Predestynacja
Predestynacja
- Spory teologiczne dotyczące predestynacji spowodowały wielki chaos w życiu religijnym wielu ludzi.
- W Biblii znajdujemy wiele fragmentów, które są często interpretowane w taki sposób, że.
- Pomyślność i klęski.
- Szczęście i nieszczęście.
- Zbawienie i potępienie.
- Powstawanie i upadek narodów, czyli wszystko, co wydarza się w życiu ludzkim, jest od samego początku ustalone przez Boga.
- W Biblii jednakże możemy znaleźć wystarczające dowody na odrzucenie doktryny absolutnego przeznaczenia.
- Wspomniane podstawy biblijne, które przemawiają zarówno za jej przyjęciem jak i odrzuceniem.
- Aby zrozumieć problem predestynacji Woli Bożej, należy wyjść od pragnień, jakie Bóg ma wobec stworzenia.
- Cel, dla którego stworzył człowieka, nie został wypełniony.
- I pozostaje aktualny w opatrznościowej odnowie upadłego człowieka.
- Wolą Boga jest więc odnowa człowieka.
- Bóg jest bytem absolutnym, jedynym, wiecznym i niezmiennym.
- Dlatego cel stworzenia także musi być absolutny, jedyny, wieczny i niezmienny.
- Takie same atrybuty posiada Boża Wola dotycząca opatrzności odnowy.
- Predestynacja Woli Boga (postanowienie, że cel stworzenia kiedyś zostanie zrealizowany) również jest absolutna, jedyna i niezmienna.
- Chociaż Boża Wola jest absolutna, by ten cel osiągnąć, i nie podlega wpływowi człowieka.
- To do jej realizacji niezbędny jest element ludzkiej odpowiedzialności.
- Gdyby Adam i Ewa spełnili daną im przez Boga odpowiedzialność i nie spożyli owocu z drzewa poznania dobra i zła, zrealizowaliby Boży cel stworzenia (Rdz 2:17).
- Podobnie jest w przypadku opatrzności odnowy. Wola Boga może zostać urzeczywistniona jedynie wtedy, kiedy postać centralna odpowiedzialna za daną misję wypełni swoją odpowiedzialność.
- Do jakiego stopnia Bóg predestynuje opatrznościowy rozwój wydarzeń?
- Chociaż Boża Wola zmierzająca do wypełnienia celu opatrzności odnowy jest absolutna.
- To proces jej wypełnienia jest predestynowany jedynie warunkowo.
- Pełny sukces jest uzależniony od pięciu procent odpowiedzialności postaci centralnej.
- Które stanowi dopełnienie dziewięćdziesięciu pięciu procent odpowiedzialności Boga.
- Adam i Ewa mogli stać się dobrymi przodkami ludzkości.
- Warunkiem było spełnienie przynależnej im części odpowiedzialności, czyli przestrzeganie Bożego zakazu „nie spożywaj”.
- Bóg nie predestynował w sposób absolutny, że Adam i Ewa zostaną dobrymi prarodzicami ludzkości.
- Podobnie jest z upadłą ludzkością.
- Bóg nie predestynuje w sposób absolutny, jakim człowiekiem każdy z nas się stanie.
- Chociaż pragnie, aby każdy stał się doskonałą jednostką.
- Do jakiego stopnia Bóg decyduje o losie człowieka?
- Aby człowiek mógł spełnić Wolę Boga, musi w sposób absolutny wypełnić własną część odpowiedzialności.
- Nawet gdy Bóg predestynuje kogoś do określonej misji.
- Musi zostać wypełnione zarówno dziewięćdziesiąt pięć procent odpowiedzialności Boga, jak i pięć procent odpowiedzialności danej osoby.
- Zanim ta postać będzie w stanie zakończyć z sukcesem swoją misję i wypełnić Wolę Boga.
- Jeżeli dana osoba nie dopełni swojej odpowiedzialności, nie może stać się kimś na wzór oczekiwań Boga.
- Zastanówmy się teraz nad sposobem predestynacji postaci centralnych w trakcie Bożej opatrzności odnowy.
- Celem opatrzności odnowy jest całkowite przywrócenie upadłego świata do pierwotnego, idealnego stanu.
- Wszyscy ludzie są predestynowani do zbawienia, ale sam czas zbawienia nie jest, ponieważ zależy od człowieka (II P. 3:9).
- Boża opatrzność odnowy i odtworzenia, podobnie jak opatrzność stworzenia.
- Nie dokonuje się natychmiastowo.
- Ma swój początek, przechodzi przez okres ekspansji i kończy się zwieńczeniem.
- W jej trakcie.
- Bóg predestynuje wybraną jednostkę na postać centralną i powierza jej misję.
- Jakie kwalifikacje powinien posiadać człowiek, aby zasłużyć na takie powołanie?
- Po pierwsze, postać centralna musi pochodzić z narodu wybranego.
- Po drugie, musi pochodzić z dobrego rodu, znanego z wielu dobrych uczynków.
- Osoba centralna musi także posiadać odpowiednie cechy charakteru.
- Oraz potrzebne kwalifikacje.
- Spośród wszystkich spełniających te kryteria, Bóg wybiera ostatecznie osobę żyjącą w czasie i miejscu najbardziej odpowiadającym Jego potrzebom.
- Albowiem tych, których od wieków poznał, tych też przeznaczył...Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał — tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił — tych też obdarzył chwałą (Rz 8:29–30).
- Predestynuje więc tych, których „poznał” wcześniej. Powołuje daną osobę do wypełnienia celu opatrzności.
- To powołanie jest odpowiedzialnością Boga, ale nie daje gwarancji, że zostanie się „usprawiedliwionym” i „obdarzonym chwałą”.
- Może to nastąpić tylko wtedy, kiedy powołana przez Boga jednostka.
- Wypełni swoją odpowiedzialność.
- Ponieważ niniejszy werset nie wspomina o ludzkiej części odpowiedzialności, można na jego podstawie wysnuwać błędny wniosek, że wszystkie zdarzenia są wynikiem absolutnej Bożej predestynacji.
- Doktrynę absolutnej predestynacji propagowało wielu religijnych ludzi, z których najbardziej znany jest Jan Kalwin.
- Ci ludzie błędnie wierzyli, że spełnienie Woli Boga zależy wyłącznie od Jego zbawczej łaski i działania.
- Przyczyną tego przekonania była nieświadomość istniejącej zależności pomiędzy Boską i ludzką odpowiedzialnością oraz brak zrozumienia, że współdziałanie Boga i człowieka jest niezbędnym warunkiem wypełnienia celu opatrzności odnowy.