Chrystologia
Chrystologia
- Chrystologia próbuje odpowiedzieć na pytania dotyczące Trójcy Świętej, czyli związku jaki istnieje między Bogiem, Jezusem i Duchem Świętym.
- Podejmuje również problem duchowego „odrodzenia” człowieka oraz relacji jaka istnieje między Jezusem i Duchem Świętym a człowiekiem upadłym.
- Kontrowersje wokół problematyki chrystologicznej nigdy nie zostały rozwiązane.
- Co też doprowadziło w konsekwencji do doktrynalnego i duchowego chaosu w chrześcijaństwie.
- Klucz do rozwiązania tajemnicy chrystologicznej leży we właściwym zrozumieniu pierwotnej wartości i godności człowieka.
- Dlatego związek Boga z człowiekiem, który osiągnął doskonałość, można porównać do relacji między dwoistymi przymiotami tejże osoby, tzn. między jej duchem i ciałem.
- Prawdziwego, ześrodkowanego w Bogu człowieka, charakteryzuje absolutna jedność jego ducha i ciała.
- Podobna, nierozdzielna więź łączy doskonałego (prawdziwego) człowieka z Bogiem. Bóg i doskonały człowiek tworzą razem podstawę czterech pozycji.
- Doskonały człowiek, który osiągnął absolutną jedność z Bogiem, doświadcza Bożego Serca jako swego własnego, a posiadając w pełni dojrzały charakter, staje się świątynią w której nieprzerwanie może mieszkać Bóg.
- Oraz dziedziczy całą boską naturę (I Kor 3:16; patrz Stworzenie 3.2).
- Jezus mówił o takim stanie w słowach: „Bądźcie doskonali jak doskonały jest Ojciec wasz Niebieski” (Mt 5:48).
- Widzimy więc, że osoba, która wypełniła cel stworzenia, osiąga boską wartość i staje się poniekąd równa Bogu.
- Po drugie, spójrzmy na wartość człowieka poprzez pryzmat celu, dla którego został on stworzony.
- Bóg stworzył ludzi, aby dzielić z nimi radość.
- Pomimo faktu, że na ziemi żyją miliardy ludzi, nie ma i nie będzie pomiędzy nimi dwojga o takiej samej osobowości.
- Każdy człowiek posiada swój unikalny charakter.
- Jest rzeczywistym obiektem Boga, wyrażającym unikalny aspekt Bożych dwoistych przymiotów.
- Zatem dana osoba jest jedyną w całym wszechświecie, która może w pełni wyrazić określony, właściwy tylko jej aspekt Bożej natury i przynieść w ten sposób radość Bogu (patrz Stworzenie 3.2).
- Ten, kto osiągnie cel stworzenia, staje się unikalnym bytem we wszechświecie.
- O tej prawdzie mówił między innymi Gautama Budda w słowach: „W niebie i na ziemi jestem jedynym, któremu oddaje się cześć”(Pierwsze słowa, jakie miał wypowiedzieć Budda po swoim narodzeniu. Ch’ang A-han ching, T1.1.4c1-2; Mahapadana Suttanta, Digha-nikaya ii.15).
- Po trzecie, rozważmy wartość człowieka z punktu widzenia relacji łączącej go z wszechświatem.
- Osoba, która wypełniła cel stworzenia, posiada niezbędne kwalifikacje do panowania nad całym wszechświatem (Rdz 1:28) .
- Człowiek jest pomostem dla świata duchowego i fizycznego. Tylko on może sprawić, że te dwa światy nawiążą relację.
- Człowiek, który wypełnił cel stworzenia zawiera w sobie istotę całego kosmosu.
- A jego wartość jest równa wartości całego kosmosu.
- Historia ludzkości jest historią opatrznościowej odnowy.
- Której celem jest ustanowienie Królestwa Niebieskiego na ziemi. Nastąpi to przy końcu dziejów, gdy zostanie odzyskane drzewo życia (Ap 22:14; Rdz 3:24), które człowiek utracił w Ogrodzie Eden.
