Wprowadzenie
Wprowadzenie
- Każdy człowiek dąży, by osiągnąć szczęście i unikać niepowodzeń.
- U podstaw zarówno zwykłych, codziennych spraw z życia jednostek, jak i wielkich wydarzeń kształtujących bieg historii, leży odwieczne ludzkie dążenie do coraz większego szczęścia.
- W jaki sposób więc powstaje szczęście? Ludzie odczuwają radość kiedy spełniają się ich pragnienia.
- Słowo „pragnienie” jednak często nie jest rozumiane w swoim pierwotnym znaczeniu.
- Ponieważ w obecnej sytuacji nasze pragnienia mają tendencję do pogoni raczej za złem niż za dobrem.
- Pragnienia, których rezultatem jest niesprawiedliwość, nie wywodzą się z pierwotnego umysłu człowieka. Umysł pierwotny jest bowiem doskonale świadomy, że takie pragnienia prowadzą do nieszczęścia.
- W związku z tym odrzuca on złe pragnienia, starając się dążyć do dobra. Ludzie poszukują radości, która zachwyci ich umysł pierwotny, nawet za cenę życia.
- Gdyby życie ludzkie było obciążone takim konfliktem od samego początku, tak naprawdę nie mogłoby zaistnieć.
- Sprzeczność ta musiała się więc rozwinąć po narodzinach rasy ludzkiej.
- Chrześcijaństwo uważa ten stan zniszczenia za rezultat Upadku.
- Kiedy uświadamiamy sobie, że w wyniku upadku znaleźliśmy się na krawędzi samozniszczenia, wówczas czynimy rozpaczliwe wysiłki, aby tę wewnętrzną sprzeczność usunąć.
- Odrzucamy złe pragnienia, wywodzące się z naszego złego umysłu, i pielęgnujemy dobre pragnienia, których źródłem jest nasz umysł pierwotny.
- Dlatego aby Boża Opatrzność Zbawienia mogła zostać wypełniona, wpierw nowa prawda powinna wynieść na nowy poziom idealizm demokratycznego świata, następnie wykorzystać go do asymilacji materializmu, ostatecznie pozwalając ludzkości wejść do nowego świata.
- Prawda ta musi być zdolna ogarnąć wszystkie historyczne religie, ideologie i filozofie, a zarazem doprowadzić do pełnej między nimi jedności.
- Nowa Prawda powinna prowadzić upadłych ludzi na drodze powrotu do ich pierwotnego stanu.
- Bóg zesłał na ziemię jednego człowieka, aby rozwiązał podstawowe problemy ludzkiego życia i wszechświata. Jego imię brzmi Sun Myung Moon.
- Niewiedza wewnętrzna w rozumieniu religijnym jest niewiedzą duchową.
- Jest to niewiedza dotycząca takich pytań jak: Jaki jest początek istot ludzkich? Jaki jest cel życia?
- Co następuje po śmierci? Czy istnieje Bóg i życie po śmierci?
- Jaka jest natura dobra i zła?
- Niewiedza zewnętrzna dotyczy świata materialnego, włączając ludzkie ciało.
- Jest to niewiedza dotycząca takich zagadnień jak: Jakie jest źródło fizycznego wszechświata? Jakie prawa natury rządzą wszystkimi zjawiskami?
- Od zarania dziejów aż po dzień dzisiejszy ludzie nieprzerwanie poszukiwali prawdy, która pozwoliłaby im pokonać oba rodzaje ignorancji i zdobyć wiedzę.
- Poprzez religię ludzkość podążała drogą poszukiwania prawdy wewnętrznej.
- A poprzez naukę starała się poznać prawdę zewnętrzną.
- Religia i nauka, każda w swojej własnej dziedzinie, były metodami dążenia do prawdy w celu przezwyciężenia ignorancji i zdobycia wiedzy.
- Ostatecznie droga religii i droga nauki powinny się połączyć, a ich problemy zostać rozwiązane w jednym wspólnym wysiłku; dwa aspekty prawdy wewnętrzny i zewnętrzny powinny się rozwinąć w pełnej zgodności.
- Tylko wtedy, będąc zupełnie wyzwoleni z niewiedzy i żyjąc w harmonii z dobrem i pragnieniami pierwotnego umysłu, odnajdziemy prawdziwe i wieczne szczęście.
