Upadek człowieka

1-dniowe · Seminarium Boskiej Zasady

Upadek człowieka

Każdy człowiek posiada umysł pierwotny, który skłania do odrzucenia zła oraz zachęca do dobra.
Często jednak — nawet nieświadomie — znajdujemy się pod wpływem złej siły i porzucamy dobro, którego pragnie nasz umysł pierwotny, dopuszczając się złych czynów, chociaż w głębi serca pragniemy ich uniknąć.
Chrześcijaństwo uczy, że władcą wszystkich sił zła jest Szatan.
Do tej pory ludzkość nie zdołała unicestwić siły zła, ponieważ nie rozumiała, kim jest oraz w jaki sposób pojawił się Szatan.
Wyjaśnienie na czym polegał Upadek człowieka pozwoli zrozumieć te kwestie.

Sekcja 1

Korzeń grzechu

Nikt jeszcze nie poznał korzenia grzechu, tkwiącego głęboko w duszy ludzkiej, sprowadzającego człowieka na drogę zła.
Chrześcijanie, powołując się na Pismo Święte, nabrali przekonania, że korzeniem grzechu był owoc zjedzony przez Adama i Ewę z drzewa poznania dobra i zła.

Wielu chrześcijan wierzy w dosłowne znaczenie owocu.
Dlaczego mielibyśmy uparcie trzymać się dosłownej interpretacji owocu, jeżeli w Biblii często pojawiają się znaczenia symboliczne i metafory?
Aby odkryć prawdziwe znaczenie owocu, musimy zastanowić się nad symboliką drzewa życia, które rosło w Ogrodzie Eden obok drzewa poznania dobra i zła (Rdz 2:9).

Co było nadzieją Adama, gdy jako niedojrzały człowiek, wzrastał do doskonałości? Tą nadzieją była doskonałość — wypełnienie Bożego celu stworzenia.
Drzewo życia symbolizuje więc człowieka, który w pełni zrealizował ideał stworzenia — doskonałego Adama.

Drzewo poznania dobra i zła symbolizowało doskonałą Ewę, kobietę, która wypełniła cel swego istnienia.

W Biblii czytamy, że wąż skusił Ewę do grzechu.
Wąż, który skusił ludzi, jest nikim innym lecz aniołem.
Istota duchowa symbolizowana przez węża została pierwotnie stworzona w dobrym celu, lecz z czasem upadła, stając się Szatanem.

Z listu Judy (Juda 6–7) można wnioskować, że anioł upadł, ponieważ pożądał cudzego ciała i oddawał się zakazanym praktykom seksualnym.
Po Upadku Adam i Ewa zakryli swoje organy płciowe, co oznacza, że były one skalane grzechem i stały się źródłem ich wstydu.
W oparciu o te poszlaki możemy wnioskować, że zakazany stosunek seksualny dotyczył anioła i ludzi.

Korzeniem grzechu nie było spożycie dosłownego owocu przez pierwszych przodków, lecz zakazany stosunek seksualny z archaniołem, symbolizowanym przez węża.
Akt ten uniemożliwił Adamowi i Ewie ustanowienie na ziemi linii życia pochodzącej od Boga, lecz sprawił, że stali się przodkami plemienia Szatana.

Wiele dowodów wspiera tezę, że korzeń grzechu ma swój początek w rozwiązłości seksualnej.
Grzech pierworodny jest przekazywany z pokolenia na pokolenie. Dzieje się tak dlatego, że sam korzeń grzechu został utwierdzony przez stosunek seksualny, który łączy mężczyznę i kobietę więzami krwi.
Wielkie religie uważają nierząd za grzech śmiertelny. Kładąc nacisk na konieczność oczyszczenia z grzechu, zalecają praktykowanie cnoty czystości i wstrzemięźliwości.
I tak na przykład Żydzi w celu uświęcenia poddawali swoich synów obrzezaniu.
Rozwiązłość seksualna była i jest główną przyczyną upadku jednostek i narodów. Korzeń wszelkiego grzechu — nieczyste pragnienia seksualne — jest nieustannie czynny w sercach i umysłach nawet wielkich bohaterów i patriotów, czego często zupełnie nie jesteśmy świadomi.
Być może dzięki inspirowanym religią kodeksom moralnym, konsekwentnym programom edukacyjnym
oraz reformie systemów społeczno–ekonomicznych uda nam się wykorzenić przestępczość. Nikt jednak nie jest w stanie powstrzymać plagi rozwiązłości seksualnej.