- Gdyby Adam wypełnił cel stworzenia, to najpierw on sam, a następnie jego potomkowie zostaliby drzewami życia.
- Upadek Adama udaremnił wypełnienie Woli Boga, a upadła ludzkość może od tamtej pory tylko żywić nadzieję, że zostanie odnowiona jako drzewo życia.
- Człowiek grzeszny nie może sam siebie odnowić, nawet drogą największego wysiłku. Potrzebuje on pomocy mesjasza, który jako drzewo życia wypełnił ideał stworzenia. Mesjasz, będąc sam człowiekiem, musi zaszczepić wszystkich ludzi, podobnie jak zdrowe drzewo szczepi dzikie.
- Drzewem życia opisanym w Piśmie Świętym jest Jezus.
- Gdyby Adam wypełnił ideał doskonałości symbolizowany przez drzewo życia, wówczas, zgodnie z celem stworzenia, byłby równy Jezusowi — apokaliptycznemu drzewu życia.
- Innymi słowy, Adam i Jezus mieliby taką samą wartość.
- Gdyby Adam wypełnił ideał doskonałości symbolizowany przez drzewo życia.
- Wówczas, zgodnie z celem stworzenia, byłby równy Jezusowi — apokaliptycznemu drzewu życia.
- Innymi słowy, Adam i Jezus mieliby taką samą wartość.
- Zadaniem człowieka jest stać się osobą tak doskonałą jak sam Bóg (Mt 5:48). Osoba doskonała posiada boską naturę i wielką wartość.
- Doskonały człowiek zajmuje również wyjątkową pozycję w całym kosmosie.
- Ponadto Bóg wybrał człowieka jako pana wszelkiego stworzenia, nadając mu tym samym kosmiczną wartość.
- Nikt i nic nie może mieć większej wartości niż osoba, która wypełniła ideał stworzenia.
- Ponieważ Jezus to uczynił, osiągnął wartość najwyższą z możliwych.
- Kiedy Filip zwrócił się z prośbą do Jezusa o pokazanie Boga, Jezus odpowiedział: „Kto mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: «Pokaż nam Ojca?» Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we mnie?” (J 14:9-10).
- Ewangelia Św. Jana mówi o Jezusie w następujący sposób: „Na świecie było [Słowo] a świat stał się przez nie, lecz świat Go nie poznał” (J 1:10).
- Sam Jezus zaś tak powiedział o sobie: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: zanim Abraham był, ja jestem” (J 8:58).
- Wersety powyższe umacniają wielu chrześcijan w przekonaniu, że Jezus jest Bogiem Stwórcą.
- Jezusa można co prawda określać mianem Boga, ponieważ jako człowiek, który wypełnił cel stworzenia, Jezus pozostaje w jedności z Bogiem i posiada boską naturę. Błędem jest jednakże uważać, że Jezus i Bóg to ta sama osoba.
- Boga i Jezusa łączy więź, którą można porównać do zależności między umysłem i ciałem.
- Ciało jest obiektem umysłu; umysł wyraża się przez ciało i działa w jedności z ciałem. Z powodu tej jedności ciało może być postrzegane jako „drugie ja” umysłu, lecz to bynajmniej nie prowadzi do wniosku, że ciało jest umysłem.
- Analogicznie, Jezus, osiągając jedność z Bogiem i stając się ucieleśnieniem Boga, może być postrzegany jako „drugie ja” Boga. To jednakże nie jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że Jezus jest Bogiem.
- Jezus mówiąc: Kto mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca (J 14:9-10), chciał wyrazić coś innego niż to, że jest Bogiem.
- Werset z Pisma Świętego mówiący o Jezusie jako o Słowie, które stało się ciałem16 oznacza, że Jezus jest wcieleniem Słowa — człowiekiem, w którym Słowo ożyło.
- Ponieważ wszystko powstało przez Słowo (Jezusa) (J 1:3,10), można powiedzieć, że Jezus jest Stwórcą.