- Możemy wyróżnić dwa szerokie prądy w poszukiwaniu fundamentalnych rozwiązań dotyczących ludzkiego życia.
- Pierwszy obejmuje świat materialny, świat skutku.
- Ci, którzy obrali tą drogę, wierząc, że jest ona najlepsza, chylą czoła przed chwałą wysoko rozwiniętej nauki. Są dumni z jej wszechmocy i materialnego dobrobytu, jaki zapewnia.
- Czy jednak możemy cieszyć się pełnym szczęściem opartym jedynie na zewnętrznych warunkach zaspokajających ciało?
- Postęp nauki może stworzyć wygodne środowisko społeczne, w którym możemy cieszyć się dobrobytem, ale czy samo to może zaspokoić duchowe pragnienia naszej wewnętrznej jaźni?
- Tak jak zdrowe ciało zależy od zdrowego umysłu, podobnie radość ciała jest pełna jedynie wtedy, gdy jest związana z radością duszy.
- Badania naukowe nie objęły dotąd wewnętrznego świata przyczyny; ograniczały się jedynie do świata zewnętrznego.
- Świat nauki zaczął pojmować, że nie osiągnie swoich ostatecznych celów bez teoretycznego wyjaśnienia duchowego świata przyczyny.
- Drugim nurtem wysiłków człowieka jest próba odpowiedzi na zasadnicze pytania dotyczące ludzkiego życia poprzez wyjście ze skutkowego świata zjawisk i poszukiwania w świecie przyczyny.
- Filozofie i religie, które obrały tą drogę, bez wątpienia wiele osiągnęły.
- Filozofowie, święci i mędrcy przecierali drogę ku dobru dla ludzi swoich czasów.
- Czy któryś z filozofów posiadł wiedzę, która wyzwoliłaby ludzkość z uczucia głębokiego niepokoju? Czy któryś z mędrców kiedykolwiek oświetlił drogę, podając odpowiedzi na najbardziej podstawowe pytania dotyczące ludzkiego życia i wszechświata?
- Wielu obywateli chrześcijańskich państw nie zgodziłoby się usiąść obok swoich braci i sióstr o innym kolorze skóry.
- Ilustruje to rzeczywistą sytuację dzisiejszego chrześcijaństwa, które utraciło wiele ze swojej zdolności życia według nauki Jezusa. Stało się ono domem martwych rytuałów, pobielonym grobem.
- Jest jedna ludzka ułomność, która nigdy nie zostanie wykorzeniona wysiłkami samego człowieka. Jest to rozwiązłość seksualna. Doktryna chrześcijańska uważa ją za grzech śmiertelny. To wielka tragedia, że chrześcijańskie społeczeństwo nie potrafi zamknąć tej drogi zniszczenia, którą ślepo podąża tak wielu ludzi.
- Dowodzi to, że tradycyjne chrześcijaństwo nie jest w stanie kontynuować Bożej opatrzności zbawienia ludzkości w naszej epoce.
- Jak to możliwe, że ludzie religijni, bez wątpienia szczerze poszukujący wewnętrznej prawdy, nie zdołali wypełnić danej im przez Boga misji?
- Tak jak ludzie osiągają doskonałość charakteru jedynie gdy umysł i ciało są w doskonałej jedności.
- Podobnie świat istoty i świat zjawisk muszą się harmonijnie połączyć, aby mógł powstać doskonały świat.
- Bez prawdziwego fizycznego szczęścia radość duchowa nie jest pełna.
- Dla duchowego szczęścia gardziły przyjemnościami ciała. Jednak bez względu na włożony wysiłek, ludzie nie mogą odciąć się od rzeczywistości tego świata ani unicestwić pragnienia przyjemności cielesnych.
- Świat ten ze swoimi pragnieniami nieugięcie więzi ludzi religijnych, wtrącając ich w otchłań duchowej agonii.
- Nawet wielu oświeconych przewodników religijnych było targanych przez te sprzeczności i zakończyło tragicznie swoje życie. W nieprzezwyciężeniu więc owego wewnętrznego rozdarcia leży podstawowa przyczyna stagnacji i słabości współczesnych religii.