Sekcja 2

Aniołowie, podobnie jak wszystkie pozostałe byty, zostali stworzeni przez Boga. Bóg stworzył ich jednakże w pierwszej kolejności, przed resztą stworzenia.
Bóg stworzył aniołów jako swoje sługi, aby pomagali Mu w stwarzaniu i opiekowaniu się światem. W Biblii znajdujemy wiele przykładów mówiących o ich pracy nad spełnieniem Woli Boga: aniołowie przynoszą Abrahamowi wieść o Bożym błogosławieństwie (Rdz 18:10); anioł Gabriel zwiastuje Marii poczęcie Chrystusa (Mt 1:20; Łk 1:31); jeszcze inny rozrywa łańcuchy i uwalnia z więzienia apostoła Piotra (Dz 12:7-10).
Zasada Stworzenia głosi, że Bóg stworzył człowieka jako swoje dziecko i dał mu władzę nad wszelkim stworzeniem (Rdz 1:28), w tym również nad aniołami.

Czując się mniej kochanym, niż na to zasługiwał, Lucyfer chciał zająć w społeczeństwie ludzkim pozycję pośrednika Bożej miłości — taką samą, jaką się cieszył w świecie aniołów.
Był to powód skuszenia Ewy i przyczyna upadku duchowego.
Lucyfer, opuściwszy swoją pozycję z powodu niekontrolowanych pragnień, i Ewa, pragnąca otworzyć swoje oczy i być jak Bóg (Rdz 3:5-6),
utworzyli wspólną płaszczyznę wymiany i rozpoczęli czynność dawania i przyjmowania. W konsekwencji wytworzona w wyniku wzajemnej wymiany siła nieprawej miłości popchnęła ich do zakazanego stosunku seksualnego na płaszczyźnie duchowej.

Ewa uwiodła Adama, mając nadzieję, że jednocząc się z przeznaczonym sobie partnerem, będzie mogła pozbyć się nabytego lęku i ponownie stanąć przed obliczem Boga.
Takie były motywy Ewy, które pociągnęły za sobą Upadek fizyczny.
Ewa skusiła Adama, odgrywając taką samą rolę, jaką wcześniej odegrał wobec niej samej Archanioł — kusiciel.
Adam odpowiedział, utworzył wspólną płaszczyznę wymiany z Ewą, przez co nawiązali wzajemną wymianę.
Siła sprzecznej z Zasadą miłości, wytworzona pomiędzy nimi, skłoniła Adama do opuszczenia pierwotnej pozycji oraz popchnęła go do zakazanej miłości seksualnej.

Sekcja 4

Grzech można zdefiniować jako naruszenie prawa niebieskiego,
które ma miejsce za każdym razem, gdy człowiek tworzy wspólną bazę z Szatanem
i nawiązuje z nim czynność wzajemnej wymiany.
Wyróżniamy cztery rodzaje grzechów.
Pierwszy to grzech pierworodny.
Źródłem grzechu pierworodnego jest duchowy i fizyczny Upadek naszych pierwszych przodków. Jest on wtopiony w nasz rodowód i stanowi korzeń wszystkich pozostałych grzechów.
Drugi rodzaj to grzech dziedziczny.
Trzeci rodzaj to grzech zbiorowy.
Czwarty rodzaj to grzech osobisty, popełniany indywidualnie przez każdego z nas.

W wyniku aktu seksualnego z archaniołem, Ewa związała się z nim więzami krwi i w ten sposób przejęła wszelkie przeciwne Bogu skłonności.
Skłonności te przekazała następnie Adamowi, gdy przejmując rolę Archanioła, związała go ze sobą więzami krwi przez akt seksualny.
W tych postępkach leży przyczyna upadłych skłonności wszystkich ludzi.
Są one źródłem głównych cech naszej upadłej natury.
Główne cechy upadłej natury ludzkiej można podzielić ogólnie na cztery kategorie.
Pierwsza polega na niezdolności przyjęcia Bożego punktu widzenia.
Druga polega na opuszczeniu właściwej nam pozycji.
Trzecia polega na odwróceniu porządku panowania.
Czwarta to powielanie zła.

Sekcja 5