- Które harmonijnie z taką jednostką współistnieją. Z tego powodu można powiedzieć, że wszechświat został stworzony przez doskonałą istotę ludzką.
- Zamiarem Boga było także, aby człowiek był stwórcą i panem świata natury, i w tym celu obdarzył go Swym charakterem i Swą stwórczą mocą.
- Potencjał ten zostanie urzeczywistniony w chwili, gdy człowiek, wywiązując się ze swej odpowiedzialności, osiągnie doskonałość.
- Taka interpretacja Prologu Ewangelii Św. Jana jest zgodna z obrazem Jezusa — człowieka, który wypełnił cel stworzenia, i nie oznacza, że Jezus jest Bogiem Stwórcą.
- Który poprzez realizację celu stworzenia osiągnął wartość prawdziwego człowieka.
- Jezus będąc wolny od grzechu pierworodnego, nie zbudował dla Szatana żadnych warunków, w oparciu o które ten mógłby go atakować.
- Jezus głęboko rozumiał i odczuwał Wolę i Serce Boga.
- Lecz także doświadczał Bożego Serca w swoim codziennym życiu.
- Upadły człowiek nie posiada w sobie nic z wartości prawdziwego człowieka.
- Upadek zepchnął nas tak nisko, że zazdrościmy nawet aniołom, istotom stworzonym pierwotnie dla naszej posługi.
- Upadły człowiek jest obciążony grzechem pierworodnym i przez to wystawiony na ataki Szatana.
- Upadły człowiek nie jest w stanie zgłębić Bożego Serca i pojąć Bożej Woli, najczęściej ma o tym bardzo mgliste pojęcie.
- Człowiek w swym upadłym stanie nie posiada praktycznie nic ze swej pierwotnej wartości.
- Odzyskuje ją dopiero wtedy, gdy zaczyna się duchowo i fizycznie odradzać przez Jezusa — Prawdziwego Rodzica.
- Stając się jego dobrym, oczyszczonym z grzechu pierworodnego dzieckiem.
- Prawdziwą osobą, która podobnie jak sam Mesjasz wypełnia cel stworzenia.
- Jezus powiedział do Nikodema: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci, jeśli się ktoś nie narodzi powtórnie, nie może ujrzeć Królestwa Bożego” (J 3:3).
- Odrodzenie oznacza powtórne narodziny. Dlaczego upadli ludzie muszą się na nowo narodzić?
- Gdyby Adam i Ewa zrealizowali ideał stworzenia i stali się Prawdziwymi Rodzicami ludzkości, wówczas wydaliby na świat dobre, wolne od grzechu pierworodnego dzieci oraz ustanowiliby Królestwo Niebieskie na ziemi.
- Adam i Ewa upadli, stali się złymi rodzicami i zapoczątkowali piekło na ziemi.
- Jako dzieci bez grzechu pierworodnego.
- Nie możemy narodzić się bez rodziców.
- Rodzice obciążeni grzechem pierworodnym nie mogą tego uczynić. Z pewnością nie znajdziemy bezgrzesznych rodziców wśród upadłej ludzkości.
- Rodzice ci muszą zstąpić z Nieba. Takim Rodzicem, który zstąpił z Nieba, był Jezus.
- Przyszedł on jako Prawdziwy Ojciec, aby dać nowe życie upadłym ludziom, przemieniając ich w dobre, wolne od grzechu pierworodnego dzieci, zdolne do budowy Królestwa Niebieskiego na ziemi.
- Sam ojciec nie może jednak dać życia.
- Dzieci, aby mogły narodzić się na nowo, potrzebują także matki.
- Duch Święty został zesłany jako Prawdziwa Matka.
- Dlatego Jezus powiedział Nikodemowi, że nikt nie wejdzie do Królestwa Niebieskiego, jeżeli nie narodzi się na nowo w Duchu Świętym (J 3:5).
- Logos to termin grecki, oznaczający „rozumną zasadę” lub „Słowo”.