- Wraz z postępem naukowym intelekt ludzki stał się bardzo złożony, tym samym wymagającym naukowego podejścia w celu zrozumienia rzeczywistości. Tymczasem tradycyjne doktryny religijne są w zdecydowanej mierze pozbawione naukowego wyjaśnienia.
- Ostateczny cel religii może być osiągnięty tylko wtedy, gdy człowiek najpierw wierzy w sercu, a następnie przekłada wiarę na język praktyki.
- Jednakże bez wstępnego zrozumienia wiara nie zapuszcza wystarczająco silnych korzeni.
- Zrozumienie jest punktem wyjścia dla wiedzy.
- Współczesny człowiek nie przyjmie niczego, co nie jest poparte naukową logiką.
- Nawet wewnętrzna prawda wymaga logicznego i przekonującego wyjaśnienia. W rzeczywistości, podążając długą drogą historii, religie zmierzały do momentu, w którym ich nauczania mogłyby znaleźć naukowe wyjaśnienie.
- Religia i nauka, wyruszając w drogę z misją rozwiania dwóch aspektów ludzkiej ignorancji, zdawały się w trakcie swego rozwoju zajmować pozycje wręcz sprzeczne i nie do pogodzenia.
- Jednakże, aby ludzkość mogła zupełnie pokonać owe dwa aspekty ludzkiej niewiedzy i w pełni zrealizować dobro, które jest pragnieniem pierwotnego umysłu, w pewnym momencie historii musi pojawić się nowe wyrażenie prawdy.
- Które połączy zwaśnione religię i naukę i rozwiąże ich problemy w sposób integrujący.
- Dla ludzi religijnych, szczególnie dla chrześcijan, wiadomość, że nowe wyrażenie prawdy musi mieć miejsce, może wydać się czymś niepokojącym. Wierzą oni, że święte pisma, które posiadają, są czymś doskonałym i bez skazy.
- Oczywiście prawda sama w sobie jest wieczna, niezmienna i absolutna.
- Święte pisma nie są jednakże Prawdą, lecz podręcznikami, które tej prawdy uczą.
- Zostały dane w różnych czasach historycznych, w trakcie gdy ludzkość rozwijała się zarówno duchowo i intelektualnie.
- Naturalnie głębia i zasięg nauczania, jak również metody wyrażania prawdy się różnią w zależności od okresu. Dlatego nie wolno nam nigdy traktować tych podręczników jako absolutnych pod każdym względem (patrz Eschatologia 5).
- Jezus zaznaczył, że Bóg pewnego dnia objawi nowe, jaśniejsze światło: „Mówiłem wam o tych sprawach w przypowieściach. Nadchodzi godzina, kiedy już nie będę wam mówił w przypowieściach, ale całkiem otwarcie oznajmię wam o Ojcu.” (J 16:25).
- Jaką misję ma do spełnienia nowa prawda?
- W konsekwencji umożliwi to ludziom pokonanie dwóch form ignorancji: wewnętrznej i zewnętrznej, i pełne zrozumienie dwóch typów wiedzy.
- Powinna również pomóc ludziom usunąć z siebie wewnętrzne rozdarcie, które skłania nas raz ku dobru, raz ku złu. Powinna też umocnić ludzi religijnych w pokonywaniu sprzeczności, z którymi się ścierają w swojej walce o życie zgodne z Zasadami.
- Nowe wyrażenie Prawdy powinno objawić nam Serce Boga.
- Serce przepełnione radością w procesie stwarzania.
- Serce złamane cierpieniem, kiedy ludzkość, Jego dzieci, których nie mógł porzucić, zbuntowała się przeciwko Niemu, oraz Jego Serce na przestrzeni dziejów, pełne starań by zbawić ludzkość.
- Dlatego aby Boża Opatrzność Zbawienia mogła zostać wypełniona, wpierw nowa prawda powinna wynieść na nowy poziom idealizm demokratycznego świata, następnie wykorzystać go do asymilacji materializmu, ostatecznie pozwalając ludzkości wejść do nowego świata.
- Prawda ta musi być zdolna ogarnąć wszystkie historyczne religie, ideologie i filozofie, a zarazem doprowadzić do pełnej między nimi jedności.
- Ponieważ celem Prawdy jest urzeczywistnienie dobra, a źródłem dobra jest Bóg, to On będzie centrum zbudowanego w oparciu o tę Prawdę świata.
