip olmuş durumda idi ne yazık ki.
- Dolayısı ile, bu temel Mesih’in yollanabilmesi için yeterince güvenli bir temel değildi. Şeytani dünyanın milletleri ile baş edebilmek için, egemen bir devlet temeline ihtiyaç vardı.
- İshak’ın ailesinde atılmış olunan Mesih temeli, Mesih’i millet seviyesinde karşılama temelini oluşturacak bedel ödeme sürecinin de başlatılabileceği zemini oluşturdu.
- İshak’ın ailesinde Mesih için hazırlık temelini atan merkez kişi olarak Yakup, İbrahim’in günahının yükünü üstlenmek durumunda idi.
- Yakup, aynı zamanda, İshak’tan yerine getirilmesi beklenen millet seviyesindeki bedel ödeme süreci yükümlülüğünü de taşımak durumunda idi.
- O nedenle, Tanrı, tıpkı İbrahim ve İshak örneklerinde olduğu gibi, İbrahim, İshak ve Yakup’u, üç farklı birey olmalarına rağmen İradesi’ne yönelik sorumluluklarındaki paralellik ve bütünlükten ötürü tek bir insanmışlar gibi var saydı.
- Kutsal Kitap’ta: “Ben babanın Allahı, İbrahim’in Allahı, İshak’ın Allahı ve Yakup’un Allahıyım.” (Çıkış 3:6) diye yazılmıştır.
- Bu söylemde, Tanrı’nın, üç farklı nesil olmalarına rağmen, İradesini bir ortak bütünlük ruhu içerisinde tamamladıkları için bu ataları bir tek nesil olarak değerlendirdiğini görmemiz mümkün.
- Yakup, Esav ile olan ilk doğum hakkını elde etme mücadelesinde önce birey olarak başarı kazandı.
- Daha sonra, Haran’da amcası Leban ile 21 yıl süren mücadelesi sonunda bu kez aile seviyesinde ilk doğum hakkını elde etti.
- Yakup, melekle olan güreşinde melek üzerinde zafer kazanarak, melek üzerinde egemenlik hakkını onaran bedel şartını yerine getiren ilk düşmüş insan olma başarısını gösterdi.
- Bu başarıları, ona, seçilmiş halk temelinin oluşabileceği temeli ve de bu halkın örnek alabileceği yöntem modelini oluşturuşunu simgeleyen “İsrail” adının verilmesini sağladı. (Tekvin 32:28) (Tekvin 32:28)
- Kenan’a bu başarıları kazandıktan sonra dönüşü ardından Yakup, bu kez de Esav’ın kalbini kazanarak, düşmüş tabiatın ortadan kaldırılabilmesi için gerekli bedel şartını birlikte yerine getirdiler.
- Böylece Yakup, Şeytan’a boyun eğdirilmesi için gerekli örnek süreci başarı ile tamamlamış oldu.