- Biblia wskazuje, że Logos jest obiektem Boga (J 1:1) i znajduje się z Nim we wzajemnej relacji.
- Jako że Bóg, podmiot Logos, posiada dwoiste przymioty, Logos jako obiekt Boga powinien także posiadać dwoiste przymioty.
- Adam i Ewa, wcielone obiekty Boga, stworzeni na Jego obraz, powstali oddzielnie z dwoistych przymiotów Logos (patrz Stworzenie 1.1).
- Gdyby Adam jako mężczyzna urzeczywistnił ideał stworzenia i stał się drzewem życia.
- Oraz gdyby Ewa jako kobieta urzeczywistniła ideał stworzenia, stała się drzewem poznania dobra i zła.
- Wówczas wspólnie byliby Prawdziwymi Rodzicami ludzkości.
- Wypełniliby trzy wielkie Boże błogosławieństwa i ustanowiliby Królestwo Niebieskie na ziemi.
- Niestety Adam i Ewa upadli, a świat stał się piekłem.
- Jezus przyszedł jako drugi Adam (I Kor 15:45) i Prawdziwy Ojciec ludzkości z misją, której symbolem jest drzewo życia (Ap 22:14). Przyszedł, by umożliwić upadłym ludziom narodzenie się na nowo.
- W związku z tym powinna pojawić się także Prawdziwa Matka ludzkości (Ap 22:17), druga Ewa, z misją symbolizowaną przez drzewo poznania dobra i zła.
- Z tą właśnie misją pojawił się Duch Święty.
- Jeżeli wierzymy w Jezusa jako Zbawiciela.
- Wówczas natchnieni Duchem Świętym (I Kor 12:3).
- Otrzymujemy miłość duchowych Prawdziwych Rodziców, będącą rezultatem czynności dawania i przyjmowania między Jezusem — duchowym Prawdziwym Ojcem i Duchem Świętym — duchową Prawdziwą Matką.
- Dzięki tej miłości zstępuje na nas nowe życie.
- A nasze osoby duchowe odradzają się.
- Nazywamy to odrodzeniem duchowym.
- Jezus i Duch Święty stoją przed Bogiem jako obiekty będące manifestacją dwoistych przymiotów Boga.
- Jednoczą się w Bogu jako swym centrum, tworząc z Nim podstawę czterech pozycji.
- Ich wzajemne zjednoczenie leży u podstaw Trójcy Świętej.
- Gdyby Adam i Ewa nie upadli, ale utworzyliby tę trójcę z Bogiem, wtedy jako Prawdziwi Rodzice ludzkości wydaliby na świat dzieci dobra.
- Niestety, w wyniku upadku Adam i Ewa ustanowili podstawę czterech pozycji z Szatanem.
- Dając początek upadłej trójcy.
- Podobnie czynili ich potomkowie, budując trójce z Szatanem, a w konsekwencji zepsute i zdemoralizowane społeczeństwo.
- Zmartwychwstały Jezus i Duch Święty ustanowili z Bogiem duchową Trójcę. Mogą więc wypełniać tylko misję duchowych Prawdziwych Rodziców.
- Jezus i Duch Święty umożliwiają wiernym jako swoim duchowym dzieciom duchowe odrodzenie, odnawiając ich jako trójce duchowe.
- Chrystus musi więc przyjść ponownie w ciele i znaleźć swoją Oblubienicę.
- Wspólnie utworzą Oni na ziemi doskonałą trójcę z Bogiem i staną się Prawdziwymi Rodzicami zarówno duchowo jak i fizycznie.
- Umożliwią upadłym ludziom odrodzenie duchowe oraz fizyczne, zmażą grzech pierworodny i pomogą tworzyć na ziemi trójce z Bogiem jako centrum.
- Kiedy upadli ludzie zostaną odnowieni do stanu, w którym będą mogli ustanowić prawdziwą podstawę czterech pozycji skoncentrowaną na Bogu.
- Ostatecznie zbudują Królestwo Niebieskie na ziemi i wypełnią trzy wielkie Boże błogosławieństwa.