- Wszyscy będą wielbić i służyć Bogu jako Rodzicowi, żyjąc harmonijnie ze sobą w braterskiej miłości.
- Możemy stwierdzić, że ostatecznym celem Bożej opatrzności zbawienia jest ustanowienie Królestwa Niebieskiego na ziemi.
- Nowa Prawda powinna prowadzić upadłych ludzi na drodze powrotu do ich pierwotnego stanu.
- Aby tak się stało, musi ona objawić zamiar, dla którego Bóg stworzył ludzkość i wszechświat, a także uczyć ich o procesie odnowy i ostatecznym celu.
- Czy pierwsi ludzie upadli w wyniku zjedzenia owocu nazywanego „owocem” drzewa poznania dobra i zła, jak jest to opisane w Biblii?
- Jeżeli nie, jaka była przyczyna Upadku?
- Dlaczego Bóg doskonałości i piękna stworzył istoty ludzkie zdolne do upadku?
- Dlaczego wszechwiedzący i wszechmocny Bóg nie zapobiegł upadkowi, chociaż był świadom, że może on nastąpić?
- Dlaczego natychmiast nie zbawił grzesznej ludzkości swoją wszechmocą?
- Nowa Prawda musi udzielić odpowiedzi na wszystkie głębokie pytania, dotyczące życia.
- Naszym najpilniejszym zadaniem jest zrozumieć, jak rozpoczęła się grzeszna historia ludzkości, jakie zasady i prawa rządziły biegiem Opatrzności, w jaki sposób historia się dopełni i wreszcie do jakiego świata ludzkość wkroczy.
- Jeżeli ludzka historia jest Bożą Opatrznością odnowy świata, w którym zostanie osiągnięty Jego cel stworzenia, musi to oznaczać, że Bóg, Pan wszelkich praw, prowadzi długą Opatrzność Odnowy zgodnie z opracowanym planem.
- Kiedy te odpowiedzi będą jasne, nie będzie można negować istnienia Boga, Władcy, który planuje i wiedzie historię.
- W każdym wydarzeniu historycznym dostrzeżemy obecność Bożego serca, usiłującego zbawić upadłych ludzi.
- Nowa Prawda powinna ponadto wyświetlić wiele trudnych zagadnień dotyczących chrześcijaństwa.
- Dalej, powinna wyjaśnić trudne tajemnice Trójcy Świętej.
- Powinna również pokazać, dlaczego Boskie zbawienie ludzkości było możliwe jedynie przez przelanie krwi Jego jednorodzonego Syna na krzyżu.
- Jaki jest zakres zbawienia przez krzyż?
- Dlaczego Chrystus musi powrócić? Kiedy, gdzie i jak nastąpi jego powtórne przyjście? Co oznacza zmartwychwstanie upadłych ludzi po jego przyjściu?
- Nowa Prawda powinna rozwiązać te zagadki, przemawiając językiem prostym, nie ezoterycznym, który wszyscy będą mogli zrozumieć, tak jak obiecał Jezus (J 16: 25).
- Rozbieżne interpretacje takich symbolicznych i metaforycznych wersetów biblijnych doprowadziły do rozbicia chrześcijaństwa na wiele wyznań. Jedynie z pomocą nowej Prawdy możemy doprowadzić do zjednoczenia chrześcijaństwa.
- Ta ostateczna, dająca życie Prawda nie może jednak zostać odkryta dzięki wyczerpującym studiom nad świętymi pismami czy pracom naukowym.
- Nie może być wymysłem żadnego ludzkiego intelektu.
- Ta Prawda musi przyjść jako objawienie od Boga.
- Gdy wypełnił się czas, Bóg zesłał na ziemię jednego człowieka, aby rozwiązał podstawowe problemy ludzkiego życia i wszechświata. Jego imię brzmi Sun Myung Moon.
- Wiódł samotną walkę z niezmierzonymi siłami zła, zarówno w świecie duchowym jak i fizycznym i odniósł nad nimi zwycięstwo.
- Przez swą głęboką więź z Bogiem.
- I kontakt z Jezusem i wieloma świętymi w Raju.
- Wydobył na światło dzienne wszystkie tajemnice Nieba.